(χρόνος ανάγνωσης)
Είχαν προηγηθεί αλλεπάλληλες αποτυχίες των ελληνικών ομάδων σε ευρωπαϊκά φάιναλ φορ. Οι περισσότερες εξ’ αυτών οδυνηρές καθώς αρκετές φορές οι εκπρόσωποι της χώρας είχαν κατέβει στην τελική φάση έχοντας τον τίτλο του φαβορί. Ο άρης του Γκάλη, ο ολυμπιακός, ο Παοκ είχαν φτάσει μέχρι την… πηγή χωρίς όμως να πιούν το νερό της κορυφής. Είχαν προηγηθεί δύο αποτυχημένες προσπάθειες και για τον Παναθηναϊκό μας και μάλιστα διαδοχικές.
Όλοι ήμασταν πεπεισμένοι πως η τρίτη (επίσης διαδοχική) θα είναι και η… φαρμακερή. Ηταν η 11η Απριλίου του 1996. Όλα πήγαιναν κατ’ ευχήν. Ο μεγάλος Ντομινίκ Γουίλκινς είχε πάρει από το χέρι το «Τριφύλλι» του Μπόζινταρ Μάλκοβιτς, πηγαίνοντας το ως τον τελικό. Εκεί περίμενε η Μπαρτσελόνα, η οποία βρέθηκε στο… καναβάτσο από το πρώτο κιόλας ημίχρονο του τελικού. Το πάρτι που είχε στηθεί στις εξέδρες του Παλέ ντε Μπερσί του Παρισιού δεν είχε προηγούμενο. Ο Παναθηναϊκός κατευθυνόταν ολοταχώς προς το όνειρο μέχρι που όλα άρχισαν να θυμίζουν… εφιάλτη. Η ομάδα έπαθε επιθετικό μπλακ άουτ στο τελευταίο δεκάλεπτο, οι διαιτητές (βαλιτσοφόροι από τότε) άφησαν την Μπαρτσελόνα να δέρνει …καταπίνοντας τη σφυρίχτρα, τα χρονόμετρα κόλλησαν και ο χρόνος έμοιαζε να παγώνει για το ελληνικό μπάσκετ.
Στην τελευταία επίθεση, με τον Παναθηναϊκό μας να προηγείται 67-66 και να έχει την κατοχή, η μπάλα «κόλλησε» στα χέρια του Γιαννάκη, εκείνος δεν συννενοήθηκε καλά με τον Κόρφα, η Μπαρτσελόνα δεν έκανε φάουλ για να σταματήσει το χρόνο, η γραμματεία έμοιαζε να έχει πάει για… καφέ και οι σφυγμοί του ελληνικού μπάσκετ σταμάτησαν 3 δευτερόλεπτα και 8» δέκατα πριν το τέλος του τελικού, όταν ο Γιαννάκης γλίστρησε και η μπάλα, με ολίγον από μπιλιάρδο «μιξαρισμένο» με μπόουλινγκ, έφτασε στα χέρια του Μοντέρο κάτω από το «πράσινο» καλάθι. Ακόμα θυμάμαι τον εαυτό μου, 10 χρονών παιδάκι, να κρύβει το πρόσωπό του και να βουρκώνει.
Και όμως… Υπήρχε Θεός για το ελληνικό μπάσκετ και το «Τριφύλλι». Και ήταν θεόρατος. Δύο μέτρα και 17 εκατοστά. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ. «Κόβει εντυπωσιακά ο Βράνκοβιτς», είπε ο εκφωνητής και ξαφνικά κύλησε αίμα στις φλέβες και οξυγόνο ανέπνευσαν οι πνεύμονες. Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΗΤΑΝ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, «κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες», όπως ούρλιαζε ο σπίκερ.
Με ένα και μόνο κόψιμο ο Στόγιαν Βράνκοβιτς έγινε από θεόρατος… μικροσκοπικός καθώς «χώρεσε» στις καρδιές τεσσάρων εκατομμυρίων Παναθηναϊκών. Η… αδικία για τον Κροάτη γίγαντα ήταν πως αυτό το κόψιμο έκανε πολλούς από εμάς να τον θυμούνται μονάχα για εκείνη τη φάση. Ήταν αρκετή για να γίνει το είδωλό μας και να εισπράξει την αγάπη του κόσμου του Παναθηναϊκού.
Και όμως ο Στόικο έκανε πολλά, πάρα πολλά την 4ετία (1992-96) που αγωνίστηκε με το «Τριφύλλι» στο στήθος και τα οποία «ξεθώριασαν» στη μνήμη του καθενός μας εξαιτίας εκείνου του… Θεϊκού κοψίματος. Λίγοι θυμούνται ακόμα και το ότι στο τελευταίο παιχνίδι πριν το φάιναλ φορ, ο Παναθηναϊκός χάρη σε δική του τάπα στον μετέπειτα «δικό» μας Ζέλικο Ρέμπρατσα νίκησε στο Τρεβίζο, διπλασίασε τις νίκες του επί της Μπενετόν και «σφράγισε» το εισιτήριο για το Παρίσι, όπου έμελλε να γραφτεί η εποποιία! Ο Στόγιαν Βράνκοβιτς συμμετείχε επίσης με την πράσινη φανέλα στα φάιναλ φορ του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στο Τελ Αβίβ το 1994 και τη Σαραγόσα το 1995. Με την ομάδα μας κατέκτησε επίσης δύο Κύπελλα Ελλάδος το 1993 και το 1996.
«Κόβει εντυπωσιακά ο Βράνκοβιτς». Ακόμα ηχεί σαν την πιο υπέροχη μελωδία που έχουν ακούσει ποτέ τα αυτιά μας. Εκείνος άνοιξε το δρόμο για να γίνει «Γαλαξίας» η φανέλα της Τριφυλλάρας!
Tι μεσολάβησε όμως, μέχρι να γίνει ο Βράνκοβιτς ο «άνθρωπος της τελευταίας στιγμής» και μέχρι τελικά να βραβευτεί ως μέλος της καλύτερης «πράσινης» πεντάδας της τελευταίας 35ετίας;
Ο Κροάτης, ύψους 2.18, σέντερ μόνο άγνωστος δεν ήταν. Από το 1986 και το Παγκόσμιο της Ισπανίας, ο Βράνκοβιτς ήταν σταθερό μέλος της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας που… σάρωνε τα μετάλλια στις διεθνείς διοργανώσεις. Παρών στο Eurobasket του 87′, παρών στους Ολυμπιακούς της Σεούλ, παρών και στο Eurobasket του 1989. Ήδη τέσσερα μετάλλια πριν κλείσει τα 25 του.
Εκείνο το καλοκαίρι, το 1989, συστήθηκε για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό… διά ζώσης. Ο Άρης αποτέλεσε την πρώτη ομάδα που τον «έβγαλε» από την Γιουγκοσλαβία, αφού άφησε την Ζαντάρ για την ομάδα του Γιάννη Ιωαννίδη και των Γκάλη-Γιαννάκη. Η συγκεκριμένη «παρέα» πήρε το εγχώριο double έφτασε μέχρι το Final Four της Σαραγόσα, όπου όμως ο Άρης δεν κατάφερε να εκπληρώσει το… απωθημένο της ευρωκούπας.
Μέσω Θεσσαλονίκης άνοιξε για τον Στόικο ο δρόμος για τις ΗΠΑ. Εκεί τον περίμεναν οι Σέλτικς: έπειτα από δύο χρόνια που δεν κατάφερε να καθιερωθεί, έφτασε η ώρα της επιστροφής. Το τριφύλλι των Σέλτικς έδωσε τη θέση του στο τριφύλλι του Παναθηναϊκού και ο Βράνκοβιτς θα έσμιγε ξανά με τον Νίκο Γκάλη, ενώ δύο χρόνια αργότερα ακολούθησε ο Παναγιώτης Γιαννάκης τον «πράσινο» δρόμο.
Η παρουσία του Βράνκοβιτς στον Παναθηναϊκό συνέπεσε με την «ερυθρόλευκη» κυριαρχία στις εγχώριες διοργανώσεις και, θεωρητικά, ήταν δύσκολο να δεθεί τόσο πολύ ο κόσμος του «τριφυλλιού» με έναν παίχνιδι που δεν κατέκτησε ούτε ένα πρωτάθλημα.
Κι όμως, για τον επιβλητικό Βράνκοβιτς όλα ήταν ευκολότερα. Με το παθιασμένο παιχνίδι του και την απόλυτη κυριαρχία του κάτω από τα καλάθια, ο Κροάτης έγινε «σύμβολο» και λατρεύτηκε.
Πόσο πιθανό είναι άλλωστε, ένα «θηρίο» ύψους 2.18 να σκαρφαλώσει στα κάγκελα και να γίνει ένα με τους οπαδούς; Κι όμως, το 1994, σε αγώνα Κυπέλλου ο Παναθηναϊκός «άλωσε» το Σπόρτιγκ σε ματς με τον Ολυμπιακό (42-40) και ο Δαλματός γίγαντας έτρεξε στους οπαδούς. Το γυαλί είχε… κολλήσει οριστικά.
«Όταν παίζεις, δεν σκέφτεσαι πραγματικά τι κάνεις, ή τι θα αισθανθείς αν το ξαναδείς κάποια στιγμή σε βίντεο. Ήταν απλά, καθαρό ένστικτο. Ένιωσα απλά ότι πρέπει να προσπαθήσω να διασώσω μια κατάσταση, ότι μπορώ να βοηθήσω σε κάτι έναν συμπαίκτη μου, τους συμπαίκτες μου. Πάντα αντιδρούσα και δρούσα έτσι. Ήμουν εκεί για όλους, όπως όλοι ήταν εκεί για μένα. Θα ξαναπώ ότι το μπάσκετ είναι ομαδικό άθλημα. Ποτέ ένας παίκτης!», είχε αναφέρει για τη φάση στο «Μπερσί».
Ο Βράνκοβιτς αποχώρησε από τον Παναθηναϊκό ως πρωταθλητής Ευρώπης και απόλυτο ίνδαλμα για τον κόσμο, παρ’ όλο που δεν κατέκτησε το ελληνικό πρωτάθλημα με το «τριφύλλι». Ακολούθησε μία πενταετία στο ΝΒΑ, σε Τίμπεργουλβς και Κλίπερς, ενώ έκλεισε την καριέρα του στην Μπολόνια (1999-2001). Πλέον, ο παλαίμαχος σέντερ έχει σημαίνοντα ρόλο σε όσα συμβαίνουν στο κροατικό μπάσκετ, αφού διατηρεί τη θέση του προέδρου της ομοσπονδίας μπάσκετ.
Η σχέση με τον Ντράζεν
Ένα σημαντικό κομμάτι στο «βιβλίο» της ζωής του Στόγιαν καταλαμβάνει η αδερφική φιλία που τον έδενε με τον Ντράζεν Πέτροβιτς. Ο «Μότσαρτ» ήταν κολλητός του Στόικο και ο Δαλματός σέντερ ένας από αυτούς που συμμετείχαν στο… ψηστήρι ώστε ο Ντράζεν να έρθει στην Ελλάδα για τον Παναθηναϊκό.
Όπως έχει εξομοληγηθεί, η είδηση του θανάτου του Πέτροβιτς ήταν μία από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές στη ζωή του και κάτι που τον επηρέασε για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Άλλωστε, ο Βράνκοβιτς ήταν ένας εξ αυτών που κουβάλησαν το φέρετρο στο οποίο βρισκόταν ο Ντράζεν.
19 χρόνια μετά: η επιστροφή
19 χρόνια μετά το απίστευτο κόψιμο στο Μοντέρο, η ΚΑΕ Παναθηναϊκός κάλεσε τον Βράνκοβιτς στην Ελλάδα για μία σπουδαία και λαμπερή τελετή, στις 23/9/2015. Άλλωστε, ο Κροάτης σέντερ βρέθηκε στην καλύτερη «πράσινη» 5άδα της 25ετίας μαζί με τους Διαμαντίδη, Μποντιρόγκα, Αλβέρτη και Φώτση. Η αποθέωση που γνώρισε είναι ενδεικτική της σχέσης που δημιούργησε με τον κόσμο του Παναθηναϊκού και έδειξε πως η τετραετία του στην Αθήνα δεν έχει ξεχαστεί από κανέναν.
«Θέλω να πω το εξής στους οπαδούς του Παναθηναϊκού: Είστε οι καλύτεροι οπαδοί στον κόσμο και θα σας αγαπώ πάντα» είχε πει προαναγγέλλοντας την άφιξή του στην Ελλάδα.
Για φινάλε, ο μεγάλος Φίλιππος Συρίγος ξεγυμνώνει όσους δεν μπόρεσαν ποτέ να χωνέψουν πως ο Παναθηναϊκός έφερε στην Ελλάδα το πρώτο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα…
ΥΓ. Το κείμενο το αφιερώνουμε στα πρεσβύτερα αδέρφια που βρέθηκαν σε εκείνο το πούλμαν της ΚΑΥΛΑΣ και της ΗΔΟΝΗΣ που έφυγε από το Αμστερνταμ το οποίο είχε «παγώσει» ο Κριστόφ και ταξίδεψαν ΟΔΙΚΩΣ ως το Παρίσι για να εκσπερματώσουν ΕΚΕΙ!!! Μας τα έχουν διηγηθεί τόσες και τόσες φορές που χρόνια μετά πάψαμε να τους… ζηλεύουμε.
ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ στον ΠΙΣΤΟ οπαδό της ομάδας μας, Γιώργο Αλεξανδρή, που σαν σήμερα έφυγε τόσο πρόωρα από την ζωή. ΔΕΝ ΤΟΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΠΟΤΕ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ: Ο… Γκάλης πριν τον Γκάλη! (pics & vids)
Πάλι πάλι πάλι… σ’εσένα θα ‘ρχόμουνα! (pics&vds)
Ο Μάικ, όπως τον… έπλασε ο Ζέλικο, αποτέλεσε μια μπασκετική ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ! (pics&vds)
Όταν ο Γκάλης διάλεξε να πάει σε μεγάλη ομάδα και οι αρειανοί του έβριζαν την μάνα! (vds&pics)
Σαν σήμερα ο ΠΑΥΛΟΣ έφερνε -στην ουσία- το 1ο αστέρι! (pics&vds)
«Αιώνια πιστός, δεν γίνεται αλλιώς, εσύ θα είσαι για πάντα αρχηγός» (pics & vids)
Παρακαλούμε δώστε βάση παρακάτω: Το Fightingsoul.blog δεν θα είναι ΠΟΤΕ… κερδοσκοπικό. Δεν μας απασχολεί κάτι τέτοιο. Ωστόσο με το εγχείρημα να φτιάξουμε ιστοσελίδα ενώ δεν μας λες και… λεφτάδες, αποκτήσαμε ως «ομάδα» κάποια επιπλέον έξοδα. Ένα σάιτ έχει ΜΗΝΙΑΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗ και αν θες να το ΔΥΝΑΜΩΣΕΙΣ κι άλλο όπως επιθυμούμε εμείς (ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ) για ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ, τα έξοδα αυξάνονται σταδιακά. Παρακάτω λοιπόν, κάτω από ΚΑΘΕ άρθρο, θα τοποθετούμε αυτή την «μπάρα» για όσους γουστάρουν, ΑΣΦΑΛΩΣ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΑ, να συνδράμουν. Όπως βλέπετε, τα προτεινόμενα ποσά είναι απειροελάχιστα. Πατάς πάνω στην πράσινη μπάρα, μετά την επιλογή ποσού).
Εμείς από αυτή τη διαδικασία βλέπουμε μόνο το email σου και εσύ το όνομα του σάιτ μας στην «απόδειξη». ΠΡΑΜΑ ΑΛΛΟ
Μια ΦοράΜηνιαίαΕτήσιαΚάνε μια εφάπαξ δωρεά
Κάνε μια μηνιαία δωρεά
Κάνε μια ετήσια δωρεά
Επιλέξτε ένα ποσό
€2,00€3,00€5,00€5,00€10,00€13,00€5,00€13,00€100,00Ή εισάγετε ένα προσαρμοσμένο ποσό
€
Η συμβολή σας εκτιμάται.
Η συμβολή σας εκτιμάται.
Η συμβολή σας εκτιμάται.
Δωρεά: Βοηθήστε μας να γινόμαστε, ολοένα και… καλύτεροι!Δωρεά: Βοηθήστε μας να γινόμαστε, ολοένα και… καλύτεροι!Δωρεά: Βοηθήστε μας να γινόμαστε, ολοένα και… καλύτεροι!
ΕΔΩ ΒΟΗΘΑΜΕ και ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΑΔΕΡΦΟ, που έχει μεγάλη «λόξα» με παναθηναϊκές χειροτεχνίες και… όχι μόνο. Επικοινωνείτε ΣΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK, όποιος γουστάρει και σας… φέρνουμε σε επαφή ☘️
ΔΙΑΦΗΜΙΣΕ ΚΙ ΕΣΥ, την επιχείρησή σου (μικρή ή μεγάλη) στο Fightingsoul.blog, επικοινωνώντας μαζί μας εφόσον το επιθυμείς.
Mαχητική Ψυχή 
Σχολιάστε