Το ΟΑΚΑ δίνει άλλη χροιά στην… εξίσωση

 Ο Νικ Καλάθης -παρότι δεν βρέθηκε σε τοπ βραδιά-επιβεβαίωσε στην Πόλη πως αποτελεί αυτή τη στιγμή το πιο κυρίαρχο πόιντ στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, αλλά τελικά δεν ήταν αρκετός για τον Παναθηναϊκό που “έπεσε” στο τέλος, χάνοντας (και) λόγω της διαιτητικής εχθρότητας που για μια ακόμα φορά τον αντιμετώπισε ως το μαύρο πρόβατο της διοργάνωσης.
Δεν θα γράψουμε πολλά πράγματα για τη διακύμανση του παιχνιδιού, άλλωστε το ξενέρωμά μας, μας εμποδίζει να το κάνουμε. Θα εστιάσουμε στα -κατά την άποψή μας-πιο σημαντικά. Ο Παναθηναϊκός είναι σαφές ότι δουλεύει προς τη σωστή κατεύθυνση. Έχει καλό προπονητή, βρίσκεται σε σωστό δρόμο αν και είναι εμφανέστατο πως χωρίς εξωτερικό σουτ και με τον Γκιστ ωσεί παρόντα τα πράγματα ζορίζουν.
Είναι σαφές ότι ενώ βάσει της γενικής εικόνας που όλοι είδαμε η ομάδα θα μπορούσε να φτάσει κάλλιστα στη νίκη χθες, στατιστικά ήταν θαύμα που οι πράσινοι έμειναν ως το τέλος στη διεκδίκηση του αγώνα με τον Τζέιμς «πεθαμένο», τον Ρίβερς άστοχο, το Λοτζέσκι εκτός δράσης και τους ρέφερι να παίζουν έδρα.
Η ομάδα του Πασκουάλ δεν είχε δημιουργία πλην του Καλάθη (μόλις 6 ασίστ πέρασαν οι υπόλοιποι), έχασε 12 αμυντικά ριμπάουντ κι όμως έφυγε από την Κωνστταντινούπολη με την αίσθηση της πολύ μεγάλης χαμένης ευκαιρίας. Γιατί; Επειδή έπαιξε μεθοδικά στην άμυνα κι αν είχε πιο κυριαρχικό ψηλό να ελέγξει την εναέρια κυκλοφορία τώρα θα γράφαμε άλλα.
Σε προσωπικό επίπεδο ο Καλάθης πιστοποίησε και πάλι την κλάση και το leadership που τον διακρίνει κερδίζοντας τις περισσότερες προσωπικές μονομαχίες. Είναι τόσο καταλυτική η παρουσία του ηγέτη του Παναθηναϊκού που συχνά καλύπτει τις αδυναμίες του εκάστοτε γκαρντ που τον συνοδεύει στο μπακόρτ, ειδικά αν αυτός είναι ο Ντένμοντ ή ο Λεκαβίτσιους που ακόμα προσπαθούν να προσαρμοστούν, ο Αμερικανός για ένα ακόμα ματς δεν ήταν κακός δείχνοντας ότι σιγά-σιγά ο Τσάβι κερδίζει ακόμα ένα παίκτη.
Ο Παναθηναϊκός χάλασε το μυαλό της Φενέρ δείχνοντας τον δρόμο στους επόμενους αντιπάλους της. Το πλεονέκτημα της ομάδας του Πασκουάλ είναι η ύπαρξη πολλών παικτών με ικανότητα στην προσωπική φάση, αν οι διαιτητές σφύριζαν ότι έβλεπαν σήμερα ο κόουτς μπορεί να ήταν πρώτος μάγκας. Για να τα λέμε κι όλα φάνηκε ξανά πως η ομάδα χρειάζεται κάτι στο “5” για να σταματήσει ο Τσάβι να παίζει με μπαλαντέρ τον Γκιστ, δεν είναι κάθε μέρα του Αϊ Γιαννιού να βρίσκεις στη πιάτσα “Μπατίστ”, να τους ανεβάζεις θέσεις και να έχεις ήρεμο το κεφάλι σου για καμιά… δεκαριά χρόνια.
Ο Καταλανός έχει βάλει πολλά καινούργια πράγματα στο επιθετικό κομμάτι της ομάδας του εκμεταλλευόμενος το άρτιο τεχνικά δίδυμο ψηλών του (Γκιστ-Σίνγκλετον) το οποίο κάνει τη διαφορά, όμως μην κοροϊδευόμαστε, αυτά τα παιδιά ποτέ δεν ήταν τοπ ριμπάουντερ, μήτε είναι ανθεκτικοί στο ξύλο που πέφτει ασταμάτητα στο ζωγραφιστό.
Ακολουθούν οι μονομαχίες με τα χτιστά κορμιά των Μοσχοβιτών, αν και το ΟΑΚΑ δίνει άλλη χροιά στην εξίσωση. Με 18.000 οπαδούς στις πλάτες σ’ ένα μονίμως θορυβώδες “κάστρο” οι νταμπλούχοι συνήθως τσακίζουν κόκκαλα παίζοντας μανιασμένα άμυνα, με την ένταση της σπάνια να πέφτει, ειδικά όταν μπαίνει κι η κερκίδα στο κόλπο, μπιζάροντας ασταμάτητα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΑΤΗΣ

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Η… κατάρα σας, ευχή μας. Θα είμαστε στο Βελιγράδι!

H «πληγή» του φινάλε και ο… ανθέλληνας

ΤΗΣ ΒΑΛΙΤΣΑΣ ΤΟ ΚΑΓΚΕΛΟ !

 

 
 
 
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s