Περί… σχεδιασμού ο λόγος

Κάτι μας λέει πως αν ο Παναθηναϊκός ξεμπερδέψει θετικά με τις υποθέσεις Καλάθη, Παππά, Τζέημς το μεταγραφικό του σεργιάνι θ’ αφορά μία «βαρβάτη» ακόμα κίνηση (πιθανολογούμε στη θέση «5»), ενώ οι υπόλοιπες προσθέσεις θ’ αφορούν «γεμίσματα».
 
Προφανώς αν ο μόνιμος πρωταθλητής κρατήσει ανέπαφο το βαρύ σασί της λειτουργίας του (όπως το εκφράζουν οι δύο Έλληνες κι ο… τρελοαμερικάνος γκαρντ) ο κόουτς θα έχει ν’ αντιμετωπίσει απειροελάχιστες «λακκούβες» στο παζάρι, συντομεύοντας κατά πολύ το χρονικό διάστημα ολοκλήρωσης του έμψυχου δυναμικού που του χρόνου θα κυνηγήσει το ρεκόρ Γκίνες, της 24ης διαδοχικής σεζόν που στο παλμαρέ του κλαμπ θα προστεθεί κι άλλο ασήμι!
 
Είναι μεγάλη επιτυχία για τη διοίκηση που αν και δεν μπορεί ν’ ανταγωνιστεί σε πορτοφόλι Ισπανούς, Ρώσους, Τούρκους έχει δημιουργήσει ένα περιβάλλον το οποίο βοηθά τους παίκτες να εξελίξουν τα προσόντα τους, να βελτιώσουν τα νούμερά τους, πάντα μέσα σ’ ένα «προστατευμένο» οικογενειακό περιβάλλον που πρέπει να είσαι εντελώς… αναίσθητος για να μην σε πάρει «αιχμάλωτο».
 
Θυμόμαστε π.χ πέρσι τον Μάικ Τζέημς να μην συζητά καν το ενδεχόμενο παραμονής του προτιμώντας το συμβόλαιο που του έδινε το Φοίνιξ, ενώ προ ημερών ο ίδιος φάνηκε διστακτικός να υπογράψει στο Μιλάνο που πληρώνει το βάρος του σε χρυσάφι, θέλοντας ν’ ακούσει και τι θα του προτείνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος που σαφώς τον έχει σκλαβώσει.
 
Ο χρηματοδότης έχει τον τρόπο να κρατά στην ομάδα τους παίκτες που θέλει, ήδη άνοιξε τα σεντούκια για το Νικ, πέρσι ο ίδιος στύλωσε τα ποδάρια, αντέχοντας τις (οικονομικές) επιθέσεις των Μοσχοβιτών (ΤΣΣΚΑ- Χίμκι) κρατώντας τον Κρις Σίνγκλετον στο Μαρούσι παρά την άρνηση του παίκτη να υπογράψει επέκταση συμβολαίου με σημαντικότατη αύξηση, κάτι που έδειχνε την πρόθεση του να φύγει όσο το δυνατόν νωρίτερα από την ομάδα, την οποία φέτος -οφείλουμε να ομολογήσουμε-υπηρέτησε κάτι παραπάνω από «τίμια».
 
Είμαστε σίγουροι πως ο προπονητής θα μείνει προσηλωμένος στο μεταγραφικό σχεδιασμό του χωρίς να θεωρεί αναγκαίες τις κινήσεις εντυπωσιασμού, δίχως να λαμβάνει υπόψη το επικοινωνιακό μέρος για τους παίκτες που θα αποκτήσει. Ντένμοντ και Λοτζέσκι ζήτησε πέρσι και παρά τις αναστολές του περίγυρου (ειδικά για τον δεύτερο) τα παιδιά αποδείχθηκαν μια χαρά λύσεις, ειδικά ο «γυάλινος» φόργουορντ που πάτησε γερά κι έκανε ματσάρες στους τελικούς, συνεχίζοντας την παράδοση που θέλει όσους αλλάζουν στρατόπεδο να είναι αυτοί που στα κρίσιμα τους «σκοτώνουν» (τα παραδείγματα έχουν από Δημήτρη Παπανικολάου και Τζόνι Ρότζερς, μέχρι Αντρια Ζίζιτς, Σοφοκλή Σχορτσανίτη, Λουκά Μαυροκεφαλίδη και Γιάννη Μπουρούση).
 
Ο Πασκουάλ θα κοιτάξει να διατηρήσει σε υψηλό επίπεδο την αθλητικότητα και να τονώσει το ελληνικό στοιχείο, εξού και το ενδιαφέρον για τον Ιωάννη Παπαπέτρου, ενώ μάλλον θα στηρίξει παιδιά που είτε «αδίκησε» (Ντένμον) είτε τον έβγαλαν ασπροπρόσωπο στο τέλος της διαδρομής περπατώντας μαζί του ως το σκαλί του πόντιουμ (Λοτζέσκι). Ο «Βέλγος» μπορεί να μην έχει πολλά πράγματα να δείξει πλην του γλυκού του καρπού, μα είναι οικονομικός, «ήσυχος» στα αποδυτήρια κι επιπλέον με το θανατηφόρο του σουτ μπορεί (εκτός των άλλων) να προσφέρει και πλαϊνά pick’n’roll.
 
Πέρασαν πολλοί στη θέση του, κάποιοι αλλιώτικης υφής από το ρόλο του «ωμού» σκόρερ (πρώτο και καλύτερο παράδειγμα ο «σωματοφύλακας» Νέλσον, συν τους Σλότερ, Κάρι, Φελντέιν, Ουίλιαμς) μα τούτος εδώ διέγραψε διαφορετική πορεία. Άρχισε να βρίσκει τη φόρμα του αφού προηγουμένως τον είχαν «σταυρώσει» όλοι, ενώ έκανε εξαιρετική εντύπωση που στο τέλος βρέθηκε κοντά στην ομάδα για να πανηγυρίσει μαζί της παρότι ο Τσάβι τον είχε «κόψει» προ πολλού και θα μπορούσε ν’ απολαμβάνει τη θαλπωρή του σπιτιού του.
 
Επιπλέον είμαστε περίεργοι να δούμε τι θα γίνει με τον Ζακ Όγκαστ τον οποίοι οι περισσότεροι θεωρούμε ήδη εκτός Παναθηναϊκού. Το παλικάρι πρόσφερε στα πλέι-οφ, ήταν ο πιο εύστοχος παίκτης του πρωταθλητή στη φετινή Basket League, έχει ελληνικό διαβατήριο (βασικότατο) και κυρίως τρομερό κορμί. Αναμφισβήτητα θέλει δουλειά για να μάθει να στήνεται στην άμυνα, αλλά την πρώτη του ύλη δεν γίνεται να την αγνοήσεις, κατ΄ αρχάς η ομάδα έχει ανάγκη σκρίνερ (αλά Γκιστ) που θα στήνουν…τείχη για να κυκλοφορεί πιο άνετα στο παρκέ ο καλύτερος δημιουργός της Ευρώπης, Νικ Καλάθης.
 
Ο Ζακ μπορεί να προσφέρει λύσεις στο σετ παιχνίδι από το low-post εκμεταλλευόμενος την επαφή που διαθέτει με το καλάθι, σαφώς δεν δημιουργεί σαν τον Μπουρούση, έχει ανάλογες αδυναμίες στην άμυνα απέναντι στο pick’n’roll αλλά «απαιτεί» λιγότερο χρόνο συμμετοχής από κάποιον «περπατημένο» και κοστίζει και το 1/3 των χρημάτων που θα έδινες για κάποιο σταρ. Εμείς θα τον κρατάγαμε, άλλωστε με Βουγιούκα, Γκιστ να βρίσκονται σε ηλικία που κατεβαίνουν σιγά-σιγά το βουνό, ίσως ο αθλητής βρει χρόνο να παίξει περισσότερο και να βελτιωθεί. Σε size δεν υστερεί, μαχητής είναι, μια χαρά ανάσες πρόλαβε κι έδωσε στα καυτά παιχνίδια των τελικών δίνοντας ότι μπορούσε στο έπακρο: καλά σκριν, σβέλτες «βυθίσεις» στη ρακέτα, αποτελεσματικά τελειώματα πάνω από τη στεφάνη.
 
Επίσης-αν ο παίκτης μείνει στα μέρη μας-απαραιτήτως κάποιος να του μιλήσει για τα…κουρέματά του. Σε μια ομάδα σαν τον Παναθηναϊκό μετρούν τα πάντα, οι διαγωνισμοί καγκουριάς σκαρώνονται συχνά-πυκνά στο «χωριό» κάτω από την Καλλιθέα, εκεί που κάθε Μπόγρης, Τόμιτς, Άντιτς μπορεί να γίνει… λαϊκό είδωλο!
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΑΤΗΣ

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Η «σταθερά» μας…

Ο καλύτερος πόιντ γκαρντ της Ευρώπης είναι (και πάλι) Έλληνας, ζει (και πάλι) στην Αθήνα

«Παίζω για το σύνθημα, θέλω να πρωταγωνιστώ, ένιωσα ευάλωτο τον Σπανούλη, μεγάλωσα με το δημιούργημα της οικογένειας Γιαννακόπουλου»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s