χρόνος ανάγνωσης

4–5 λεπτά

Από τα παιχνίδια που δεν θα ξεχάσω ΠΟΤΕ μου… Ήταν 1 Μαρτίου του 1995. Λίγες μέρες νωρίτερα (22/2) μας είχαν νικήσει στο πρώτο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ 2-1. Μάλιστα, είχαμε βρεθεί να χάνουμε 0-2 με δύο γκολ του Ιβιτς (33′,40′) και το τέρμα του Μάρκου (64′) απλά μας έδινε κάποιες ελπίδες εν όψει της ρεβάνς των προημιτελικών του Κυπέλλου Ελλάδος. Λίγες για τον περισσότερο κόσμο και την… περιρρέουσα ατμόσφαιρα.

Η ρεβάνς ήταν προγραμματισμένη μια… βάρβαρη ώρα. Και γράφω βάρβαρη καθώς παίζαμε εκεί μέσα Τετάρτη νωρίς το απόγευμα, ώρα δύσκολη καθώς τα περισσότερα παιδιά της ηλικίας μου είχαν… Αγγλικά. Ήταν τότε εκείνες οι… ρουφιάνικες (lol) εποχές (ειλικρινά δεν ξέρω αν συμβαίνει και τώρα) που από τα φροντιστήρια έπαιρναν τηλέφωνο σπίτι αν δεν πήγαινες. Και το τηλέφωνο στο δικό μου σπίτι είχε χτυπήσει αρκετές φορές εκείνο τον χειμώνα. Ήταν βλέπετε αρκετές οι υποχρεώσεις της Τριφυλλάρας τούτη την ονειρεμένη σεζόν. Έπεσα στην περίπτωση, εκείνη που λέμε «δεν μ’έπαιρνε». Με έπαιρνε και με παραέπαιρνε όμως να κάνω το μάθημα αγγλικών… «Γαλλικά» καθώς το ραδιοφωνάκι έπαιζε καθ’όλη τη διάρκεια του ντέρμπι «ΕΡΑ Σπορ» και τα γκολ της Πανάθας εκεί μέσα, ήταν πιο ΚΑΥΛΩΤΙΚΑ από ποτέ. Αν και ο μεγάλος χαμός επικράτησε, όχι σε γκολ, αλλά σε μια απόκρουση. Την απόκρουση της ζωής μας. Τότε σ’αγάπησα. Και τα παιδιά δεν ξεχνούν ποτέ.

Μπορεί όπως ανέφερα η περιρρέουσα ατμόσφαιρα να μην μας έδινε πολλές… ελπίδες, ωστόσο πλήθος Παναθηναϊκών κατηφόρισε με τα τρένα στον Πειραιά (τί ωραίες εποχές ρε πούστη..), βάφοντας «πράσινο» ένα αρκετά μεγάλο μέρος του φαληρικού σταδίου, που τότε δεν είχε μετατραπεί ακόμα σε… μοναστήρι, κάτι που μπορείτε να δείτε και στο video.

H Τριφυλλάρα ξεκίνησε ιδανικά και στο 26ο λεπτό ο Καπουράνης (ναι αυτός..) μας έβαλε σε θέση οδηγού. 0-1 αλλά δεν μας έφτανε. Το γεγονός ότι χρειαζόμασταν κι άλλο γκολ, μας ανάγκασε να συνεχίσουμε με τις γραμμές ψηλά στο γήπεδο, κάτι που πληρώσαμε σε δυο αντεπιθέσεις. Ο Αλςξανδρής, που εκείνη τη στιγμή δεν γνώριζε τι του επεφύλλασε η συνέχεια, ισοφάρισε στο 44′ ενώ στο 59′ το αυτογκολ του Καλλιντζάκη έφερε… τούμπα το ματς.

Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ του Χουάν Ραμόν Ρότσα όμως δεν είχε μάθει να το βάζει κάτω. Στο 71ο λεπτό, ο Δώνης ισοφάρισε με ωραίο πλασέ και στο 89′ ο Βαζέχα με εύστοχη εκτέλεση πέναλτι, πραγματοποίησε το 3-2. Σκορ πρόκρισης για την Τριφυλλάρα και αυτό που επικρατούσε στην πράσινη εξέδρα δεν είχε προηγούμενο κυριολεκτικά. Ή μάλλον είχε. Αυτό που ακολούθησε λιγο μετά.

Στον αντίποδα, οι «επιστήμονες» τα γνωστά. Η προπαγάνδα δούλευε από εκείνες τις εποχές ακόμα και σε ζωντανή σύνδεση. Με κραυγές απόγνωσης δημιούργησαν αμφισβήτηση τόσο για το γκολ του Δώνη, όσο και για το πέναλτι με το οποίο μας έβαλε μπροστά ο Βαζέχα. Όπως χαρακτηριστικά θα δείτε στο video βέβαια όλα είχαν συμβεί καθ’ολα νόμιμα καθώς ούτε ο Δώνης ήταν σε θέση οφ σάιντ ενώ το τράβηγμα του… παλαιστή Καραιταιδη στον Βαζέχα μέσα στην «ερυθρόλευκη» περιοχή ήταν… μαρς!

Ο… Καραπαπάς εκείνης της εποχής ήταν ο γνωστός Αρης Ποίλας. Ενα αντιαισθητικό πράγμα (με πλοκάμια στην πολιτική ‘φευ’), με τη λογική (;) του Σάββα του κερατά. Φανταστείτε τώρα κατάσταση… Να τον βλέπεις και να πηγαίνεις τρέχοντας στην τουαλέτα.

Αυτός ο τύπος που λέτε μαζί με τα μπάχαλα που συνέβαιναν στο γήπεδο την ώρα που το ματς παιζόταν και έμπαινε στις καθυστερήσεις, επηρέασαν τον διαιτητή Νικάκη (τον βάζελο ντε…) που στο τελευταίο λεπτό του extra χρόνου προέβησε μια αλήστου μνήμης… ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ.

Αφού πρώτα έκλεισε τα μάτια σε χερούκλα του Ιβιτς μέσα στην περιοχή, στη συνέχεια εν μέσω τρομερών καταστάσεων στο… μοναστήρι του Ποίλα, έδειξε πέναλτι σε… φύσηγμα του Καλλιντζάκη στον Σέρβο κλεπταποδόχο. Ευτυχώς, εκείνες τις εποχές ο Θεός δεν τα είχε… παρατήσει ακόμα και ο Βάντσικ, στην απόκρουση της καριέρας του, μπλόκαρε το αδύναμο σουτ της Αλέκας. Αυτό που ακολούθησε του τελευταίου σφυρίγματος, που ήρθε αμέσως μετά, στο πέταλο με τους οπαδούς του Παναθηναϊκού είναι αυτό που λέμε δεν περιγράφω άλλο… ΜπαμποΧελάκη. Και δεν θα περιγράψω… Θα αφήσω την εικόνα να μιλήσει.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ: Στον τελικό η Τριφυλλάρα!

«Δουλεύουμε με πλάνο και όρεξη στην προπόνηση και αυτό έχει… αποτέλεσμα στους αγώνες»

Κάρφωσε την μπουγάτσα, σημάδεψε… Νταμπλ!!

Παρακαλούμε δώστε βάση παρακάτω: Το Fightingsoul.blog δεν θα είναι ΠΟΤΕ… κερδοσκοπικό. Δεν μας απασχολεί κάτι τέτοιο. Ωστόσο με το εγχείρημα να φτιάξουμε ιστοσελίδα ενώ δεν μας λες και… λεφτάδες, αποκτήσαμε ως «ομάδα» κάποια επιπλέον έξοδα. Ένα σάιτ έχει ΜΗΝΙΑΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗ και αν θες να το ΔΥΝΑΜΩΣΕΙΣ κι άλλο όπως επιθυμούμε εμείς (ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ) για ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ, τα έξοδα αυξάνονται σταδιακά. Παρακάτω λοιπόν, κάτω από ΚΑΘΕ άρθρο, θα τοποθετούμε αυτή την «μπάρα» για όσους γουστάρουν,   ΑΣΦΑΛΩΣ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΑ, να συνδράμουν. Όπως βλέπετε, τα προτεινόμενα ποσά είναι απειροελάχιστα. Πατάς πάνω στην πράσινη μπάρα, μετά την επιλογή ποσού).

Εμείς από αυτή τη διαδικασία βλέπουμε μόνο το email σου και εσύ το όνομα του σάιτ μας στην «απόδειξη». ΠΡΑΜΑ ΑΛΛΟ

ΕΔΩ ΒΟΗΘΑΜΕ και ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΑΔΕΡΦΟ, που έχει μεγάλη «λόξα» με παναθηναϊκές χειροτεχνίες και… όχι μόνο. Επικοινωνείτε ΣΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK, όποιος γουστάρει και σας… φέρνουμε σε επαφή ☘️

ΔΙΑΦΗΜΙΣΕ ΚΙ ΕΣΥ, την επιχείρησή σου (μικρή ή μεγάλη) στο Fightingsoul.blog,   επικοινωνώντας μαζί μας εφόσον το επιθυμείς.