Τί να πρωτοπείς κι από πού να ξεκινήσεις όταν θες να αναφερθείς στον Δημήτρη Σαραβάκο. Τον άνθρωπο που, όπως σε πολύ κόσμο εκείνη την εποχή, ήταν ο δεύτερος μετά τον πατέρα που μας έκανε να έχουμε για πάντα το ΤΡΙΦΥΛΛΙ στην καρδιά.

26 Ιουλίου αύριο και ο ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟΣ «μικρός» του ελληνικού ποδοσφαίρου κλείνει τα 64 (γεννήθηκε 26/7/1961).

Ήταν το καλοκαίρι του 1984, λίγες μέρες μετά την απόκτηση του τεράστιου αρχηγού της εθνικής Γιουγκοσλαβίας Βέλιμιρ Ζάετς, που βούιζε ο τόπος για την έλευση ενός πολύ ταλαντούχου νέου παίχτη από τον Πανιώνιο. Μικρά παιδιά τότε, πιάναμε σκόρπια σχόλια στην τηλεόραση, το ραδιόφωνο, σε συγγενικά σπίτια και γεμίζαμε ενθουσιασμό, μην περιμένοντας όμως αυτό που θα επακολουθούσε.

Η 20η του Ιούνη όταν και έκλεισε η μεταγραφή, ήταν η εκκίνηση μιας ξέφρενης πορείας, όπου οι στιγμές πράσινου μεγαλείου, πάθους και δόξας έγιναν ο κανόνας στο ΤΡΙΦΥΛΛΙ μας. Πρωταθλήματα, κύπελλα, σούπερ καπ, ευρωπαϊκές πορείες που θα μνημονεύονται για πάντα, κι ο Σαραβάκος ΠΑΡΩΝ και καθοριστικός σε όλα.

Με τις μαγικές του ντρίμπλες, με την άπιαστη ταχύτητά του, με αυτά τα φάουλ λίγο εξω απ την περιοχή του κάθε αντίπαλου που ήταν σίγουρα γκολ, με το εξαιρετικό διάβασμα των φάσεων και τα εντυπωσιακά του τελειώματα. Αλλά και με το άσβεστο πάθος του για τη νίκη, την ηρεμία του στο παιχνίδι και το ήθος που απέπνεε η παρουσία του. Ένας τέτοιος καλλιτέχνης της μπάλας δεν μπορούσε παρά να ενθουσιάζει τον πράσινο λαό και να ΤΡΟΜΑΖΕΙ τους αντιπάλους.

Δεν γινόταν να μη μας κάνει αρχικά να κολλάμε στην οθόνη μη χάσουμε κάποια ενέργεια, στα περίπτερα διαβάζοντας για τα κατορθώματα του κι αργότερα να χορεύουμε στην εξέδρα με ρίγη να μας διαπερνούν.

Άλλωστε πέρα απ’ τα κάπως θολωμένα από τα χρόνια, παιδικά βιώματα υπάρχουν κι οι αριθμοί:

3 πρωταθλήματα Ελλάδας (1986, 1990, 1991)
6 κύπελλα Ελλάδας (1986, 1988, 1989, 1991, 1993, 1994)
3 σούπερ καπ (1988, 1993, 1994)
1ος σκόρερ Α΄ εθνικής (1991)
1ος σκόρερ στο κύπελλο (από το 1987 ως το 1991)
1ος σκόρερ όλων των εποχών στα ντέρμπυ αιωνίων
1ος σκόρερ στο κύπελλο ουέφα (1987-1988)
125 (ή 128 σύμφωνα με άλλες πηγές) γκολ στο πρωτάθλημα.
Υποψήφιος για χρυσή μπάλλα (1987, 1991)
Συμμετοχή στην μικτή κόσμου (1992)
Συμμετοχή στο μουντιάλ του 1994.

(Η παρουσία του στην Πανάθα διήρκεσε ως το 1994 όπου για δύο χρόνια πήγε στην Αεκ, έμεινε το 1996 εκτός κάποιας ομάδας και γύρισε στο πράσινο σπίτι του τη διετία 1997-98 για να κλείσει την καριέρα του).

Ακόμη και σήμερα, τα απίστευτα καθοριστικά γκολ στην Γκέτεμποργκ, τα γκολ με την Χόνβεντ σ’ εκείνη την ανεπανάληπτη ανατροπή, ή εκείνα στον ιστορικό αποκλεισμό της Γιουβέντους, οι συνδυασμοί του με Ζάετς και Ρότσα, η …τρομοκρατική του συνύπαρξη με Βαζέχα και Χ. Δημόπουλο, συνεχίζουν να ανατριχιάζουν παλιούς και νέους Παναθηναϊκούς.

Κι αν τότε έκανε κι εδραίωσε νέες γενιές Παναθηναϊκών δείχνοντας πώς πρέπει να είναι η καψούρα μας σε Ελλάδα κι Ευρώπη, δυνατή και κυρίαρχη στο σήμερα συνεχίζει με την ίδια νοοτροπία που είχε τότε δηλώνοντας πρόσφατα: “Πας καλά μόνο όταν παίρνεις το πρωτάθλημα. Η δεύτερη θέση δεν μας αξίζει”.

Σ’ ευχαριστούμε για όλα Μητσάρα.

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK