Ο Νικ φέτος εξελίχθηκε σε ατραξιόν του ευρωπαϊκού μπάσκετ

Ο Νικ Καλάθης έβαλε τη τζίφρα που θα τον κρατήσει στο ΟΑΚΑ άλλα τρία χρόνια, σε μερικούς μήνες η Ευρωλίγκα ξεκινά και τώρα που ο σχεδιασμός μπήκε σε μια σειρά με την παραμονή του παικταρά, επιβάλλεται το υπόλοιπο ρόστερ να επιλεχθεί προσεκτικά.
 
Ο «Παναθηναϊκός του Καλάθη” απέτυχε φέτος να προκριθεί στο φάιναλ -φορ, παρότι ο κάπτεν του “πετούσε”, ενώ πέρσι κόντρα στη Φενέρ ο Ζοτς σημάδευσε τον διεθνή γκαρντ στην άμυνα και τα «μεμέτια» έκαναν περίπατο, με τον κόσμο να… γκρινιάζει για το συμβόλαιο του διεθνούς πόιντ. Φάνηκε την τρέχουσα σεζόν πως ακόμα και η λαμπρή απόδοση του Νικ δεν μετατρέπεται σε παράγοντα που κάνει τη διαφορά για τον σύλλογό του. Αν κάτι δεν του πάει καλά υπάρχει μεν πεδίο δόξης λαμπρό για τους υπόλοιπους, αλλά μέχρι σήμερα αυτό φαίνεται μονάχα στις εγχώριες διοργανώσεις. Το ζήτημα είναι να πλαισιωθεί ο αθλητής καταλλήλως ώστε να κατακτήσει κι άλλες Ευρωλίγκες.
 
Ο αλτρουισμός του Καλάθη είναι το κλειδί της απόλυτα επιτυχημένης αυτής ομάδας. Στα μικράτα του καθόταν στωϊκά στον πάγκο υπομένοντας τα “καψόνια” του προπονητή του ενώ ήταν ήδη πολύ καλύτερος απ’ το Μιλένκο Τέπιτς του οποίου η άφιξη είχε διαφημιστεί πολύ μιας κι ο Σέρβος έκανε όργια στη νεανική Παρτιζάν του Ντούσκο Βουγιόσεβιτς.
 
Ο Νικ φέτος εξελίχθηκε σε ατραξιόν του ευρωπαϊκού μπάσκετ, μόνιμος “πελάτης” των χάι-λάιτ κάθε αγωνιστικής, ενώ παρόλο που ήταν ο καλύτερος πασέρ της διοργάνωσης αποφάσισε να πάρει κι αρκετά σουτ, ξέροντας πως αμέσως θα ξεκινούσαν οι συγκρίσεις με το Διαμαντίδη κι ο σταυρός του μαρτυρίου της συζήτησης για το πόσο μοιάζει με τον Καστοριανό που αφού ξεψάρωσε (μετά από …2-3 χρόνια) αποδείχθηκε ΚΑΙ φονικός σουτέρ.
 
Παρόλο που ο Νικ είναι ο μεγαλύτερος σταρ της πράσινης οικουμένης δέχτηκε με χαρά να πάει στο πλάι για να χωρέσουν μαζί του Τζέημς, Ντένμοντ, Λοτζέσκι και Παππά. Λένε πως ο Καλάθης έχει λόγο στην ομάδα γι αρκετά θέματα: απαντάμε…πάλι καλά, αφού μοιάζει ακριβοδίκαιος. Θυμηθείτε την ιστορία του περασμένου φθινοπώρου, όταν ήρθαν στην επιφάνεια θέματα με ποτά και ξενύχτια, η διοίκηση του αφαίρεσε την αρχηγία δίνοντάς τη στον Ίαν Βουγιούκα. Ο “θύτης” δεν έβγαλε κιχ και μερικούς μήνες μετά ανάγκασε με την απόδοσή του την ιδιοκτησία να πληρώσει το βάρος του σε χρυσάφι, αποτελώντας μάλιστα τον νο1 επιδραστικό παίκτη των αποδυτηρίων: Καθόλου τυχαία ο Τζέημς κι ο Σίνγκλετον (οι έτεροι ισχυροί πόλοι του πράσινου οικοδομήματος) δήλωσαν αρκετές φορές πως η περαιτέρω παραμονή τους στο ΟΑΚΑ θα εξαρτηθεί ΚΑΙ από την ανανέωση Καλάθη.
 
 
 
Οσο ο καιρός περνά και παρά τους πολλούς καλούς παίκτες που ο Παναθηναϊκός μαζεύει η βαρύτητα του Καλάθη στο παιχνίδι των μόνιμων πρωταθλητών όλο και μεγαλώνει: ο Παναθηναϊκός αποχαιρέτησε τον Διαμαντίδη και βρήκε άμεσα νέο σημείο αναφοράς – χωρίς αυτόν οι πράσινοι δεν είναι ίδια ομάδα, ακόμα κι η Euroleague άνευ Νικ δεν θα είναι η ίδια.
 
Η μεγάλη αλήθεια για το τριφύλλι είναι πως για να μπορέσει να διεκδικήσει το 7ο πρέπει να είναι καλά ο Καλάθης και ταυτόχρονα να υπάρχει πλάνο “τρεξίματος” σε περίπτωση “μπουκώματος” του τελευταίου. Το παλικάρι ήταν εξωπραγματικό φέτος (έδειξε στους Ευρωπαίους τι σημαίνει ενώ έκανε τους Αμερικανούς να αναρωτιούνται πως γίνεται να υπάρχουν αληθινοί σταρ εκτός NBA) εκτελώντας χειρουργικά, σκοτώνοντας αμείλικτα, δημιουργώντας βασανιστικά (για τους αντιπάλους) , αποτελώντας συγχρόνως θεματοφύλακα της ιστορικής συνέχειας του πράσινου brand που έχει να επιδείξει μυθικούς γκαρντ στο παγκόσμιο παλκοσένικο.
 
Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψουν το κατόρθωμα π.χ στους προημιτελικούς με τη Ρεάλ, η “βασίλισσα” λίγο έλειψε να φάει σαράντα πόντους στο κεφάλι, μόνο τα σαστισμένα βλέμματα των παικτών της μπορούσαν να μαρτυρήσουν το βάσανο που βίωσαν στο πρώτο παιχνίδι. Ηταν τόσο τέλειο εκείνο το ντέρμπι, που νομοτελειακά αμέσως μετά ήρθε η κάμψη κι η φιλοξενούμενη το εκμεταλλεύτηκε φτάνοντας ως το τέλος του δρόμου.
 
Ο Παναθηναϊκός δεν άδειασε από την υπερπροσπάθεια, ούτε ηττήθηκε με κάτω τα χέρια από τους Ισπανούς στα παιχνίδια που ακολούθησαν, η διαιτησία έπαιξε το ρόλο της, μα η φύση των αγώνων έδειχνε πως αν ο πρωταθλητής είχε 1-2 εναλλακτικές λύσεις ποιοτικότερες δεν γλίτωνε τη Ρεάλ ούτε ο… Μπερτομέου ο ίδιος.
 
Αισιοδοξούμε πως θα βρεθεί η λύση να επιστρέψει η ομάδα στα ευρωπαϊκά τρόπαια, άλλωστε η διοίκηση κάθε άλλο παρά αφήνει τον Παναθηναϊκός να βουλιάξει στο έλος της στασιμότητας, επιπλέον το κλαμπ διαθέτει προπονητή και πρωτοπαλίκαρα που σε πείθουν ότι χρόνο με το χρόνο μπορούν να κερδίσουν το στοίχημα πως θα γίνουν καλύτεροι από ό,τι ήταν την προηγούμενη σεζόν. Επιπλέον στις μεταγραφές αναζητούνται πάντα πρωταγωνιστές, την ώρα που απέναντι προπονητές και παίκτες έχτισαν καριέρες πείθοντας πολλούς ότι το να κυλιέσαι στα παρκέ είναι χρησιμότερο από το να χτίζεις ωραίες επιθέσεις.
 
Ο Καλάθης μας έδειξε φέτος (ηγούμενος ενός συγκλονιστικά θεαματικού συνόλου) πως ο δρόμος προς την επιτυχία μπορεί να ταυτιστεί με τη δημιουργία, την παραγωγικότητα. Το συντριπτικό ποσοστό νικών του τριφυλλιού προήλθε επειδή το ρόστερ ξεχείλιζε δυνατότητες και γιατί οι αθλητές δεν φοβόντουσαν να ΠΑΙΞΟΥΝ (όχι μονάχα να αμυνθούν) και να τιμήσουν το DNA του συλλόγου αλλά και το ίδιο το σπορ. Για να φτάσει όμως ο Παναθηναϊκός ως το τέλος του δρόμου, χρειάζονται και 1-2 λύσεις ακόμα ανώτερου επιπέδου…
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΑΤΗΣ

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

«Ανυπομονώ να παίξω για τους οπαδούς του Παναθηναϊκού»

Τουρνουά με ομάδες της Euroleague στην μνήμη του Παύλου Γιαννακόπουλου

 

 

 

 

 
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s