Ο επόμενος σημαντικός Ελληνας ψηλός…

Εξαιρετικό παιχνίδι από το Ντίνο Μήτογλου χθες στο Ισράηλ με την Εθνική ομάδα. Ο ψηλός στην πρώτη του σεζόν στον Παναθηναϊκό στηρίχτηκε από τον προπονητή του που στα παιχνίδια της Basket League τον άφηνε στο παρκέ για περίπου 14 λεπτά, ξεπληρώνοντας την εμπιστοσύνη με 6 πόντους (60% στο δίποντο, 46% στο τρίποντο) και κάμποσα χάι-λάιτ από ένα παιδί 210 εκατοστών του οποίου το στυλ φέρνει σε Κώστα Τσαρτσαρή.
 
Με την λειψαδρύα σε καλούς γηγενείς αθλητές να είναι μεγάλη, περιμένουμε πως και πως την επόμενη περίοδο για να δούμε τον τρόπο που ο μικρός θα διαχειριστεί την εξέλιξη του αλλά και τη συλλογική επιτυχία. Μετρημένος κι απέριττος στις ενέργειες του, με σπουδαία αποτελεσματικότητα μακριά από το καλάθι (όπου τα ποσοστά του είναι εξαιρετικά), σύγχρονος ψηλός, μακριά χέρια, ενδιαφέρουσα σωματοδομή που επιδέχεται περαιτέρω βελτίωσης στο γυμναστήριο με μυϊκό όγκο για να μην τον σακατεύουν τα “θωρηκτά” της Ευρωλίγκας.
 
Έχουμε την αίσθηση ότι στο μέλλον μπορεί ν’ αποτελέσει έναν πρώτης τάξεως διπλοθεσίτη ψηλό (ικανός ν’ απειλεί μέσα-έξω απ’ τη ρακέτα) που είναι περιζήτητοι στο μοντέρνο μπάσκετ. Όταν στα 90ties είχε εμφανιστεί το φαινόμενο του ξερακιανού Γκρέγκορτζ Φούτσκα (που κάθε καλοκαίρι απασχολούσε μεταγραφικά τον ΠΑΟ), στην ήπειρό μας είχε δημιουργηθεί φρενίτιδα για τον Ιταλό.
 
Το θέμα με τα παιδιά στην ηλικία του Ντίνου είναι η συνέχεια κι η ανάπτυξη, είδατε τι έπαθε ο Χαραλαμπόπουλος που μετά το οκταετές (!) συμβόλαιο που του έκανε η διοίκηση συζητά του χρόνου να παίξει δανεικός στο Περιστέρι. Σ’ αντίθεση με τον Βασιλάκη ο Μήτογλου ούτε υπερβολικά ντροπαλός εμφανίζεται στο γήπεδο, ενώ από θέμα σώματος οι Αμερικανοί που δούλεψαν μαζί του έκαναν καλή δουλειά.
 
Ο μικρός πήρε αμπάριζα τη φροντ-λάιν του ΟΣΦΠ στο ντέρμπι πρωταθλήματος του β΄ γύρου κι έκτοτε αρκετοί πίστεψαν ότι “κάτι” συμβαίνει με δαύτον. Η απόφαση του Πασκουάλ να “κόψει” Γκάμπριελ, Πέην (;), Όγκαστ (;) ίσως λέει πολλά για τη θέλησή του να χαρίσει στον πιτσιρικά περισσότερο ζωτικό χώρο στο rotation, αν αυτό συμβεί ο αθλητής έχει κερδίσει το πρώτο παράσημο της βραχύβιας καριέρας του, αφού δεν είναι λίγο να ποντάρουν πάνω σου οι περισσότεροι στον Παναθηναϊκό ως “τον επόμενο σημαντικό Έλληνα ψηλό”.
 
Από μικρή ηλικία ο Μήτογλου ξεχώριζε σωματικά από τους υπόλοιπους, στο χέρι του είναι να γίνει ο πιο αθλητικός και καλοπροπονημένος φόργουορντ που έχουμε στη χώρα, ξεκάθαρα βρίσκεται σε άλλο επίπεδο σε σχέση με τα παιδιά της ηλικίας του, ενώ αυτό που μας εξιτάρει είναι η μεγάλη του αυτοπεποίθηση κάθε φορά που παίρνει τη μπάλα κι εκτελεί εξαργυρώνοντας την καθαρή θέα προς το καλάθι που του χαρίζει το μεγάλο του κορμί, συν το γεγονός πως δεν είναι μονοκόμματος στις κινήσεις του.
 
Από εκείνον εξαρτάται εν πολλοίς να εξελιχθεί σε νέα βερσιόν του “Τσάρτσα” του οποίου η φανέλα (κατά την ταπεινή μας άποψη) έπρεπε να κάνει παρέα σ’ εκείνες των Αλβέρτη, Διαμαντίδη στον ουρανό του ΟΑΚΑ. Ο “Ισλανδός” πήγε σε άλλα επίπεδα την έννοια combo -ψηλός. Σμιλεμένο κορμί, νευρώδης (κι ας γκρίνιαζε καμιά φορά ο Θανάσης Γιαννακόπουλος πως στις φλέβες του αντί για αίμα έρεε ….νερό), σπιντάτα πόδια, μεγάλη φυσική δύναμη, έδινε στον Ομπράντοβιτς πολλές επιλογές στην άμυνα, καθώς μπορούσε ν’ αλλάξει στα σκριν και να κυνηγήσει κοντύτερο αντίπαλο με τα σβέλτα πίσω και πλάγια βήματα του, να σπρώξει ένα φουνταριστό στο “5” κάμποσους πόντους ψηλότερο, να “πλακωθεί” με διάφορους Στόουνρουκ-Κλέιζα, να χρησιμοποιήσει έξυπνα το σώμα του κερδίζοντας χώρο και τέλος να πληγώσει τον αντίπαλο στην επίθεση με τα τελειώματά του, ειδικά με τα θρυλικά τρίποντα από τις γωνίες.
 
Κανείς άλλος δεν μας θύμισε τόσο τον Βεροιώτη όσο ο Μήτογλου η αξιοποίηση του οποίου είναι στοίχημα όχι μόνο για τον πρωταθλητή μα ολόκληρο το ελληνικό μπάσκετ αφού με τέτοια προσόντα θα είναι αμαρτία αυτό το παιδί να καταλήξει ένας απλός ρολίστας. Σαν χώρα δεν έχουμε πληθώρα αθλητών σε τέτοια κόπια.
 
Το παλικάρι είναι τυχερό γιατί εργάζεται με προπονητή κλασάτο που γουστάρει ν’ αναδεικνύει νέους κι επιπλέον ο Παναθηναϊκός δεν θα βιαστεί να τον ρίξει κατευθείαν στα βαθιά, με τόσες παλιοσειρές στα αποδυτήρια θα έχει πολλά να μάθει στις προπονήσεις. Ο Πασκουάλ γνωρίζει να ξεχωρίζει τα ταλέντα και πως να τα κάνει -σε μικρό χρονικό διάστημα- επικερδή για την ομάδα του (καλύτερο παράδειγμα από τον Θανάση δεν υπάρχει).
 
Ας μην ξεχνάμε πως η επιλογή ενός αθλητή δεν αφορά μόνο σημαντικά κομμάτια όπως η ατομική του ποιότητα κι η τοποθέτηση του στο ρόστερ αλλά κυρίως το περιβάλλον (αγωνιστικό στη προκειμένη περίπτωση) στο οποίο εντάσσεται και οι αρμοδιότητες οι οποίες θα του δοθούν σε αυτό. Ο Μήτογλου πήρε αυτοπεποίθηση φορτώνοντας πόντους τις άμυνες της basket league, παραμένοντας ένας ψηλός με τον οποίο (σε συνδυασμό με την παρουσία αθλητικών Αμερικανών στο ρόστερ) μπορούσαν οι πρωταθλητές να παραμείνουν το ίδιο γρήγοροι κι επιθετικοί (ειδικά αυτό) στις εκδηλώσεις τους στο παρκέ εξαντλώντας τον αντίπαλο, αναβαπτίζοντας μάλιστα τον τομέα “ύψος”, αφού ο Ντίνος μαζί με τον Βουγιούκα αποτελούσαν φέτος τα “σκιάχτρα” του Τριφυλλιού.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΑΤΗΣ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s