Ήταν σαν να προϋπήρξε στη μυθολογία του Τριφυλλιού που ενσαρκώνεται με το μότο “μαχητική ψυχή”

Ανακουφισμένος έμοιαζε χθες ο Μαρίνος Ουζουνίδης προσυπογράφωντας το τέλος του από τον Παναθηναϊκό και πως να μην είναι ο άνθρωπος;
 
Πολλές φορές αυτά τα χρόνια έχουμε βγάλει το καπέλο σε προπονητές που έβαλαν το κεφάλι τους στη λαιμητόμο (Φερέιρα, Αναστασίου) έχοντας τις τύχες του κλαμπ σε πολύ άσχημες συνθήκες, ωστόσο αυτό που εκτυλίχθηκε φέτος δεν το χωρά ανθρώπου νους.
 
Ο Εβρίτης ,εδώ και μήνες, αντιμετώπιζε όλο αυτό το συρφετό των “νάνων” που είχε δίπλα του περισσότερο ως -τύποις- προϊσταμένους του και καθόλου ως συνεργάτες, κρατήθηκε ψύχραιμος ακόμα κι όταν η πιάτσα βούιζε ότι οι άσχετοι τον είχαν “έτοιμο” για “σουτ”! Σε λίγα χρόνια αν κάποιος μπει στον κόπο να γράψει βιβλίο για όσα βίωσε φέτος ο κόουτς είναι βέβαιο ότι θα εκπλαγούμε περισσότερο.
 
Την τρέχουσα σεζόν ο προπονητής ανέλαβε ρόλο που δεν είναι τόσο απλός. Επρεπε να είναι κόουτς, γυμναστής, καθοδηγητής για τους μικρούς, ηγέτης στα αποδυτήρια, κυρίως έπρεπε να λειτουργεί (όντας απλήρωτος, έτσι;-δεν είναι και απλό) ως ζωντανό παράδειγμα της νοοτροπίας της ομάδας: έπρεπε να εξηγεί σε πιτσιρικάδες και ξένους σε ποιο σύλλογο δουλεύουν, ποιες είναι οι ιδιαίτερες απαιτήσεις, τι περιμένει από αυτούς ο κόσμος. Ολα αυτά μην τα θεωρείτε αυτονόητα: ο κοντορεβυθούλης “πρόεδρος” π.χ παρότι βαδίζει στα 70plus δυσκολεύεται απίστευτα όχι μόνο να καταλάβει αλλά ακόμα και να πάρει όσφρηση παναθηναϊκής υπερηφάνειας κι ας έχει περάσει μια ζωή μέσα στον Όμιλο.
 
Ο Μαρίνος ήρθε στο σωματείο για να συμμαζέψει την “καμένη γη” που άφησε ο “Στράμα”, γεμάτος φιλοδοξίες ν’ αναδείξει την προπονητική του φιλοσοφία και στο τέλος κατάντησε να τρέχει παντού δίχως να έχει ΟΥΤΕ ΕΝΑΝ από τους προϊσταμένους του ικανό να του εγγυηθεί πρέπουσα νοοτροπία και παναθηναϊκό φρόνημα.
 
Ήταν συγκινητικό το μπιζάρισμα στην τελευταία συνέντευξη Τύπου του κόουτς, γενικά ως λαός κουβαλάμε το μελό στα γονίδιά μας κι εύκολα κομπιάζουμε από τις αναμνήσεις μας, ειδικά όταν ένας προτάσσει τα στήθη του για να καλύψει τις αμαρτίες πολλών. Δούλεψαν πολλοί προπονητές στον Παναθηναϊκό αλλά δεν νομίζουμε ότι έρχεται σε κάποιον να βουρκώσει στο άκουσμα των ονομάτων του Όσιμ, του Τεν Κάτε, του Μαρκαριάν, του Φερέιρα, εκτός βέβαια από την περίπτωση του Γιάννη Κυράστα που για τους γνωστούς λόγους είναι ιδιαίτερη.
 
Παλιότερα είδαμε στον πάγκο τεχνικούς πιο ουσιαστικούς κι εν τέλει πιο… πρωταθλητές από τον παλαίμαχο λίμπερο. Το δέος που προκάλεσε στους οπαδούς φέτος ο Μαρίνος, μοιάζει ίσως μόνο μ’ αυτό που ένιωθαν οι παλιοί για τον Φέρεντς Πούσκας, ένα Προφήτη κι Απόστολο του αθλήματος που με την χαρισματική του περσόνα έσπρωξε το κλαμπ στην διεκδίκηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών!
 
Μόνο που αν στην περίπτωση του Μαγυάρου έχουμε να κάνουμε με ένα μύθο του σπορ, σε εκείνη του Μαρίνου έχουμε να κάνουμε με κάποιον που φέτος αντιμετωπίστηκε ως χαρισματικός θαυματοποιός: υπάρχει μεγάλη διαφορά. Κόντρα ακόμα και στα στελέχη της ίδιας του της ομάδας, αντιμέτωπος με προσφυγές, τραυματισμούς, παραιτήσεις, χρέη ως και στα μανάβικα (!!!) το ανταγωνιστικό (στα μέτρα του εφικτού φυσικά) πρόσωπο του Παναθηναϊκού έκανε πολλούς να πιστέψουν στον μυστηριακό χαρακτήρα της ομάδας ακόμα περισσότερο.
 
Ήταν σαν ο Ουζουνίδης να προϋπήρξε στη μυθολογία του Τριφυλλιού (που ενσαρκώνεται με το μότο για την “μαχητική ψυχή”) πριν γίνει μέρος της καθημερινότητάς του στις δυσκολότερες συνθήκες που μπορεί να βιώσει ένας επαγγελματίας. Σε όλους υπάρχει παγιωμένη η πεποίθηση ότι αργά ή γρήγορα οι δρόμοι του κλαμπ με τον κόουτς θα διασταυρωθούν ξανά, άλλωστε είναι γενικό το συμπέρασμα πως ο Μαρίνος δεν έδωσε στον Παναθηναϊκό όσα θα μπορούσε, γιατί απλούστατα δεν αξιοποιήθηκε όπως έπρεπε.
 
Ο Εβρίτης καταγράφθηκε ως ένας τεράστιος αδικημένος, ένας προπονητής ικανότατος, ευέλικτος, έξυπνος, που ,όμως, υπήρξε θύμα. Σε μια χώρα που “κρεμά” πανεύκολα τους προπονητές και που ο Τύπος της λιγότερο νοιάζεται για τους προβληματισμούς τους αλλά περισσότερο για τα δίκια των παικτών, είμαστε πεπεισμένοι πως πολλοί θ’ αγόραζαν εισιτήριο διαρκείας την επόμενη χρονιά αν η διάδοχη διοικητική κατάσταση κρατούσε τον κόουτς στο πόστο του, το λες και πολύ ιδιαίτερο γεγονός μιας και λίγοι υφίστανται σήμερα που τα “σκάνε” για να δουν κάποιον να κάνει θεωρία ή να δίνει εντολές, εκτός πια κι αν σε λένε… Ομπράντοβιτς!
 
Στο υποσυνείδητο του οπαδού ο Μαρίνος έχει καταγραφεί κι ως ένας μεγάλος άτυχος, εκτός από αδικημένος. Το τράβηγμα της πρίζας το καλοκαίρι δημιούργησε την παράξενη βεβαιότητα το φθινόπωρο ότι τα θαύματά του θα ήταν μεγαλύτερα έτσι και δεν είχε συναντήσει στο δρόμο του τον Γιάννη Αλαφούζο που τον άφησε ξεκρέμαστο παραχωρώντας όλα τα “ασημικά” για πενταροδεκάρες.
 
Ακόμα και με τα πλάνα ν’ αλλάζουν κάθε τρεις και λίγο, αρκετοί πίστεψαν ότι αν δεν τραυματιζόταν ο Λουτσιάνο, δεν αποχωρούσαν ο “κομαντάντε” κι ο “Βίγια” το Τριφύλλι θα κατάφερνε περισσότερα, άλλωστε ο Παναθηναϊκός καλούς παίκτες είχε, θαυματοποιοί του έλειψαν από ένα σημείο κι έπειτα και πάλι καλά να λέμε που ο Ουζουνίδης βάστηξε τα μπόσικα.
 
Όποιος στο μέλλον διηγείται την ιστορία του θ’ αφήσει στον ακροατή την αίσθηση ότι ο Μαρίνος αποτέλεσε ένα ποδοσφαιρικό ανάχωμα από αυτά που συναντάς μονάχα στα κόμιξ, μιας κι ο προπονητής χρησιμοποίησε όλη του την ενέργεια για να κρατήσει ενωμένους τους υφισταμένους και τους συνεργάτες του, χωρίς όμως ποτέ να ανακαλύψει την πραγματική του φυσική δύναμη. Ο κόσμος τον αγάπησε όχι μόνο γι αυτά που τον είδε να κάνει, αλλά γι αυτά που θα μπορούσε να κάνει και δεν έκανε. Γιατί το βέβαιο είναι πως μπορούσε: δεν υπάρχει αμφιβολία από τους (πολλούς) πιστούς του γι αυτό.
 
Εις το επανιδείν λοιπόν…

Μολίνς: «Τιμή μου που φόρεσα τη βαριά φανέλα του Παναθηναϊκού»

Ο Γκιγιέρμο Μολίνς έσπευσε να ευχαριστήσει συμπαίκτες, προπονητή και κόσμο του Παναθηναϊκού στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά του, τονίζοντας πως ήταν τιμή του που φόρεσε «αυτή τη βαριά φανέλα».

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΑΤΗΣ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s