Άρεσε σε πολλούς το δέσιμό του με την ομάδα παρότι “κόπηκε” από τους τελικούς

Ο Μάρκους Ντένμον εξαργύρωσε το team spirit που επέδειξε στους τελικούς (έκανε καλή εντύπωση σε όλους ότι παρέμεινε στην Αθήνα για να δει την ομάδα του να στέφεται πρωταθλήτρια) και τη βελτίωση του λίγο πριν κοπεί από τον προπονητή του για τα παιχνίδια της Basket League κι έτσι θα παραμείνει και του χρόνου κάτοικος Αμαρουσίου.
 
Παίκτες που βγάζουν το ψωμί τους μόνο με το σουτ, είναι λογικό σε ομάδα τοπ επιπέδου και διοργανώσεις σούπερ απαιτητικές να αργήσουν να πάρουν μπρος, αν το καταφέρουν κι αυτό. Γι αυτό το λόγο δεν μακροημέρευσαν στο Τριφύλλι διάφοροι σουτέρ (Μπλουμς, Σλότερ, Φελντέιν) από τους οποίους ο Μάρκους υπερτερεί αφού στο ρεπερτόριό του υπάρχει η πάσα και η άμυνα. Το παιδί καλείται από εδώ και στο εξής να γίνει όσο πιο συνεπής γίνεται. Θέλει χρόνο, υπομονή, εμπιστοσύνη από τον οργανισμό κι από μεριάς του προσήλωση, δουλειά, επιμονή, πείσμα και αυτοπεποίθηση που θα έρθει με τους αγώνες.
 
Σε σύνολο με ξεκάθαρο πλάνο είμαστε σίγουροι πως ο Αμερικανός θα προσφέρει λύσεις αν κι ακόμα δεν πιστεύουμε πως είναι έτοιμος να ντυθεί…. Τζέημς, άλλωστε είναι αθλητής άλλιώτικης υφής από τον Μάικ, παίζοντας περισσότερο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Έχει την τύχη να δουλεύει με κόουτς που τον εμπιστεύεται και που όσο περνά ο καιρός μαθαίνει όλο και καλύτερα την ομάδα.
 
Φέτος όλες οι τοπ ομάδες της Ευρωλίγκας υπέφεραν στο Μαρούσι, στη regular season το κλαμπ άγγιξε (παρά τις ήττες) το ιδανικό στις δοκιμασίες στην Πόλη (Φενέρ) και τη Μόσχα (ΤΣΣΚΑ), αλλά το παραπάνω πάντα έχει ένα όριο. Έλειψε από το ξεκίνημα της σεζόν π.χ ένας παίκτης που θα πρόσφερε 10-15 πόντους κάτω από τη στεφάνη, ελέγχοντας και την εναέρια κυκλοφορία, ενώ οι τραυματισμοί Λοτζέσκι, Ρίβερς στέρησαν σταθερότητα στη θέση “3”.
 
Ο Πασκουάλ για δεύτερη σερί χρονιά άγγιξε το… άριστα αναφορικά με την διαχείριση των αθλητών του παρότι είχε να επιλέξει ρόστερ ανάμεσα σ’ ένα κάρο Αμερικανούς που πηγαινοέρχονταν κατά τη διάρκεια της σεζόν, αναγκάζοντάς τον να αναπροσαρμόζει τα πλάνα του ανά εβδομάδα.
 
Η μαγκιά του Ντένμον ήταν ότι βελτιώθηκε κι αύξησε τους αριθμούς του από τον Ιανουάριο κι έπειτα όταν για τη θέση του ήρθε ο Μάικ Τζέημς, σ’ εποχές που ο Νίκος Παππάς ήταν έτσι κι αλλιώς σημαντικός. Η εσωτερική ιεραρχία δεν διαταράχθηκε ποτέ, με τους παίκτες να έχουν αποδεχθεί τους ρόλους τους, ιδίως οι Αμερικανοί που ήξεραν πως θα έπαιζαν πεντάλεπτα κυρίως για να μπαλώσουν τρύπες. Απαντες ανταποκρίθηκαν ικανοποιητικά (Γκάμπριελ, Ντένμον, Πέην) και το στοίχημα για την επόμενη χρονιά είναι να δημιουργηθούν περισσότεροι πρωταγωνιστές. με τον Μάρκους, τον Θανάση, τον Μήτογλου κι όποιους προκύψουν από τις μεταγραφές να περιμένουν τις ευκαιρίες τους σε σύνολο που αποκτά πια κατεύθυνση, ταυτότητα, προσωπικότητα.
 
Οι εποχές που στην Ελλάδα δέναμε τα… σκυλιά με τα λουκάνικα πέρασαν ανεπιστρεπτί, πλέον οι ελληνικές ομάδες αμολιούνται να βρουν… λαβράκια που έρχονται στη χώρα μας γνωρίζοντας πως εδώ θα παίξουν και θα εξελιχτούν, στον Παναθηναϊκό αυτό γίνεται υπό τη σκέπη ενός θρυλικού brand name κι ενός τεμένους του αθλήματος, τέτοιο αποτελεί το ΟΑΚΑ.
 
Το να ζητείται να πληρωθούν υπεραξίες για τα 10-15 γνωστά ονόματα που όλοι μας γνωρίζουμε είναι πια δύσκολο. Για τους ξένους money talks first, βλέπετε τι γίνεται με τον Καλάθη που στις οικονομικές του απαιτήσεις είναι ζόρικος κι ας γνωρίζει πως σαν τον Παναθηναϊκό δεν πρόκεται να βρει. Ο Νικ έπαιξε το μπάσκετ της ζωής του φέτος κι η άρνησή του να απαντήσει στην μεγαλειώδη πρόταση που του έκανε η διοίκηση δείχνει ότι το παλικάρι δευτερόλεπτα μετά την άρση του 37ου πρωταθλήματος σκέφτεται κυρίως λογιστικά, το ίδιο έκανε ο Κρις Σίνγκλετον που από πέρσι… ψαχνόταν.
 
Σ’ αυτή την περίπτωση τι κάνεις; Υπογράφεις πρώτα εκείνους που σου δείχνουν σε κάθε ευκαιρία ότι γουστάρουν να παραμείνουν ανεξαρτήτως συνθηκών, σ’ αυτή την κατηγορία εντάσσεται ο Ντένμον αλλά κι ο Λοτζέσκι που κάτι μας λέει ότι θα τον βλέπουμε και του χρόνου στα λημέρια μας. Ο Μάρκους δεν ήταν πέρσι η ακριβότερη, αβανταδόρικη μεταγραφή κάτι που για να είσαι δημοφιλής πάντα βοηθάει, δεν θυμάμαι ποτέ φέτος να έχει κάνει …εμπρηστικές δηλώσεις (σε αυτό τον τομέα ο Νίκος Παππάς είναι άπαιχτος), ούτε φυσικά διεκδίκησε ρόλο να συντροφεύσει σε πρώτο πλάνο τα παιδιά της μαρκίζας.
 
Γιατί λοιπόν έσπευσε η διοίκηση να ανανεώσει πρώτα αυτόν; Γιατί άρεσε σε πολλούς το δέσιμό του με την ομάδα παρότι “κόπηκε” από τους τελικούς, γιατί ο προπονητής του παρουσιάζεται ευχαριστημένος από την προσπάθειά του στις προπονήσεις και την βελτίωση που επέδειξε.
 
Αν η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, η αρχή είχε γίνει με την παρουσία του αθλητή στα αποδυτήρια του Τριφυλλιού την ώρα που ο σύλλογος γλεντούσε το 37ο. Στην περίπτωση του Ντένμον ο κόσμος ίσως δει κάτι αρκετά σπάνιο για τα δικά μας δεδομένα: την ποιοτική και αθλητική βελτίωση ενός Αμερικανού καλαθοσφαιριστή που καλείται να καταφέρει, με όσα κάνει στην Ελλάδα κι όχι χάρη στο βιογραφικό που κουβαλούσε πριν έρθει εδώ, να γίνει στόχος καλών ευρωπαϊκών ομάδων – με άλλα λόγια να δούμε ένα χρήσιμο παίκτη να μετατρέπεται σε αστεράκι.
 
Το παιδί έπαιζε μονοδιάστατα στην αρχή δοκιμάζοντας μόνο τρίποντα, αποδείχτηκε με τον ερχομό του 2018 ότι ο Πασκουάλ δούλεψε περισσότερο μαζί του συγκριτικά με τους προηγούμενους προπονητές του. Μετά από λίγους μήνες στην Ελλάδα και μετά από αρκετή δουλειά ο μονοδιάστατος σουτέρ έγινε ένας χρήσιμος περιφερειακός που σκόραρε, πρέσαρε, δημιουργούσε και συζητιόταν πια αρκετά εντός αποδυτηρίων.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΑΤΗΣ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s