Είναι finisher από τους λίγους

Ωραίος ο αυτοσαρκασμός του Ίαν Βουγιούκα μετά το χθεσινό ντέρμπι σχετικά με τη δυσκολία χρησιμοποίησής του στην κατεύθυνση που έχει πάρει το μπάσκετ τα τελευταία χρόνια. Λαμβάνοντας υπόψη βέβαια το κασέ, την ιδιοσυγκρασία, το παλμαρέ και την εμπειρία του, μια χαρά περίπτωση είναι για την ομάδα για τριτοτέταρτος ψηλός, ο άνθρωπος κάνει τη δουλίτσα του δίχως να κοστίζει και πολλά όπως οι διάφοροι Μπατίστα, Κούζμιτς, Μπουρούσηδες, Κούζμιτς.
 
Τον Βουγιούκα τον θυμόμαστε από μικρή ηλικία, να κουνά πετσέτες στο Φάληρο αραγμένος στον πάγκο, ν’ αναδεικνύεται ρούκι της σεζόν στο Ρέθυμνο το 2008, να κάνει καλή σεζόν στον Πανελλήνιο (2010), “γυαλίζοντας” στον Ομπράντοβιτς που την επόμενη χρονιά τον έκανε πρωταθλητή Ευρώπης ανασύροντάς τον από τα βάθη του πάγκου, με τον ψηλό ν’ ανταποκρίνεται τέλεια.
 
Αθλητής που αναπτύχθηκε αργά -κάτι λογικό μ’ αυτή τη σωματοδομή και τη τάση του ν’ αλλάζει ανά δεκάμηνο ομάδες, χώρες, προπονητές, τρόπους προπόνησης- αλλά συμβατός σε κάθε αθλητικό οργανισμό μιας κι είναι “αθόρυβος” (δεν ξέρουμε αν το θυμάστε καν αλλά φέτος αυτός είναι ο αρχηγός του Παναθηναϊκού) πηγή θετικής ενέργειας στ’ αποδυτήρια, επιπλέον είναι κι ο μοναδικός συνδετικός κρίκος των glory days όταν τον ΠΑΟ τον έτρεμαν απ΄ άκρη σ΄ άκρη στην ήπειρό μας.
 
Με ύψος 2.11 , τεράστιο άνοιγμα χεριών και ποικιλία επιθετικών κινήσεων (σ’ αυτό τον τομέα μας θυμίζει τον Λουκά Μαυροκεφαλίδη άλλο ένα παιδί που αδικήθηκε από τις επιλογές που έκανε και δεν πήρε όσα τρόπαια, πρωτοσέλιδα άρμοζαν στην κλάση του) ο Ίαν κέντρισε το ενδιαφέρον των Αμερικανών, έκανε “γεμάτη” σεζόν στο κολλέγιο του Saint Louis το 2007 και κέντρισε το βλέμμα των εγχώριων “λαγωνικών” παρότι στο preview του scouting report του είχε κοκκινισμένη μια και μόνο λέξη: SOFT!
 
Το παλικάρι πάντως έκανε περιουσία από το άθλημα κεφαλοποιώντας την εξαιρετική του σύνδεση με το αντίπαλο καλάθι και το αποτελεσματικό του παιχνίδι με πλάτη. Ο Πασκουάλ τον υπέγραψε δίνοντάς του την ευκαιρία να παίξει πρώτη φορά μπάσκετ σε τόσο up tempo επίπεδο, ο άτιμος ξεχώριζε αμέσως γιατί στην πιο αθλητική ομάδα της ηπείρου είναι ο μοναδικός που στην προπόνηση πρέπει να χρονομετράται με ημερολόγιο!
 
Η διετία με τον Ομπράντοβιτς, η αμερικάνικη παιδεία του σε συνδυασμό με την εντοπιότητα και την γνώση του τι εστί Παναθηναϊκός είναι χρησιμότατες για μια σειρά από λόγους που δεν εντοπίζονται στη στατιστική, σε σύνολο με πολλά ατίθασα παιδιά μια φωνή λογικής είναι αναγκαία. Εργαζόμενος καθημερινά με τον Ζοτς, σε συνθήκες σκληρού καθημερινού εσωτερικού ανταγωνισμού (δεν ήταν μόνο ο Μπατίστ με τον Τσαρτσαρή αλλά κι οι Σάτο, Καϊμακόγλου που “βάραγαν” αλύπητα) ο άνθρωπος δυνάμωσε πνευματικά, έγινε πιο οξυδερκής αναφορικά με τα δρώμενα γύρω του εξού και τα καλά συμβόλαια που βρήκε στο εξωτερικό, εξέλιξη που τον βοήθησε να λύσει το βιοποριστικό του πρόβλημα.
 
Πήγε πολύ άγουρος στο “χωριό”, σε χρόνια που οι Αγγελόπουλοι άλλαζαν κάθε τρίμηνο στρατηγική, χωρίς να έχει παιχνίδια σε υψηλό επίπεδο γι αυτό η μετάβαση σε τοπ επίπεδο αποδείχθηκε εγχείρημα δύσκολο και χρονοβόρο. Ο Πασκουάλ το καλοκαίρι αν και γνώριζε ότι το παλικάρι απέχει μίλια από τη μορφή του αθλήματος που έχει πάει πια στη ταχύτητα εκτίμησε την ευχέρεια του να εξελιχθεί σε ένα καλό μπακ-απ που θα δώσει πόντους απέναντι σε άλλους “δεινόσαυρους”.
 
Ο κάπτεν διαθέτει αρκετά καλό timing όταν πάρει τη μπάλα στο ζωγραφιστό και μπορεί ν’ αποδειχθεί μεγάλος μπελάς για ψηλούς που δεν μπορούν να τον εκτοπίσουν με τα μπράτσα τους βγάζοντας τον εκτός θέσης. Με σύμμαχο τα τεράστια χέρια και το πολύ μπασκετικό του μυαλό (κλάσεις πάνω απ’ τον Μπουρούση π.χ που μπάλα μπάσκετ πρωτόπιασε στα 20φεύγα του) τα ποντάκια του ξέρεις ότι θα τα βάλει, κομμάτι πολύτιμο για να υποστηρίξεις την επίθεσή σου αν πας να παίξεις μπάσκετ “κατοχών”.
 
Αρκεί οι τέσσερις που τον πλασιώνουν να μπορούν να καλύψουν τις τρύπες στην άμυνα και το ριμπάουντ που ο Ίαν υστερεί. Δεν είναι ο ψηλός που θα χαμηλώσει και θα αμυνθεί (ούτε καν), τα πίσω βήματα κι η πλευρική του ταχύτητα αξιολογούνται με πολύ χαμηλούς βαθμούς, το ίδιο κι η ποστ αντιμετώπιση του αντιπάλου ενώ αν στην επίθεση του λάχει κανά “μούτρο” που θα τον “βαρέσει” δεν είναι δύσκολο να τον βγάλει από τα καλά του σημεία.
 
Ο Βουγιούκας αυγάτισε τις τραπεζικές του καταθέσεις γιατί απλά είναι finisher από τους λίγους. Οι αλλαγές στο πως φέρνει τη μπάλα από το δεξί στο αριστερό, στο πως θ’ αποφασίσει τελευταία στιγμή αν θα σκοράρει με χουκ ή φάτσα στο καλάθι τον έκαναν ελκυστικό στόχο για αρκετούς προπονητές. Στο περιβάλλον του Παναθηναϊκού μπορεί να αξιοποιηθεί από γκαρντ όπως ο Καλάθης που θα τον φέρει πολλές φορές φάτσα με τη μπασκέτα εκεί όπου μπορεί να τελειώσει εμφατικά. Σε καμιά περίπτωση δεν έχει τα ελατήρια των συμπαικτών του στις σόλες του αλλά εκεί που παρατηρείς τα στρουμπουλά του γαμπάκια κι ευθυμείς τον βλέπεις να τελειώνει (λόγω του μάκρους του) τις λόμπες του “χειρούργου” στην πάσα Νικ (τυγχάνουν και κολλητοί εκτός παρκέ) κι έρχεσαι στα ίσα σου… Ο Πασκουάλ αυτό εκτίμησε και τον υπέγραψε ως «μπάλωμα». Not bad!
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΑΤΗΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

ΤΡΙΦΥΛΛΑΡΑ το πήρες κι αυτό, ΑΛΗΤΗ μας χάλασες τη… χημεία!!!

Μπήκε στα… παπούτσια του μέγα Διαμαντίδη

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s