(χρόνος ανάγνωσης)

6–9 λεπτά

Σε ένα σύντομο post που έγινε προχθες στα social media της σελίδας, κατόπιν συζήτησης-συμφωνίας όλου του team, σε περίπτωση που δεν το διαβάσατε, ειπώθηκαν τα εξής:

» Μια μεγάλη ΣΥΓΝΩΜΗ και ταυτόχρονα ένα μεγάλο «ευχαριστώ» σε όλα τα χιλιάδες αδέρφια που κατέκλυσαν το κλειστό της Μπάγερν

Μετά την «προδοσία» της 2ας Ιανουαρίου σε 20.000 κόσμο, σήμερα «προδόθηκε» και η ομογένεια καθώς και όσοι μάζευαν… ευρώ το ευρώ για να βρεθούν στο πλάι τους.

Και μιας και όλους εμάς που έχουμε προσπαθήσει ΚΟΝΤΡΑ ΣΕ ΟΛΑ να στηρίξουμε, μας εκθέτουν διαρκώς ανεπανόρθωτα, ας ειπωθεί απόψε… κάτι:

Περίπου 3,5 λεπτά πριν το φινάλε του αγώνα και με την (νέα) ήττα από την 17η (!) του πίνακα… προ των πυλών, στο παρκέ… περνάει (ή μάλλον ξανά περνάει) ο Γκριγκονις (…)(!!!) Δηλαδή ο… Μαντσίνι του μπασκετικού Παναθηναικου τούτη τη στιγμή. Αρκετά τα ΩΡΑΙΟΠΟΙΗΣΑΜΕ. Past is past.

Η… συγκεκριμένη κίνηση… δείχνει, για πολλούς λόγους, πως έχει… σπάσει ο σημαντικότερος «κρίκος» της αλυσίδας, μεταξύ ομάδας και τεχνικού τιμ. Και σε αυτές τις περιπτώσεις, δυστυχώς η φωτεινή πινακίδα, γράφει: ΗΛΕΚΤΡΟΣΟΚ. «

Σε λίγες γραμμές, νομίζω πως καταφέραμε να αποτυπώσουμε αρκετά απ’όσα αισθανόμαστε ή μαθαίνουμε …

Κι αν η τελευταία πρόταση -ενδεχομένως- είναι λίγο «βαριά» σα statement από πλευράς μας, εμείς αυτό αισθανόμαστε. Και, σίγουρα, όλα τα υπόλοιπα από το χθεσινό post για εμάς -πια- είναι ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΑ.

Δε θα αλλάζαμε ούτε ένα από τα ταξίδια που έχουμε κάνει, είτε ατομικά ο καθένας μας είτε σαν team όλοι παρέα, είτε αυτό είναι το ΕΠΟΣ του Βερολίνου, είτε ακόμα και κάποια συντριβή στη Βαρκελώνη, ή ακόμα και για άλλα αθλήματα, συμπεριλαμβανομένου του ποδοσφαίρου και του Ερασιτέχνη μας..

Ωστόσο, πραγματικά, ΔΕΝ παίζει να υπάρχει άλλη ομάδα, στον κόσμο ΟΛΟ, να παίζει και… «Όπου κι αν παίζεις, μαζί σου πάω/ΠΑΟ». Ένα σύνθημα το οποίο βγαίνει από τα χείλη των φίλων του Παναθηναϊκού, αλλά γίνεται και πράξη, χωρίς καμία υπερβολή, σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Και οι ίδιοι εμείς, δε ζητάμε νίκες. Δε μεγαλώσαμε σα γαύροι, ούτε είμαστε τίποτα τομάρια. Ένα πράγμα ζητάμε μόνο από τους αθλητές των παιχτών του Παναθηναϊκού -ανεξαρτήτως αθλήματος, ακροαματικότητας, prestige- κι αυτό είναι: ΛΥΣΣΑ.

Δε νομίζω ότι θα βρεις κανέναν φίλο Παναθηναϊκό, ακόμα και τώρα, μετά από 10 χρόνια να σου πει κουβέντα για τους πάλαι πότε αθλητές βόλεϊ του Παναθηναϊκού, όταν οριακά έμεναν στην κατηγορία, γιατί ΠΑΛΕΥΑΝ με όλη τους την ψυχή.

Δε νομίζω ότι θα βρεις κανέναν Παναθηναϊκό να «κράξει» 25 χρόνια μετά τον Κυράστα ή τις ομάδες του, γιατί όχι μόνο έπαιζαν μπαλάρα, αλλά γιατί τα έβαλαν με ένα ολόκληρο σύστημα και ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ.

Αυτά, προφανώς, πάνε στο πρώτο κομμάτι του post, στο οποίο αναφέρεται η λέξη «προδοσία» που είναι κι αυτή «βαριά», αλλά ακόμα τόσο κι άλλο τόσο βαρύ νιώθουμε το στομάχι μετά την ήττα από αυτούς καθώς και το πως παρουσιάζεται μετέπειτα η ομάδα στους αγώνες της.

Αυτό που -πια- απαιτούμε από την ομάδα, τους παίχτες, τους προπονητές… ΟΛΟΥΣ, δεν είναι μόνο διαρκής ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ και προσπάθεια ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, από εδώ και στο εξής, είναι και ΣΕΒΑΣΜΟΣ σε όλους εκείνους που είναι κάθε εβδομάδα εκεί, από το υστέρημα τους, στο ΟΑΚΑ, αφήνοντας δουλειές και οικογένειες, με πάθος και λαχτάρα, στη… λεωφόρο Μονάχου με τρέλα και φωνή, ακόμα και στην… άλλη άκρη της Γης στην Αυστραλία για τη μεγαλύτερη απ΄ όλες τις μαστούρες.

Γιατί, η ομάδα και το τμήμα αυτό ειδικότερα, μαζί με καμάρι, είναι και καψούρα.

Πάπαλα το πρώτο κομμάτι του post και ελπίζω να καταλαβαινόμαστε -και το κάνουμε η αλήθεια είναι- διότι είμαστε προ των πυλών ενός πολύ απαιτητικού, αν όχι δύσκολου διαστήματος στην ομάδα. Και μέρος της ομάδας είμαστε κι εμείς.

Την ομάδα ΜΑΣ λοιπόν ΦΥΣΙΚΑ και θα τη στηρίξουμε, όπως κάνουμε ΠΑΝΤΑ. Και ως ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να κάνουμε. Να την αγαπάμε, να την ακολουθούμε και να τη στηρίζουμε… μέχρι και το τέλος. Και ακόμα παραπέρα…

Ωστόσο, με γνώμονα πάντοτε το καλό το Παναθηναϊκού και μόνον, έχουμε αρχίσει να βλέπουμε κάποια πράγματα -μπασκετικά και μη- τα οποία δε μας αρέσουν… καθόλου. Κι η αλήθεια είναι ότι δεν τα είδαμε τώρα, ούτε τα συζητήσαμε τώρα, καθώς η νέα χρονιά μας βρήκε να σπάμε το κεφάλι μας πιο πολύ από ποτέ τα τελευταία 2,5 χρόνια… και μετά το χθεσινό, συνεχίζουμε να το κάνουμε…

Δεν είναι ώρα να στήσουμε στον τοίχο κανέναν και ούτε έχουμε κάποια τέτοια πρόθεση, όμως, παράλληλα με τη στήριξη μας, είναι η ώρα τώρα πια να τοποθετηθούμε και εμείς.

Θα ξεκινήσω με κάτι ακόμα που αναφέρθηκε και στο χθεσινό post, καθότι δε μπορούμε να καταλάβουμε πλέον τη «λογική» (;) του να περνάει στο παρκέ ο Μάριους Γκριγκόνις -ή μάλλον να ξαναπερνάει- σε ένα ματς do or die για τον Παναθηναϊκό. Όπως και να το σκεφτούμε ρε παιδιά… είναι στα όρια του ανεξήγητου.

Για τον Λιθουανό guard/forward, έχουμε ξανακάνει κουβέντα και έχω αναφέρει και εγώ ο ίδιος πως το κενό του, το οποίο υπάρχει ακόμα στην ομάδα και δεν αναπληρώθηκε ποτέ με τον οποιοδήποτε τρόπο, είναι δυσαναπλήρωτο και φέρει προβλήματα.

Ο ίδιος αθλητής όμως και μετά την πολύμηνη αποχή του, είναι ΦΑΝΕΡΟ πως δε μπορεί να ανταποκριθεί -πόσο μάλλον να βοηθήσει- στην Ευρωλίγκα, τουλάχιστον… Έτσι, παίζοντας απλά ΕΚΤΙΘΕΝΤΑΙ ΟΛΟΙ.

Άρα, πώς γίνεται να παίζει ένας παίκτης που -μεταξύ μας- τον προηγούμενο μήνα έψαχνε η ομάδα λύση που να τον στείλει δανεικό (με τον ίδιο να αρνείται); Και μάλιστα, δεν είναι καν δηλωμένος στην Α1, όπου θα μπορούσα να καταλάβω και ίσως και να ήταν σκόπιμο να παίρνει κάποια λεπτά, κυρίως ώστε να ξεκουράζονται άλλοι περιφερειακοί που τραβάνε πολύ κουπί και μεγαλώνουν κιόλας…

Συμπέρασμα όλου αυτού; Δεν υπάρχει. Είναι ΑΝΕΞΗΓΗΤΟ. Και, το χειρότερο, είναι πως αυτό ενδεχομένως να δείχνει και άλλα προβλήματα ή «παθογένειες»… Δε θέλω όμως να ρίξω άλλο λάδι στη φωτιά, ούτε είναι η ώρα, γιατί εδώ καίγεται ο κώλος μας..!

Και για να πάμε λίγο και στα του ματς, ο Παναθηναϊκός έχασε άλλο ένα ματς, κατ΄ εμέ για 4 λόγους:

1. Ανεξήγητο rotation και παραγκωνισμός παικτών που μπήκαν και βοήθησαν άμεσα (π.χ. Π.Κ., Σάμο, ακόμα και ο Τολιό θα ήτανε προτιμότερο να πάρουν λίγα λεπτά απ΄ ότι ο «Γκρίγκο» που για εμένα θα έπρεπε να είναι ξεκάθαρα και εκτός 12αδας) και ως εκ τούτου ολοφάνερη κόπωση κομβικών παικτών στο τέλος (Γκραντ, Χουάντσο, Σλούκας)

2. Το γνωστό «κενό» στη θέση «4», παρ’ ότι ο Σάμο έδειξε πανέτοιμος να βοηθήσει, το πολύ μικρός διάστημα που χρησιμοποιήθηκε, είναι αλήθεια.

3. Το πρόβλημα στη γραμμή των ψηλών γενικότερα, ειδικότερα όταν «έσκασε» ο Χολμς -ο οποίος και δεν «τροφοδοτήθηκε» όσο θα έπρεπε, με τον Κένι Γκάμπριελ να κάνει, ίσως, το καλύτερο του ματς φέτος στη διοργάνωση.

4. Το γνωστό πρόβλημα στην άμυνα αλλά και το ριμπάουντ, τα οποία πια, είναι κάτι παραπάνω από facts, και τα οποία όταν δεν είναι στο παρκέ Γκραντ-Καλαϊτζάκης-ακόμα και «Ρόγκα» που το παιδί προσπαθεί πολύ αλλά και φυσικά ο Χουάντσο, τότε, «Huston, we got a problem».

Θεωρώ πως αν ο Παναθηναϊκός είχε κάνει 2/4 τρίποντα παραπάνω, θα κέρδιζε χωρίς κανένα πρόβλημα. Ακόμα και μόνο 1/4 να πετύχαινε χθες, πάλι, πιστεύω εύκολα ή δυσκολότερα θα κέρδιζε την 17η ομάδα της διοργάνωσης.

Αυτό όμως δε συνέβη, και πια, ο Παναθηναϊκός είναι πιο ξεκάθαρο από ποτέ ότι πρέπει και να διορθώσει με κάποιο τρόπο ΟΛΑ τα παραπάνω, και πως πρέπει να πάει παιχνίδι με το παιχνίδι.

Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής αλλά και για να υπάρχει διαφάνεια, υπάρχουν «πράγματα» που σκέφτομαι πολύ καιρό… όμως, τώρα, και για πρώτη φορά μετά από περίπου 1,5 χρόνο, δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος.

Από την άλλη, ο Παναθηναϊκός, και ειδικά αυτή η ομάδα-μαζί και ο προπονητής -ο οποίος σίγουρα είναι ώρα να κάνει κι αυτός την αυτοκριτική του- αν ξέρει να κάνει ένα πράγμα με επιτυχία, αυτό είναι να κερδίζει όταν είναι με την πλάτη στον τοίχο. Και η πλάτη από τον τοίχο αυτήν τη στιγμή, δεν απέχει καθόλου πολύ…

Υ.Γ. Κώστα, ΑΡΧΗΓΕ μας, μόνο εσύ μπορείς να το γυρίσεις αυτό..! Μπορείς;

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ: Η ζωή σου ένα ψέμα… (pics&vds)

Πολυαθλητικές ΦΑΠΕΣ

Παρακαλούμε δώστε βάση παρακάτω: Το Fightingsoul.blog δεν θα είναι ΠΟΤΕ… κερδοσκοπικό. Δεν μας απασχολεί κάτι τέτοιο. Ωστόσο με το εγχείρημα να φτιάξουμε ιστοσελίδα ενώ δεν μας λες και… λεφτάδες, αποκτήσαμε ως «ομάδα» κάποια επιπλέον έξοδα. Ένα σάιτ έχει ΜΗΝΙΑΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗ και αν θες να το ΔΥΝΑΜΩΣΕΙΣ κι άλλο όπως επιθυμούμε εμείς (ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ) για ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ, τα έξοδα αυξάνονται σταδιακά. Παρακάτω λοιπόν, κάτω από ΚΑΘΕ άρθρο, θα τοποθετούμε αυτή την «μπάρα» για όσους γουστάρουν,   ΑΣΦΑΛΩΣ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΑ, να συνδράμουν. Όπως βλέπετε, τα προτεινόμενα ποσά είναι απειροελάχιστα. Πατάς πάνω στην πράσινη μπάρα, μετά την επιλογή ποσού).

Εμείς από αυτή τη διαδικασία βλέπουμε μόνο το email σου και εσύ το όνομα του σάιτ μας στην «απόδειξη». ΠΡΑΜΑ ΑΛΛΟ

ΕΔΩ ΒΟΗΘΑΜΕ και ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΑΔΕΡΦΟ, που έχει μεγάλη «λόξα» με παναθηναϊκές χειροτεχνίες και… όχι μόνο. Επικοινωνείτε ΣΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK, όποιος γουστάρει και σας… φέρνουμε σε επαφή ☘️

ΔΙΑΦΗΜΙΣΕ ΚΙ ΕΣΥ, την επιχείρησή σου (μικρή ή μεγάλη) στο Fightingsoul.blog,   επικοινωνώντας μαζί μας εφόσον το επιθυμείς.