Φάκελος αγωνιστικό: «Σκούρα» τα πράγματα, «ευκολάκι» να παλέψεις για τον ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ

Μετά τη Ξάνθη και στο ματς με τον Πλατανιά είδαμε σφυγμό στην ομάδα που θα βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά στο β΄ γύρο. Μπορεί στράικερ βαρβάτος να μην υπάρχει, μπορεί η αποχώρηση Μολέδο να πονοκεφαλιάζει τον προπονητή, αλλά τουλάχιστον ο τελευταίος βιώνοντας τόσους μήνες τα προβλήματα έχει ατσαλώσει κι αν για κάτι είμαστε βέβαιοι είναι πως ως το τέλος οι πράσινοι θα δείξουν χαρακτήρα.
 
Πάμε στοίχημα ότι -όσο κι αν δυσκολεύεται να σκοράρει – στην τελική ευθεία της σεζόν ο Παναθηναϊκός θ’ αμύνεται με τους περισσότερους παίκτες πάνω στην μπάλα συγκριτικά με ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Ε.Ο. Έχουμε την εντύπωση ότι το πρώτο πράγμα που θα κοιτάξει ο Μαρίνος από εδώ και στο εξής είναι να μην νικιέται η άμυνά του, να μην υπάρξουν φάσεις όπου οι αντίπαλοι θα βγάζουν καθαρές ευκαιρίες, οδηγώντας τους αντιπάλους είτε σε μακρινά σουτ, είτε σε σέντρες.
Σαν μην έφτανε ότι εργάζονται απλήρωτοι βάλλονται κι εκ των έσω
μαρινος πισπας
Στο ποδόσφαιρο ότι καταφέρνεις σε υψηλό επίπεδο είναι καλό. Το να πάρει το Τριφύλλι μια αξιοπρεπή θέση στο πρωτάθλημα παίζοντας άμυνα με ένταση και ζήλο έχοντας στην επίθεση του μονάχα τον… Πίσπα “καθαρό” εννιάρι είναι σίγουρο ότι θα εκτιμηθεί από μεγάλο μέρος της εξέδρας αλλά και τους ουδέτερους. Δεν γίνεται να μην βγάλεις το καπέλο στην προσπάθεια που καταβάλλουν τόσους μήνες ο Εβρίτης κι ο Διαμαντόπουλος που σαν μην έφτανε ότι εργάζονται απλήρωτοι βάλλονται κι εκ των έσω από ανθρώπους που πρέπει να νιώθουν τυχεροί που ο κόσμος δεν έχει πάρει την κατάσταση στα χέρια του.
 
Το επίπεδο του χθεσινού αντιπάλου ήταν χαμηλό μα τα τρεξίματα του Φάνη Τζανδάρη ήταν καλύτερα, ο νεαρός αμυντικός μέσος είναι σημαντικό να βρεθεί σύντομα στο 100% αφού οι καλύψεις των χώρων θα βοηθά τα στόπερ, τα τελευταία έχοντας κοντά συμπαίκτες θα αποτρέπουν τον αντίπαλο να βρει καθαρούς χώρους.
 
Το πρωτάθλημά μας δεν βρίθει κιόλας από επιθετικούς και χαφ ποιότητας, συνεπώς οι τοποθετήσεις των ανασταλτικών χαφ κι οι καλύψεις των πλαϊνών πρέπει να επιτρέψουν στον κόουτς να έχει όσο το δυνατόν πιο ήσυχο το κεφάλι του για την εστία του μπας και κατεβάσει καμιά ιδέα για την επιθετική αφλογιστία.
 
Τα πράγματα με Μολίνς, Αλτμαν είναι σκούρα, χρειάζεται ν’ ανεβάσουν την παραγωγικότητά τους οι μεσοεπιθετικοί, τουλάχιστον σ’ αυτό τον τομέα δεν υπάρχει μαυρίλα αφού η τριπλέτα Μουνιέ, “Βίγια”, Χίλιεμαρκ είναι ποιοτική αρκεί το μυαλό της να είναι “εκεί”.
Αν, αν, αν…
1827924
Αν ο Οικονόμου πάρει φανέλα βασικού και προσαρμοστεί γρήγορα, αν ο Κουρμπέλης δεν πωληθεί και κάνει δίδυμο με τον Τζανδάρη, αν ο Οδυσσέας δεν απογοητευτεί που δεν μετακόμισε στη Λισσαβώνα, ο στόχος του “μηδέν” στην άμυνα δεν αποτελεί και κανά σπουδαίο κατόρθωμα , από κει και πέρα ο κόουτς θα ψάξει σε κάθε ματς να βρει το “χρυσό” τέρμα, είτε σε κάποια κόντρα ή με την εκμετάλλευση κάποιου στημένου ή κάποιας μπαλιάς πάρε-βάλε που είναι ικανοί να δώσουν οι ταλαντούχοι χαφ, μπόλικες μοίρασε χθες ο Αργεντινός μα ο αντίπαλος πορτιέρο του στέρησε τις ασίστ από την καρτέλα της στατιστικής του.
Μέχρι τέλος στην… αυταπάρνηση κι όπου βγει
ΜΟΥΝΙΕ
Στους χώρους που καλύπτουν αυτά τα παιδιά έχουν την ευτυχία να βρίσκουν αντιπάλους (στο 90% των αναμετρήσεων της Σούπερ Λιγκ) μέτριων ή χαμηλών δυνατοτήτων, είδατε ότι με τους Κρητικούς ο Μουνιέ (που όπως είπε ο προπονητής τόσο καιρό δεν ήταν έτοιμος) πέρναγε τους μπακ όποτε κι όπως ήθελε. Ο Γάλλος προσέφερε σ’ όλους τους τομείς του παιχνιδιού, είχε ντρίμπλες, κερδισμένες μάχες, ωραίες πάσες, βοήθησε στο κράτημα μπάλας, έβαλε ένα υπέροχο τέρμα που ακυρώθηκε ως οφσάιντ για χιλιοστά, αν δεν τραυματιζόταν ήταν από τους βασικούς υποψήφιους να σκοράρει αφού έκανε “μπαμ” πως είχε μπει στο πνεύμα του ματς και το έψαχνε το γκολ.
 
Περισσότερο κι από την εμφάνισή του μας άρεσαν οι δηλώσεις του που αν τις συνδυάσεις με όσα είπαν ο Κουλιμπαλί κι ο Δώνης προκύπτει εύκολα πως ο Παναθηναϊκός θα το πάει μέχρι τέλους στην αυταπάρνηση κι όπου βγει! Μέχρι τότε ο Ουζουνίδης θα κερδίζει καθημερινώς την εκτίμησή μας, την είχε και προηγουμένως όταν έβγαλε τον αδόξαστο στους …πλούσιους, παίζοντας με σέντερ φορ τον Γκιγιέρμο Μολίνς!
Στροφή στον… εξελληνισμό
1747629
Λέμε πως ο χρόνος είναι εχθρός για την ομάδα που παίζει με όπλο το φιλότιμο των ποδοσφαιριστών της και δείχνει να ξεπερνά μόνιμα το ταβάνι της μα άλλο τίποτα στον ΠΑΟ δεν έμεινε, ίσως γι αυτό ο κόουτς έκανε στροφή στον εξελληνισμό της 11άδας, γνωρίζοντας πως από τους μισθοφόρους τούτη την δύσκολη ώρα μπορεί να έπαιρνε επαγγελματισμό μα την ψυχή τους δύσκολα θα την κέρδιζε! Με τους γηγενείς είναι αλλιώς…
Βλέπαμε χθες τον Μουνιέ, τον Δώνη, τον Αλτμαν να χάνουν ΤΙΣ ευκαιρίες, ακούγαμε τον προπονητή να επικεντρώνεται (ξανά και ξανά) στο πρόβλημα παραγωγικότητας και στο νου ήρθε η ρεβάνς με τη Λαμία όπου για να είσαι σίγουρος κυνηγάς τέσσερα γκολ. Το ωραίο ήταν πως στα πράσινα social media η πρόκριση θεωρείται ότι εύκολα ή δύσκολα θα έρθει “αρκεί να μας βοηθήσει λίγο κι η τύχη”.
Ο φετινός Παναθηναϊκός, εργατικός και μαχητικός, αλλά και με τρομερές ελλείψεις συν τις λογιών λογιών δυσκολίες, παραμένει μυστηριώδης: δύσκολα μπορείς να προβλέψεις τις αντιδράσεις του. Όσο κι αν τον παρακολουθείς δεν μπορείς παρά να βασίζεις κάθε εκτίμησή σου πιότερο στο προαίσθημα, παρά στη λογική.
Για μια ακόμα σεζόν η ομάδα κέρδισερ την Ε.Ο, έχασε το τρίποντο στο τελευταίο δευτερόλεπτο από την ΑΕΚ, έβαλε δύσκολα στον ρωμαλέο Ατρόμητο στο Περιστέρι, έκανε τρομερή εμφάνιση για 60 λεπτά απέναντι στη Μπιλμπάο κι από την άλλη την βλέπεις να ηττάται στις έδρες κάθε πικραμένου στο πρωτάθλημά μας.
Τότε τον αγαπούσαν οι περισσότεροι, τον σημερινό οι περισσότεροι τον λοιδωρούν
ΝΕΟΙ
Βλέπουμε ξανά το ίδιο έργο μ’ εκείνο του καλοκαιριού του 2013, μόνο που εκείνο τον Παναθηναϊκός τον αγαπούσαν οι περισσότεροι, τον σημερινό οι περισσότεροι τον λοιδωρούν μετρώντας τους μήνες για να φτάσει το καλοκαίρι και ν’ αλλάξει ως σύνολο ριζικά. Πως λοιπόν να περιγράψεις τις επιτυχίες μιας ομάδας, που όλοι σχεδόν θα ήθελαν να είναι διαφορετική;
Από μια άποψη θαυμάζουμε όσους ποδοσφαιριστές επέλεξαν να μείνουν στο πλοίο και να βάλουν πλάτη. Ξέρετε τι είναι να μάχεσαι για το Τριφύλλι στη χειρότερη συγκυρία της ιστορίας του και το 90% των σχολίων να σε περιλαμβάνουν στα απαξιωτικά σχόλια για το “χειρότερο ρόστερ που είχε ο Παναθηναϊκός σ’ ολόκληρη την ιστορία του;”
Οι σερί γκέλες μετά το τρίποντο κόντρα στη συμμορία βύθισαν το κλαμπ στην εσωστρέφεια, κάμποσες κριτικές ήταν άδικες (λόγου χάρη εκείνες που αναφέρονταν σε Ουζουνίδη-Διαμαντόπουλο) κάμποσοι βρήκαν την ευκαιρία να μηδενίσουν, ένας εφιάλτης δίχως τέλος κι ως γνωστόν στα όνειρα είναι δύσκολο να παρέμβεις, τα παρακολουθείς “αιχμάλωτος” τους και το κακό είναι πως σ’ αυτά ο χρόνος κυλά πολύ αργά.
Έπρεπε ν’ αλλάξει ο χρόνος για να κερδίσει (επιτέλους) ένα παιχνίδι ο Παναθηναϊκός με εμφάνιση που πρέπει στη φανέλα και το μεγαλείο του, όντας απόλυτα κυριαρχικός (μα και άστοχος) στο χορτάρι, ώστε ν’ ανάψει η ελπίδα για τη ρεβάνς με τους νεοφώτιστους. Με τον Πλατανιά χειροκροτήσαμε τις εμπνεύσεις του Μουνιέ και του Βίγια, τα τρεξίματα του Τζανδάρη, την αγωνιστικότητα του Δώνη, παρακολουθήσαμε αρμονική κυκλοφορία μπάλας αλλά και βιασύνη στα τελειώματα.
Κάμποσο στρες υπήρχε απέναντι στον πορτιέρο του Πλατανιά, με το που είδαμε να χάνονται τα άχαστα κατανοήσαμε πόσο ήθελαν να φωνάξουν “παρών” οι παίκτες, όταν κάτι το θες πολύ, αγχώνεσαι. Όταν ο φόβος έφυγε στο 72΄ κατάλαβες πως για μια ακόμα χρονιά παρότι κάμποσοι ΔΕΝ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΝ τον Παναθηναϊκό πρωταγωνιστή (κρατώντας τον ως πιόνι για τα πολιτικά κι επιχειρηματικά συμφέροντά τους) το σωματείο έχει τόσο βαριά φανέλα που είναι αδύνατον να τους κάνει τη χάρη να πάψει να διαδραματίζει σοβαρό ρόλο στα αθλητικά τεκταινόμενα.
3-0 τη Λαμία; Ευκολάκι!
ΒΙΓΙΑ
Το ξέρεις ότι δεν έγινε σε ένα απόγευμα ομαδάρα ο Παναθηναϊκός επειδή κέρδισε τους χειρότερους της λίγκας, πως δεν είναι δεδομένο ότι το κλαμπ θα παίξει καλύτερα στο μέλλον, ακόμα άλλωστε αναρωτιέσαι τι μπορεί να κάνει αυτή η ομάδα με ένα τσούρμο πιτσιρικάδες και ξένους Γ΄ διαλογής.
Αλλά όσα προβλήματα κι αν ο σύλλογος έχει, όσο δύσκολα κι αν είναι τα παιχνίδια του, όσα άχαστα τετ-α-τετ κι αν χαθούν, όσο κι αν ο κόσμος κρατά στάση αναμονής και δεν παίρνει στο κυνήγι κάμποσες θλιβερές “μαριονέτες”, εσύ που τον Παναθηναϊκό τον αγαπάς για τα χρώματα, το έμβλημά του κι όσα διαχρονικά πρεσβεύει, ήδη από χθες θεωρείς το 3-0 επί της Λαμίας …ευκολάκι!
Επειδή συνεχίζεις να ονειρεύεσαι, παρότι τα όνειρά σου χρόνια τώρα τα κρατούν “κοντά” άνθρωποι που από Παναθηναϊκό ελάχιστα πράγματα ένιωσαν, αν τα ένιωσαν κι αυτά…
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΑΤΗΣ

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Κι όμως είναι ακόμα εδώ!

«Δυστυχώς πολύ δύσκολα θα έρθουν παίκτες»

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s