ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, 25 Αυγούστου του 1992 ο μεγαλύτερος παράγοντας ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ ο Παύλος Γιαννακόπουλος φέρνει ξανά στη χώρα μας τον ΥΠΕΡΤΕΡΑΣΤΙΟ ΣΤΟΓΙΑΝ ΒΡΑΝΚΟΒΙΤΣ από τους Boston Celtics, πετυχαίνοντας αυτό που ίσως ούτε ο… ίδιος θα μπορούσε να φανταστεί τη στιγμή που τον υπέγραφε.

Ο ΠΙΟ ΤΡΕΛΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΑΛΜΑΤΩΝ (και όχι μόνο) αγωνίστηκε με το ένδοξο ΤΡΙΦΥΛΛΙ στο στήθος για τέσσερα χρόνια, προλαβαίνοντας, παρά τα 217 εκατοστά του, να… χωρέσει στην καρδιά ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ οπαδών. Η ΤΑΠΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ στο Παρίσι… επισκίασε τα δύο Κύπελλα Ελλάδος που κατέκτησε επίσης (1993 και 1996), ΠΡΑΜΑ όμως δεν μπορεί να… επισκιάσει την παντοτινή μας ΑΓΑΠΗ γι αυτόν τον τεράστιο αθλητή και υπέροχο άνθρωπο.

Το Fightingsoul.blog του αφιερώνει από καρδιάς το παρακάτω κείμενο από το παλιό μας σάιτ. Να είναι πάντα καλά και υγιής…

«Κόβει εντυπωσιακά ο Βράνκοβιτς…»

Είχαν προηγηθεί αλλεπάλληλες αποτυχίες των ελληνικών ομάδων σε ευρωπαϊκά φάιναλ φορ. Οι περισσότερες εξ αυτών οδυνηρές καθώς αρκετές φορές οι εκπρόσωποι της χώρας είχαν κατέβει στην τελική φάση έχοντας τον τίτλο του φαβορί. Ο άρης του Γκάλη, ο ολυμπιακός, ο Παοκ είχαν φτάσει μέχρι την… πηγή χωρίς όμως να πιούν το νερό της κορυφής. Είχαν προηγηθεί δύο αποτυχημένες προσπάθειες και για τον Παναθηναϊκό μας και μάλιστα διαδοχικές.

Όλοι ήμασταν πεπεισμένοι πως η τρίτη (επίσης διαδοχική) θα είναι και η… φαρμακερή. Ηταν η 11η Απριλίου του 1996. Όλα πήγαιναν κατ’ευχήν. Ο μεγάλος Ντομινίκ Γουίλκινς είχε πάρει από το χέρι το «Τριφύλλι» του Μπόζινταρ Μάλκοβιτς, πηγαίνοντας το ως τον τελικό. Εκεί περίμενε η Μπαρτσελόνα, η οποία βρέθηκε στο… καναβάτσο από το πρώτο  κιόλας ημίχρονο του τελικού. Το πάρτι που είχε στηθεί στις εξέδρες του Παλέ ντε Μπερσί του Παρισιού δεν είχε προηγούμενο. Ο Παναθηναϊκός κατευθυνόταν ολοταχώς προς το όνειρο μέχρι που όλα άρχισαν να θυμίζουν… εφιάλτη. Η ομάδα έπαθε επιθετικό μπλακ άουτ στο τελευταίο δεκάλεπτο, οι διαιτητές (βαλιτσοφόροι από τότε) άφησαν την Μπαρτσελόνα να δέρνει …καταπίνοντας τη σφυρίχτρα, τα χρονόμετρα κόλλησαν και ο χρόνος έμοιαζε να παγώνει για το ελληνικό μπάσκετ.

Στην τελευταία επίθεση, με τον Παναθηναϊκό μας να προηγείται 67-66 και να έχει την κατοχή, η μπάλα «κόλλησε» στα χέρια του Γιαννάκη, εκείνος δεν συννενοήθηκε καλά με τον Κόρφα, η Μπαρτσελόνα δεν έκανε φάουλ για να σταματήσει το χρόνο, η γραμματεία έμοιαζε να έχει πάει για… καφέ και οι σφυγμοί του ελληνικού μπάσκετ σταμάτησαν 3 δευτερόλεπτα και 8» δέκατα πριν το τέλος του τελικού, όταν ο Γιαννάκης γλίστρησε και η μπάλα, με ολίγον από μπιλιάρδο «μιξαρισμένο» με μπόουλινγκ, έφτασε στα χέρια του Μοντέρο κάτω από το «πράσινο» καλάθι. Ακόμα θυμάμαι τον εαυτό μου, μικρό παιδάκι, να κρύβει το πρόσωπό του και να βουρκώνει.

Και όμως… Υπήρχε Θεός για το ελληνικό μπάσκετ και το «Τριφύλλι». Και ήταν θεόρατος. Δύο μέτρα και 17 εκατοστά. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ. «Κόβει εντυπωσιακά ο Βράνκοβιτς», είπε ο εκφωνητής και ξαφνικά κύλησε αίμα στις φλέβες και οξυγόνο ανέπνευσαν οι πνεύμονες. Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΗΤΑΝ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, «κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες», όπως ούρλιαζε ο σπίκερ. 

Με ένα και μόνο κόψιμο ο Στόγιαν Βράνκοβιτς έγινε από θεόρατος… μικροσκοπικός καθώς «χώρεσε» στις καρδιές εκατομμυρίων Παναθηναϊκών. Η… αδικία για τον Κροάτη γίγαντα ήταν πως αυτό το κόψιμο έκανε πολλούς από εμάς να τον θυμούνται μονάχα για εκείνη τη φάση. Ήταν αρκετή για να γίνει το είδωλό μας και να εισπράξει την αγάπη του κόσμου του Παναθηναϊκού.

Και όμως ο Στόικο έκανε πολλά, πάρα πολλά την 4ετία (1992-96) που αγωνίστηκε με το «Τριφύλλι» στο στήθος και τα οποία «ξεθώριασαν» στη μνήμη του καθενός μας εξαιτίας εκείνου του… Θεϊκού κοψίματος. Λίγοι θυμούνται ακόμα και το ότι στο τελευταίο παιχνίδι πριν το φάιναλ φορ, ο Παναθηναϊκός χάρη σε δική του τάπα στον μετέπειτα «δικό» μας Ζέλικο Ρέμπρατσα νίκησε στο Τρεβίζο, διπλασίασε τις νίκες του επί της Μπενετόν και «σφράγισε» το εισιτήριο για το Παρίσι, όπου έμελλε να γραφτεί η εποποιία! Ο Στόγιαν Βράνκοβιτς συμμετείχε επίσης με την πράσινη φανέλα στα φάιναλ φορ του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στο Τελ Αβίβ το 1994 και τη Σαραγόσα το 1995. Με την ομάδα μας κατέκτησε επίσης δύο Κύπελλα Ελλάδος το 1993 και το 1996.

«Κόβει εντυπωσιακά ο Βράνκοβιτς». Ακόμα ηχεί σαν την πιο υπέροχη μελωδία που έχουν ακούσει ποτέ τα αυτιά μας. Εκείνος άνοιξε το δρόμο για να γίνει «Γαλαξίας» η φανέλα της Τριφυλλάρας!

Για φινάλε, ο μεγάλος Φίλιππος Συρίγος ξεγυμνώνει όσους δεν μπόρεσαν ποτέ να χωνέψουν πως ο Παναθηναϊκός έφερε στην Ελλάδα το πρώτο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα…

ΥΓ. Το κείμενο το αφιερώνουμε στα πρεσβύτερα αδέρφια που βρέθηκαν σε εκείνο το πούλμαν της ΚΑΥΛΑΣ και της ΗΔΟΝΗΣ που έφυγε από το Αμστερνταμ το οποίο είχε «παγώσει» ο Κριστόφ και ταξίδεψαν ΟΔΙΚΩΣ ως το Παρίσι για να εκσπερματώσουν ΕΚΕΙ!!! Μας τα έχουν διηγηθεί τόσες και τόσες φορές που χρόνια μετά πάψαμε να τους… ζηλεύουμε. Απλά ΣΕΒΑΣΜΟΣ!!!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ: Ο Ντίνος στον οσφπ! Συγχαρητήρια σε όλους!

Δημήτρης Κοντός επί παντός επιστητού!

Οι ευνοούμενοι του Μίδα!

Όταν ο Παύλος τίναξε την μπάνκα για τον Νίκο Γκάλη! (vids)

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK

Παρακαλούμε δώστε βάση παρακάτω: Το Fightingsoul.blog δεν θα είναι ΠΟΤΕ… κερδοσκοπικό. Δεν μας απασχολεί κάτι τέτοιο. Ωστόσο με το εγχείρημα να φτιάξουμε ιστοσελίδα ενώ δεν μας λες και… λεεφτάδες, αποκτήσαμε ως «ομάδα» κάποια επιπλέον έξοδα. Ένα σάιτ έχει ΜΗΝΙΑΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗ και αν θες να το ΔΥΝΑΜΩΣΕΙΣ κι άλλο όπως επιθυμούμε εμείς (ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ) για ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ, τα έξοδα αυξάνονται σταδιακά. Παρακάτω λοιπόν, κάτω από ΚΑΘΕ άρθρο, θα τοποθετούμε αυτή την «μπάρα» για όσους γουστάρουν, ΑΣΦΑΛΩΣ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΑ, να συνδράμουν. Όπως βλέπετε, τα προτεινόμενα ποσά είναι απειροελάχιστα.

Εμείς από αυτή τη διαδικασία βλέπουμε μόνο το email σου και εσύ το όνομα του σάιτ μας στην «απόδειξη». ΠΡΑΜΑ ΑΛΛΟ.