(χρόνος ανάγνωσης)

4–5 λεπτά

Είχαν προηγηθεί αλλεπάλληλες αποτυχίες των ελληνικών ομάδων σε ευρωπαϊκά φάιναλ φορ. Οι περισσότερες εξ αυτων οδυνηρές καθώς αρκετές φορές οι εκπρόσωποι της χώρας είχαν κατέβει στην τελική φάση έχοντας τον τίτλο του φαβορί. Ο άρης του Γκάλη, ο ολυμπιακός, ο παοκ είχαν φτάσει μέχρι την… πηγή χωρίς όμως να πιούν το νερό της κορυφής. Είχαν προηγηθεί δύο αποτυχημένες προσπάθειες και για τον Παναθηναϊκό μας και μάλιστα διαδοχικές.

Όλοι ήμασταν πεπεισμένοι πως η τρίτη (επίσης διαδοχική) θα είναι και η… φαρμακερή. Ηταν η 11η Απριλίου του 1996. Όλα πήγαιναν κατ’ευχήν. Ο μεγάλος Ντομινίκ Γουίλκινς είχε πάρει από το χέρι το «Τριφύλλι» του Μπόζινταρ Μάλκοβιτς, πηγαίνοντας το ως τον τελικό. Εκεί περίμενε η Μπαρτσελόνα, η οποία βρέθηκε στο… καναβάτσο από το πρώτο  κιόλας ημίχρονο του τελικού. Το πάρτι που είχε στηθεί στις εξέδρες του Παλέ ντε Μπερσί του Παρισιού δεν είχε προηγούμενο. Ο Παναθηναϊκός κατευθυνόταν ολοταχώς προς το όνειρο μέχρι που όλα άρχισαν να θυμίζουν… εφιάλτη. Η ομάδα έπαθε επιθετικό μπλακ άουτ στο τελευταίο δεκάλεπτο, οι διαιτητές (βαλιτσοφόροι από τότε) άφησαν την Μπαρτσελόνα να δέρνει …καταπίνοντας τη σφυρίχτρα, τα χρονόμετρα κόλλησαν και ο χρόνος έμοιαζε να παγώνει για το ελληνικό μπάσκετ.

Στην τελευταία επίθεση, με τον Παναθηναϊκό μας να προηγείται 67-66 και να έχει την κατοχή, η μπάλα «κόλλησε» στα χέρια του Γιαννάκη, εκείνος δεν συννενοήθηκε καλά με τον Κόρφα, η Μπαρτσελόνα δεν έκανε φάουλ για να σταματήσει το χρόνο, η γραμματεία έμοιαζε να έχει πάει για… καφέ και οι σφυγμοί του ελληνικού μπάσκετ σταμάτησαν 3 δευτερόλεπτα και 8» δέκατα πριν το τέλος του τελικού, όταν ο Γιαννάκης γλίστρησε και η μπάλα, με ολίγον από μπιλιάρδο «μιξαρισμένο» με μπόουλινγκ, έφτασε στα χέρια του Μοντέρο κάτω από το «πράσινο» καλάθι. Ακόμα θυμάμαι τον εαυτό μου, παιδάκι, να κρύβει το πρόσωπό του και να βουρκώνει.

Και όμως… Υπήρχε Θεός για το ελληνικό μπάσκετ και το Τριφύλλι. Και ήταν θεόρατος. Δύο μέτρα και 17 εκατοστά. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ. «Κόβει εντυπωσιακά ο Βράνκοβιτς», είπε ο εκφωνητής και ξαφνικά κύλησε αίμα στις φλέβες και οξυγόνο ανέπνευσαν οι πνεύμονες. Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΗΤΑΝ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, «κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες», όπως ούρλιαζε ο σπίκερ. 

Με ένα και μόνο κόψιμο ο Στόγιαν Βράνκοβιτς έγινε από θεόρατος… μικροσκοπικός καθώς «χώρεσε» στις καρδιές τριών εκατομμυρίων Παναθηναϊκών. Η… αδικία για τον Κροάτη γίγαντα ήταν πως αυτό το κόψιμο έκανε πολλούς από εμάς να τον θυμούνται μονάχα για εκείνη τη φάση. Ήταν αρκετή για να γίνει το είδωλό μας και να εισπράξει την αγάπη του κόσμου του Παναθηναϊκού, την οποία όπως ο ίδιος δηλώνει συχνά πυκνά, δεν ξεχνά ποτέ.

Και όμως ο Στόικο έκανε πολλά, πάρα πολλά την 4ετία (1992-96) που αγωνίστηκε με το «Τριφύλλι» στο στήθος και τα οποία «ξεθώριασαν» στη μνήμη του καθενός μας εξαιτίας εκείνου του… Θεϊκού κοψίματος. Λίγοι θυμούνται ακόμα και το ότι στο τελευταίο παιχνίδι πριν το φάιναλ φορ, ο Παναθηναϊκός χάρη σε δική του τάπα στον μετέπειτα «δικό» μας Ζέλικο Ρέμπρατσα νίκησε στο Τρεβίζο, διπλασίασε τις νίκες του επί της Μπενετόν και «σφράγισε» το εισιτήριο για το Παρίσι, όπου έμελλε να γραφτεί η εποποιία! Ο Στόγιαν Βράνκοβιτς συμμετείχε επίσης με την πράσινη φανέλα στα φάιναλ φορ του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στο Τελ Αβίβ το 1994 και τη Σαραγόσα το 1995. Με την ομάδα μας κατέκτησε επίσης δύο Κύπελλα Ελλάδος το 1993 και το 1996.

«Κόβει εντυπωσιακά ο Βράνκοβιτς». Ακόμα ηχεί σαν την πιο υπέροχη μελωδία που έχουν ακούσει ποτέ τα αυτιά μας. Εκείνος άνοιξε το δρόμο για να γίνει «Γαλαξίας» η φανέλα της Τριφυλλάρας!

Για φινάλε, ο μεγάλος Φίλιππος Συρίγος ξεγυμνώνει όσους δεν μπόρεσαν ποτέ να χωνέψουν πως ο Παναθηναϊκός έφερε στην Ελλάδα το πρώτο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα…

ΥΓ. Το κείμενο το αφιερώνουμε στα πρεσβύτερα αδέρφια που βρέθηκαν σε εκείνο το πούλμαν της ΚΑΥΛΑΣ και της ΗΔΟΝΗΣ που έφυγε από το Αμστερνταμ το οποίο είχε «παγώσει» ο Κριστόφ και ταξίδεψαν ΟΔΙΚΩΣ ως το Παρίσι για να εκσπερματώσουν ΕΚΕΙ!!! Μας τα έχουν διηγηθεί τόσες και τόσες φορές που χρόνια μετά πάψαμε να τους… ζηλεύουμε. Απλά ΣΕΒΑΣΜΟΣ!!!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ: Σαν σήμερα, η πρώτη μεγάλη ευρωπαϊκή πορεία ως τα ημιτελικά του Κυπελλούχων (vid)

Ο Θρίαμβος με Μπάκλερ στην φλεγόμενη Γλυφάδα (pics&vds)

Ημέρα… Χόρτου Μαγικού (pics&vds)

«Δεν νικάμε κάθε μέρα τη Ρεάλ»

Παρακαλούμε δώστε βάση παρακάτω: Το Fightingsoul.blog δεν θα είναι ΠΟΤΕ… κερδοσκοπικό. Δεν μας απασχολεί κάτι τέτοιο. Ωστόσο με το εγχείρημα να φτιάξουμε ιστοσελίδα ενώ δεν μας λες και… λεφτάδες, αποκτήσαμε ως «ομάδα» κάποια επιπλέον έξοδα. Ένα σάιτ έχει ΜΗΝΙΑΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗ και αν θες να το ΔΥΝΑΜΩΣΕΙΣ κι άλλο όπως επιθυμούμε εμείς (ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ) για ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ, τα έξοδα αυξάνονται σταδιακά. Παρακάτω λοιπόν, κάτω από ΚΑΘΕ άρθρο, θα τοποθετούμε αυτή την «μπάρα» για όσους γουστάρουν,   ΑΣΦΑΛΩΣ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΑ, να συνδράμουν. Όπως βλέπετε, τα προτεινόμενα ποσά είναι απειροελάχιστα. Πατάς πάνω στην πράσινη μπάρα, μετά την επιλογή ποσού).

Εμείς από αυτή τη διαδικασία βλέπουμε μόνο το email σου και εσύ το όνομα του σάιτ μας στην «απόδειξη». ΠΡΑΜΑ ΑΛΛΟ

ΕΔΩ ΒΟΗΘΑΜΕ και ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΑΔΕΡΦΟ, που έχει μεγάλη «λόξα» με παναθηναϊκές χειροτεχνίες και… όχι μόνο. Επικοινωνείτε ΣΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK, όποιος γουστάρει και σας… φέρνουμε σε επαφή ☘️

ΔΙΑΦΗΜΙΣΕ ΚΙ ΕΣΥ, την επιχείρησή σου (μικρή ή μεγάλη) στο Fightingsoul.blog,   επικοινωνώντας μαζί μας εφόσον το επιθυμείς.