Καλάθης-Παππάς έκαναν πάλι σαματά, την άλλη Πέμπτη θα γίνει το… σώσε!

Ο Παναθηναϊκός δεν υπνωτίστηκε απ’ τη κακή βαθμολογική θέση των Τούρκων, ούτε επηρεάστηκε από τη χαλαρότητα των διακοπών και το γεγονός ότι οι καλύτεροί του γκαρντ δεν είχαν ρυθμό (Καλάθης-Παππάς).
 
Η ομάδα κράτησε άνετα το άβατο της έδρας, την προσεχή αγωνιστική απέναντι στους γαύρους της Ιβηρικής θα γίνει το… σώσε, ήδη οι μπλαουγκράνα μαζεύουν τα κουβαδάκια τους για να προετοιμαστούν ψυχολογικά ενόψει της επίσκεψης σ’ ένα από τα μεγαλύτερα μπασκετικά τεμένη του παγκόσμιου στερεώματος.
 
Το δίδυμο Νικ-Γκιστ κάνει για μια ακόμα φορά πολύ κόσμο στην Ευρώπη να ξερογλείφεται, αποτελώντας το λάδι στη μηχανή του Τσάβι που τρίβει τα χέρια του όταν τ’ αστέρια του πατούν γερά στο παρκέ. Στα διαστήματα που οι γηπεδούχοι ανέβαζαν ρυθμό κι ένταση (παρότι χθες μάλλον βαριόντουσαν στην άμυνα, κάτι που επεσήμανε ο κόουτς) έπαιρναν πανεύκολα το πάνω χέρι με Θανάση οδηγό στο (κατά διαστήματα) πολύ πιεστικό περιφερειακό κυνηγητό.
 
Στη σούμα το αμυντικό παιχνίδι ήταν κάτω από τα στάνταρντς του φετινού Παναθηναϊκού, ίσως επηρέασαν οι χαλαρές μέρες των γιορτών για το ότι δεν είδαμε τα συνήθη πιτ-μπουλ να ορμάνε στις περιστροφές. Αυτό εξισορροπίστηκε από την περιφερειακή ευστοχία, η Εφές με τη φανέλα-”πούπουλο” δύσκολα θα τη σκαπουλάριζε από το Μαρούσι. Έχουν χάσει άλλοι κι άλλοι με πολύ καλύτερα σύνολα!
 
Για μια ακόμα φορά το δίδυμο Καλάθη-Γκιστ έκανε… σαματά στο γήπεδο. Η σκληράδα κι η επικοινωνία τους δίνουν άλλη διάσταση στους πρωταθλητές και στις δύο πλευρές του παρκέ. Είναι τόσο ανθεκτικοί, με δυνατά κορμιά, ξέρουν να παίξουν με πλάτη και να τελειώσουν φάσεις, στη μέρα τους σμπαραλιάζουν οποιονδήποτε και σαφώς αποτελούν το ντουέτο που κλέβει την παράσταση.
 
Ο Αμερικανός skywalker κάνει την καλύτερη χρονιά του, ο τρόπος που πατάει και διατηρεί την ισορροπία ακόμα και σε out of limits καταστάσεις είναι μοναδικός, χθες το κοινό παραληρούσε όταν τον έβλεπε να μένει στον αέρα περιμένοντας τη μπάλα να κατέβει στα χέρια του ώστε να την καρφώσει, έγινε μια φορά σε άστοχο σουτ του Σίνγκλετον κι άλλη στο 37΄ σε θεαματική άλεϊ-ουπ πάσα του Καλάθη.
 
Οι Τούρκοι βλέποντας τους… αλήτες του Πασκουάλ να περιμένουν με άγριες διαθέσεις έκαναν κακάκια από το τζάμπολ κιόλας, ο Παναθηναϊκός μπήκε σοβαρά εξαρχής βάζοντας ευθύς αμέσως το νερό στ’αυλάκι κολλώντας σαν βδέλλα πάνω τους, γνωρίζοντας ότι εάν έμεναν κοντά μέχρι τέλους οι φιλοξενούμενοι, οι δικοί μας θα είχαν σφίξει μονάχοι τους τη θηλιά γύρω από το λαιμό τους.
 
Στα καλά νέα της βραδιάς μια ακόμα θετική εμφάνιση Θανάση και Ντένμοντ που πρέπει να θεωρούν εαυτούς ευλογημένους που αποφάσισαν να υπογράψουν στους πράσινους. Το ΟΑΚΑ είναι μια από τις μεγαλύτερες μπασκετικές μήτρες κι ο σύλλογος είναι τυχερός που μετά τον Ζέλικο έχει προπονητή ο οποίος (με τα καλά και τα άσχημά του) ανήκει στο πάνω-πάνω ράφι! Ο “Κούνμπο” δεν έπαιζε πολύ στο ξεκίνημα, ο Μάρκους είτε έπαιζε, είτε όχι το ίδιο και το αυτό (αόρατος γαρ), μα ο κόουτς επέμεινε μαζί τους κι όσο περνά ο καιρός η βελτίωση είναι εμφανής, μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά είναι ρούκι στην πιο απαιτητική διοργάνωση που υπάρχει!
 
Η φύση τους ταιριάζει στο μπάσκετ που (φανταζόμαστε) έχει στο νου του ο Πασκουάλ που δεν φαίνεται να συγκινείται από τις κραυγές όλων εμάς των “ειδημόνων” που του ζητάμε να πάρει ακόμα ένα σέντερ…χθες. Ο Καταλανός γουστάρει ταχύτητα-σκληράδα, χτίζοντας το παιχνίδι πάνω σε δυναμικά γκαρντς με μέγεθος (Παππάς, Καλάθης) και ψηλούς με φτερά στα πέλματα.
 
Ίσως γι αυτό ο Παναθηναϊκός δεν κοιτά να πάρει ακόμα ένα “πεντάρι”, το Τριφύλλι είναι καθαρά guard-based σύνολο που προσπαθεί με την επιθετικότητα και το χέρι αλφάδι των (αμέτρητων) “δολοφόνων” του ρόστερ να υπερκαλύψει το έλλειμμα μεγάλων κορμιών. Στα ίδια πρότυπα δηλαδή που είχε χτίσει ο Αργύρης Πεδουλάκης που όμως πλην Διαμαντίδη δεν είχε κανέναν πρώτης ποιότητας αθλητή στους κοντούς.
 
Θανάσης και Μάρκους δεν είναι στο Μαρούσι για ν’ αναλάβουν πρωταγωνιστικό ρόλο (όχι ακόμα τουλάχιστον) μα όσο περνά ο καιρός και “λύνονται” (ιδίως ο Αμερικανός που ως τώρα έτρεμε) μοιάζουν χρησιμότατοι. Για τον Έλληνα γνωρίζαμε ότι η τάση του να παίζει άμυνα του …θανατά θα τον έκανε χρήσιμο για μερικά δεκάλεπτα, το στοίχημα ήταν ο Ντένμοντ που αν και κοντός είναι τετράγωνος σωματικά, γαρνιρισμένος με ταχύτητα σε κλειστό κι ανοιχτό χώρο. Σημαντικό στοιχείο αυτό για την άμυνα μακριά από τη μπάλα όπου τα γρήγορα άκρα, η ταχύτητα στις αντιδράσεις, το καλό footwork δίνει κατεύθυνση.
 
Είμαστε βέβαιοι ότι χθες ο Τσάβι περισσότερο από τα τρία τρίποντα του αθλητή του χειροκρότησε την (σεμιναριακή) αμυντική του αντίδραση στο 37΄ όταν οι Τούρκοι βγαίνουν επίθεση τρεις με έναν, ο λεγάμενος κλέβει ταχυδακτυλουργικά, σερβίρει στο Νικ, εκείνος κάνει…ραβερσέ άλει-ουπ κι ο Γκιστ καρφώνει τη “σπυριάρα”. Φιλιά και καληνύχτα…
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΑΤΗΣ

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

ΤΗΣ ΑΛΛΑΞΕ ΤΑ… ΦΩΤΑ!

«Ένα είναι σίγουρο, έχουμε τους καλύτερους οπαδούς»!

Να λοιπόν που κερδίζεις και από την επίθεση

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s