Ευγνωμονούμε το Θεό

Στα 40 (plus) χρόνια μας έχουμε δει ΤΑ ΠΑΝΤΑ από τον Παναθηναϊκό -εκτός από το έπος του Γουέμπλεϊ- κατά τ’ άλλα τα ιστορικότερα συμβάντα του Ομίλου έχουν περάσει live από τα μάτια μας κι ευγνωμονούμε το Θεό γι αυτό.
 
Με αφορμή την προχθεσινή επέτειο για το έπος του Αμστερνταμ θυμηθήκαμε ότι ΕΚΕΙΝΟ το ματς εκτός από τη μεγαλύτερη νίκη του ποδοσφαιρικού Παναθηναϊκού (μέχρι την επόμενη) ήταν πιθανότατα το ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟ 90λεπτο που απολαύσαμε ever. Κάτι ανάλογο με το θαύμα της Πορτογαλίας, τη ραψωδία της εθνικής μπάσκετ κόντρα στους επαγγελματίες του ΝΒΑ το 2006, το απίθανο 4-0 της (λειψής) Μίλαν επί της «dream team» του Γιόχαν Κρόιφ το 1994 στο Στάδιο, αγώνες που καταχωρήθηκαν ανεξίτηλα στον σκληρό δίσκο του εγκεφάλου μας.
 
Τυχαία ή όχι όλες οι ομάδες μετά από εκείνα τα απίστευτα ματς, έκαναν μια τρύπα στο νερό στις επόμενες αγωνιστικές τους υποχρεώσεις. Η Μίλαν πάτωσε το 1995 και βαρέθηκε να μετρά «εξάρες» και «τεσσάρες» στο κάλτσιο από τη «σιδηρά» Γιούβε που…ερχόταν, η εθνική μπάσκετ στον τελικό του Παγκόσμιου έγινε σάκος του μποξ για τους Ισπανούς, η ομάδα του Ρεχάγκελ δεν προκρίθηκε στο Μουντιάλ του 2006, ξεκινώντας τα προκριματικά με ήττα από την Αλβανία, ο Παναθηναϊκός κατέρρευσε στη ρεβάνς, ίσως επειδή του έλειψε ο κομβικότερος αμυντικός του, ο κύριος που σήμερα προπονεί το κλαμπ.
 
Εκείνο το βράδυ στο «Ντε Μέερ» το Τριφύλλι άγγιξε την τελειότητα αντιμετωπίζοντας τον πρωταθλητή κόσμου ακομπλεξάριστα, δίχως απομακρύνσεις της μπάλας στα τυφλά, χωρίς «πονηρές» καθυστερήσεις και σκληρό παιχνίδι. Λίγους μήνες μετά εκείνο το υπέροχο σύνολο… διαλύθηκε από τους ιδιοκτήτες του που πάντα φρόντιζαν να γκρεμίζουν με συνέπεια οτιδήποτε καλό πήγαινε να δημιουργηθεί.
 
Ο Παναθηναϊκός εκείνη τη χρονιά έκλεισε -άδοξα- ένα κύκλο μεγάλων επιτυχιών που είχε ξεκινήσει από το 1984, από τότε πέρασαν 22 χρόνια χωρίς να καταφέρει να κάνει ποτέ ένα ανάλογο παιχνίδι, θυμίζουμε ότι εκείνος ο Αγιαξ -στη βραδιά του- δεν αντιμετωπιζόταν ούτε από κομπιούτερ! Για όσους θυμούνται λεπτομερώς την αναμέτρηση ο Παναθηναϊκός έπιασε τα όρια της αρμονικότερης ποδοσφαιρικής ισορροπίας. Με τον τρόπο που έβγαιναν Καπουράνης, Αποστολάκης, Καλλιτζάκης, Κολιτσιδάκης, Ουζουνίδης πάνω στους παίκτες του Φαν Γκάαλ και τις καλύψεις που πρόσφεραν Μαραγκός, Μάρκος, Δώνης ο Παναθηναϊκός φάνταζε ικανός να μείνει αήττητος ακόμα κι από τη μεικτή κόσμου!
 
Η τελειότητα του παιχνιδιού προέκυψε αργότερα μέσα και από την (όποια) αλήθεια των αριθμών: Τα φάουλ ίσα βάρκα-ίσα πανιά με τον φημισμένο οικοδεσπότη, ελάχιστα λάθη, κάμποσα κλεψίματα (δεν ήταν κι εύκολο να τους ξεκολλήσεις το τόπι από τα πόδια), σιγουριά στις αμυντικές επεμβάσεις, κοντολογίς η ΤΕΛΕΙΑ εμφάνιση. Το κακό είναι πως ο περφεξιονισμός είναι από τη φύση του μοναδικός και σπάνια επαναλαμβάνεται σε μικρό χρονικό διάστημα.
 
Θυμηθείτε την εθνική μετά το 2004, την αρμάδα των Διαμαντίδη-Παπαλουκά έπειτα το Παγκόσμιο της Ιαπωνίας, τη Μίλαν του Καπέλο από το 1994 κι ύστερα. Εκείνη η αναμέτρηση αποτέλεσε το ρέκβιεμ της τελειότητας, για να πήγαινες στη Ρώμη αποκλείοντας τους Ολλανδούς θα έπρεπε να ήσουν καλύτερός τους (με τίποτα!), ειδάλλως επιβαλλόταν να παρουσιαζόσουν ξανά αλάνθαστος, πρακτικά αδύνατον.
 
Ο Παναθηναϊκός πέτυχε τη νίκη της ιστορίας του καταθέτοντας μια αριστουργηματική πρόταση αντιμετώπισης ανώτερου αντιπάλου. Ένας τρόπος παιχνιδιού που υιοθετήθηκε από το 2000 κι έπειτα όπου παρουσιάστηκε ένα άκρως ανταγωνιστικό σύνολο στο ανώτερο επίπεδο ανταγωνισμού (Τσάμπιονς Λιγκ), αυτό που από τους -αιώνια συμπλεγματικούς- παροικούντες του «χωριού» βαφτίστηκε «τσούκου τσούκου μπολ».
 
Θυμόμαστε αμέτρητα ευρωπαϊκά παιχνίδια τον Παναθηναϊκό δυνατό και «διαβασμένο», στοιχεία που του έφταναν να παίρνει αυτό που ήθελε, του χρειαζόταν απλά να κάνει το παιχνίδι του κι ας είχε απέναντί του τη Μάντσεστερ του σερ Αλεξ, τους «γκαλάκτικος» της Ρεάλ, τους σταρ της Μπάρτσα, τους «σπρίντερ» του Βενγκέρ, τους «δαίμονες» από τη Γαλικία, τον Ζλάταν και τον Μουρίνιο, τα επιθετικά «πολυβόλα» της Βρέμης, τη Γιούβε του Καμπρίνι, του Ζιντάν και του Ντελ Πιέρο. Δυνατές και «έξυπνες» ομάδες στην Ευρώπη συχνά παρουσίαζε ο Παναθηναϊκός, η έκφραση της τελειότητας είναι αυτή που μας λείπει και την αναζητάμε σε ΕΚΕΙΝΗ τη βραδιά. Πόσο κρίμα αλήθεια που για τον Όμιλο και τον κόσμο του πληρώθηκε ΤΟΣΟ, ΜΑ ΤΟΣΟ ΑΚΡΙΒΑ…
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΑΤΗΣ
  • Μην ξεχνάτε να κάνετε like στη σελίδα μας στο Facebook
  • SOS! Boηθάμε τον Ερασιτέχνη. ΝΤΟΥ για να ενημερωθείτε στη σελίδα ΣΦΕΠ Γ. Καλαφάτης
  • ΤΣΕΚΑΡΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΕΔΩ: Νο1 εταιρεία ΟΠΑΔΙΚΟΥ ρουχισμού σε Ελλάδα και Κύπρο.
  • Αράζουμε στο Qassabah! Μέσα στα τρία καλύτερα καταστήματα με ναργιλέδες στην Ευρώπη, όπως έχει ψηφιστεί, στην καρδιά του καταπράσινου Ζωγράφου.
  • Και για τα ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ για την μοτοσυκλέτα σας: RodaMoto! Πλησίον του ΝΑΟΥ!
  • Μέσα και στη σελίδα Panathinaikos – SBV 13  μάγκες
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:
 
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s