Εβλεπες το ματς και εκνευριζόσουν για τον τρόπο που χάθηκε το αήττητο

Ο μόνιμος πρωταθλητής ξεπέρασε την κακοτοπιά του πρώτου άθλιου παιχνιδιού του και κράτησε το καλύτερο (ως συνήθως) για την κατάβασή του στο “χωριό” κερδίζοντας εύκολα ένα αντίπαλο που πέραν της θέλησης κάποιων γηγενών αθλητών του δεν έχει να δείξει το παραμικρό φέτος.
 
Έβλεπες τους πράσινους να παίρνουν “περπατώντας” διαφορές +10 πόντων κι εκνευριζόσουν για τον τρόπο που χάθηκε το παιχνίδι της Κυριακής όπου η ομάδα απόλεσε ανεπανάληπτη ευκαιρία για ένα ακόμα sweep αλλά και το πρώτο αήττητο πρωτάθλημα της ιστορίας της. Ο αντίπαλος πειραγμένος από τα προγνωστικά που τον έδιναν χαμένο από χέρι στον πρώτο τελικό κι εκμεταλλευόμενος το χαλάρωμα του πράσινου οργανισμού έπαιξε τη ζαριά του κι έβαλε “από κάτω” τον δυνάστη του, παίζοντας δυνατή άμυνα.
 
Χθες που το φύλλο γύρισε κι οι πράσινοι μπήκαν στο γήπεδο αποφασισμένοι να αρπάξουν τους οικοδεσπότες από την καρωτίδα οι τελευταίοι φυσιολογικά “έπεσαν”μιας κι οι αδυναμίες τους σε ζωτικά κομμάτια του σύγχρονου μπάσκετ (αθλητικότητα, φυσική κατάσταση, εναλλακτικές λύσεις, προπονητικό επιτελείο) παραμένουν εμφανέστατες. Ο νικητής κεφαλαιοποίησε το γεγονός ότι διαθέτει πολύ “βαθιά” ομάδα (πολύ καλοί Λοτζέσκι, Όγκαστ, κομβικές άμυνες στο τέλος ο Ρίβερς) κι ότι έχει μοιράσει ασσύληπτα συμπλέγματα κατωτερότητας απέναντι, σε οργανισμό που αδυνατεί να προσπεράσει τον ψυχολογικό σκόπελο απέναντι στην ομάδα- νέμεση του.
 
Γελάσαμε πάλι με τον πύρινο κόσμο που δεν λυγά ποτέ ο οποίος αφενός μεν δεν γέμισε το γήπεδο, αφετέρου θυμόταν να φωνάξει μόνο όταν η ομάδα του ήταν μπροστά στο σκορ διευκολύνοντας το έργο των πρασίνων που ξέρουν πολύ καλά πως ένα μικρό προβάδισμα 5-6 πόντων να πάρουν, θα μετατρέψουν το ΣΕΦ σε “τάφο”, διευκολύνοντας το έργο τους.
 
Με το που το τριφύλλι ξέφυγε με +13 ήξερες ότι το ματς είχε “κλειδώσει” (στο τέλος οι παλαβομάρες του Τζέημς πήγαν να κάνουν τον αγώνα ροντέο), ο “αιώνιος” για μια ακόμα φορά κλειδώθηκε στον θάλαμο της ψυχολογικής κατηφόρας, χωρίς απλά να μπορεί ν’ αντιδράσει με τα γεγονότα να εκτυλίσσονται μπροστά του. Περί συμπλεγμάτων ο λόγος.
 
Ο Τσάβι τραβώντας παίκτες από το βάθος του πάγκου του (Όγκαστ) παγίδευσε τον συνάδελφό του σε μια πραγματικότητα χωρίς ορατή θύρα διαφυγής ποσώς μάλλον που για ένα ακόμα παιχνίδι τα βαριά χαρτιά του τελευταίου (Σπανούλης-Πρίντεζης) είτε έπαιζαν, είτε όχι το ίδιο και το αυτό ήταν. Το κακό επιθετικό παιχνίδι του Ρίβερς κι η καθήλωση του Παππά στον πάγκο (δύο από των καλύτερων παικτών του τριφυλλιού) φανερώνει την αδυναμία του αντιπάλου να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις μιας δύσκολης σειράς, όπου τα παιχνίδια είναι σερί, οι τραυματίες του πολλοί και παράλληλα οι παλιές καραβάνες είναι παγιδευμένες στην ψυχολογική φυλακή που τους δημιουργούν τόσες και τόσες ήττες από τον Παναθηναϊκ. “Φοβηθήκαμε να κερδίσουμε” έλεγε στο τέλος ο προπονητής τους, τι παραπάνω να προσθέσουμε εμείς;
 
Απέναντι σε ομάδα “φυσική”, με δυνατά κορμιά σε κάμποσες γραμμές, οι πράσινοι έδωσαν ρεσιτάλ στην ομαδική άμυνα, “παίρνοντας” πράγματα για την συνέχεια, αφού η αλήθεια είναι πως ο Παναθηναϊκός (σε αντίθεση με τον αντίπαλό του) έχει πολλά παιδιά στο ρόστερ του προτιμούν να σουτάρουν παρά να κυνηγούν. Η διάθεση των παικτών του Πασκουάλ να μην αφήσουν διαδρόμους προς το καλάθι τους σε συνδυασμό με τα βαριά πόδια των σταρ του ΟΣΦΠ έδωσαν στους πράσινους τη μυρωδιά του “αίματος”. Ήταν απολαυστικός ο τρόπος που ο Παναθηναϊκός “χίμηξε” στους οικοδεσπότες χτίζοντας διψήφια διαφορά πόντων, οι πρωταθλητές ένιωσαν μεγάλη άνεση η οποία πηγάζει από τη σιγουριά της υπεροχής τους σε καταστάσεις ένας-ένας.
 
Ο Μάικ (ποιος άλλος;) ζήτησε μπάλα κι άρχισε τις μπούκες με τους προσωπικούς του αντιπάλους να μην προλαβαίνουν να δουν μήτε τις …κάλτσες του! Σε ομάδες όπως ο Παναθηναϊκός δεν γίνεται να δίνεις χρόνο να διαβάσει μια άμυνα και να αισθανθεί άνετα απέναντι σε αυτή, ο Καλάθης θα συνδεθεί με τους συμπαίκτες του κι αν παρουσιαστεί ανάγκη για παιχνίδι “1vs1”, Τζέημς και Παππάς θα ολοκληρώσουν τη δουλειά.
 
Με τον Λοτζέσκι εξαιρετικό (ΚΑΙΡΟΣ ΗΤΑΝ) ο Πασκουάλ βρήκε και τρίτο σημείο αναφοράς στην επίθεση με τους πράσινους να τιμωρούν, είτε εντοπίζοντας κενούς χώρους, είτε τη μετακίνηση της άμυνας προς τα μέσα, με καλό περιφερειακό σουτ.
 
Εύφημος μνεία στον υπαρχηγό που στη μέρα του δείχνει πως δεν υπάρχει αντίδοτο στην αντιμετώπισή του. Όταν βάζει τη μπάλα στο παρκέ οι πάσες του είναι αριστουργηματικές, ενώ τώρα που πρόσθεσε στο ρεπερτόριό του και το σουτ, η καλή του βραδιά δεν αφήνει περιθώρια. Με τόσους αθλητικούς συμπαίκτες γύρω του ο Τσάβι κάνει maximize στις δεξιότητες του και προφανώς η περαιτέρω παραμονή του στην Αθήνα κρίνεται αναγκαία. Το παλικάρι ελάχιστους μήνες μετά την απόσυρση του ΕΝΟΣ, έχει κάνει τον κόσμο να μην αναπολεί σχεδόν καθόλου τον 3-D. Το λες και συνταρακτικό κρίνοντας ότι τέτοιοι αθλητές έρχονται στην καθημερινότητά μας μια φορά στις τόσες. Ο Νικ τρέχει απίθανη σεζόν, η καλή του φόρμα αποτελεί ορόσημο στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού που ακούμπησε πάνω του κι ο διεθνής πόιντ οργίασε αποτελώντας φέτος τον πιο σταθερό του παίκτη, αβλεπί ο πολυτιμότερος όλης τη σεζόν. Ο μόνος που οι πράσινοι αδυνατούν να αντικαταστήσουν καλύπτοντας ενδεχόμενη απουσία του. Αυτό που καταθέτει στο παρκέ κι η συνεχής σύνδεση του με το καλάθι (είτε μέσω εκτέλεσης, είτε μέσω “ταϊσματος” των συμπαικτών του) παρέχει σιγουριά στην ομάδα. Αξία ανεκτίμητη.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΑΤΗΣ

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

«Δεν ήταν έκπληξη η εμφάνισή μας, γι’ αυτό δεν έπαιξε ο Παππάς»

«Έχει το ακαταλόγιστο η… Ολυμπιακάρα;»

WE RULΕ THIS LAND ΤΣΟΥΤΣΕΚΙΑ !!!

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s