ΕΞΙ ΧΡΟΝΙΑ περάσαν κιόλας χωρίς την πιο… μεθυστική φωνή της Ελλάδας και φυσικά του ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ μας. Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας ήταν ΑΡΡΩΣΤΟΣ ΣΑΝ ΚΙ ΕΜΑΣ. Είχε αφήσει… συναυλίες, τηλεοπτικές εκπομπές, γυναίκες… τα πάντα ΟΛΑ για τον ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ. Πέρα του ΑΔΙΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΟΥ ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ πως είχε προσφέρει ΤΑ ΜΕΓΙΣΤΑ στην ελληνική μουσική σκηνή, είχε βάλει, με τον δικό του τρόπο, το… λιθαράκι του στην γιγάντωση της ΚΑΨΟΥΡΑΣ μας. Της καψούρας του.

Δεν… ζητούσε πολλά, με τα… μάτια του δίχως λογική. Μια… ευκαιρία μονάχα στον… Παράδεισο να πάει, έναν… Τούρκο (συνέβη έστω και μετά τον θάνατό του), το… Παρίσι (ΤΟ ΕΖΗΣΕ!), έναν… Νότο, αυτό κι αν το ΕΖΗΣΕ!, σαν… παλιός στρατιώτης του Παναθηναϊκού μας για τον οποίο τραγουδούσε πως… ΠΕΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ! Το είχε πει και στους… φίλους του, ΟΛΑ εκείνα τα βράδια που… ρίχναμε… κόκκινο στην νύχτα! Έλα ψυχούλα μου.. να χορέψουμε… Παναθηναϊκό blues και να «φυλακίσουμε» τις ΣΤΙΓΜΕΣ μέσα σ’ένα… φλασάκι. Αααα μας είχε προσφέρει απλόχερα και την KOMMATAΡΑ που έγινε… μότο του Fighting Soul! NA ΔΕΙΣ ΤΙ ΣΟΥ ΧΩ ΓΙΑ ΜΕΤΑ…!

Το σάιτ μας σαν… ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΦΟΡΟ ΤΙΜΗΣ, τον… μνημονεύει με τις παρακάτω ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ δηλώσεις για το πιο ΠΑΡΑΝΟΪΚΟ 15νθήμερο που έχουν ΒΙΩΣΕΙ οι ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΕΣ ΖΩΕΣ:

ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΟΝ (Παναθηναϊκά ΚΑΙ μουσικά)…

«Ξεχνιέται εκείνη η περίοδος; Με τίποτα! Κατ’ αρχήν πρέπει να σας πω ότι μία ημέρα πριν τον τελικό στο Παρίσι ήμουν στο ΟΑΚΑ για να δω το ντέρμπι με την ΑΕΚ. Ενδιάμεσα από το ματς με τον Αγιαξ και το ευρωπαϊκό στο Παρίσι, παίζαμε ουσιαστικά το πρωτάθλημα με την καλή ΑΕΚ του Μπάγεβιτς και είχαμε νικήσει με το γκολ του Μπορέλι με κεφαλιά-ψαράκι, καπαρώνοντας τον τίτλο.

Αλλά το κυριότερο που θυμάμαι και δεν πρόκειται να ξεχάσω, ήταν αυτό που είχε γράψει ο Θέμος Αναστασιάδης. Εκείνη την περίοδο έγραφε στην «Ελευθεροτυπία» τη στήλη «Μαύρη Τρύπα» που υπήρχε στην τελευταία της σελίδα και τόνιζε «μαζέψτε τα παιδιά και κλείστε τις τηλεοράσεις για να μην δούνε τίποτα»!

Μέσα σε δέκα μέρες βιώσαμε απίστευτες στιγμές. Στον ημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ με τον Αγιαξ στο Αμστερνταμ, δεν μπορώ να διανοηθώ καν το πόσο τρελά πανηγύριζα, υπήρχε ένα γενικότερο ντελίριο, μία παράνοια άνευ προηγουμένου! 
Θυμάμαι και τον φίλο μου τον Χρήστο Κοντό που μετέδιδε το ματς στο κρατικό ραδιόφωνο και την άλλη μέρα είχε βάλει την περιγραφή του γκολ του Βαζέχα για πάνω από δέκα φορές. Απόλαυση!

Από το πρώτο ευρωπαϊκό στο Παρίσι μου έρχεται στο μυαλό η παρολίγον… αυτοκτονία μας, γιατί ήμασταν πολύ καλύτεροι και είχαμε μεγάλη διαφορά στο σκορ. Μετά από τόσα χρόνια νομίζω ότι πρέπει πω ότι ήταν αντικανονικό το κόψιμο του Στόγιαν, αλλά βέβαια, μέχρι να γίνει αυτό, είχε σταματήσει ο χρόνος για πολύ ώρα, είχε γίνει και φάουλ στον Γιαννάκη, είχαν γίνει γενικά όργια εις βάρος μας.

Ηταν το πρώτο αστέρι στη φανέλα και το πιο γλυκό! Θυμάμαι ότι υπήρχαν και Ολυμπιακοί που μετέδιδαν το ματς και δεν ήξεραν τι να κάνουν, να πανηγυρίσουν ή να ανοίξει η γη να τους καταπιεί.

Το φοβερό είναι ότι αυτές τις στιγμές δύσκολα θα τις ξαναζήσουμε. Συνδυαστικά εννοώ, γιατί στο μπάσκετ συνεχίσαμε και τα επόμενα χρόνια. Στη μπάλα είναι μάλλον απίθανο, αλλά τουλάχιστον αυτήν την χρονική περίοδο βλέπουμε καλό ποδόσφαιρο και το ευχαριστιόμαστε».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ: Σαν σήμερα, η Βασίλισσα περνούσε τις πύλες του Βασιλείου της (pics, vds)

Την πράσινη σημαία μας ψηλά! (pics&vid)

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK

Παρακαλούμε δώστε βάση παρακάτω: Το Fightingsoul.blog δεν θα είναι ΠΟΤΕ… κερδοσκοπικό. Δεν μας απασχολεί κάτι τέτοιο. Ωστόσο με το εγχείρημα να φτιάξουμε ιστοσελίδα ενώ δεν μας λες και… λεφτάδες, αποκτήσαμε ως «ομάδα» κάποια επιπλέον έξοδα. Ένα σάιτ έχει ΜΗΝΙΑΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗ και αν θες να το ΔΥΝΑΜΩΣΕΙΣ κι άλλο όπως επιθυμούμε εμείς (ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ) για ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ, τα έξοδα αυξάνονται σταδιακά. Παρακάτω λοιπόν, κάτω από ΚΑΘΕ άρθρο, θα τοποθετούμε αυτή την «μπάρα» για όσους γουστάρουν, ΑΣΦΑΛΩΣ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΑ, να συνδράμουν. Όπως βλέπετε, τα προτεινόμενα ποσά είναι απειροελάχιστα.

Εμείς από αυτή τη διαδικασία βλέπουμε μόνο το email σου και εσύ το όνομα του σάιτ μας στην «απόδειξη». ΠΡΑΜΑ ΑΛΛΟ