ΟΤΑΝ Σ’ ΑΓΑΠΗΣΑ ΕΧΑΝΕΣ ΑΠ’ ΤΟΝ ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ… (pics)

Ήμουν… 10 χρονών παιδάκι. Δεν ήταν βέβαια ο πρώτος αγώνας της Τριφυλλάρας που παρακολουθούσα καθώς ήδη από χρόνια με «χαλούσε» το γεγονός πως έβλεπα πολλούς γνωστούς, μεγαλύτερους και μέλη της οικογένειας να «καίγονται» για τους αγώνες του μπασκετικού Άρη τα περασμένα έτη. Την παιδική μου σκέψη βασάνιζε ένα «πώς» τη στιγμή που υπάρχει ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ. Θυμάμαι πως η απόκτηση του Νίκου Γκάλη από την ομάδα μας, λίγα χρόνια πριν, που είχε επαναφέρει τις… ισορροπίες τόσο στην οικογενειά μου όσο και στο μπασκετικό κοινό, είχε ακουστεί στα αυτιά μου ως το μεγαλύτερο χαρμόσυνο νέο που μπορεί να ακούσει ένας «πιτσιρικάς» που έγραφε στα τέτοια του όσα ακούγονταν περί… Αυτοκρατορίας άλλης ομάδας. Και εν τέλει έμελλε να… δικαιωθώ. Ο Παύλος μου είχε κάνει το μεγαλύτερο «δώρο» της παιδικής μου ηλικίας πριν ακολουθήσουν κι άλλα, κι άλλα κι άλλα μέχρι να γίνω ολόκληρος άντρας. Η αναφορά μου στον ΤΕΡΑΣΤΙΟ Παύλο Γιαννακόπουλο έχει σημειολογική έννοια, όπως και το κείμενο που αποφάσισα να γράψω. Κείμενο εντελώς διαφορετικό με αυτά που συνηθίζονται να γράφονται στη διάρκεια των εορτών, εντελώς διαφορετικό και με όσα εμείς εδώ στο Fighting Soul συνηθίζουμε.

ÃÊÁËÇÓ / ÐÁÍÁÈÇÍÁÉÊÏÓ - ËÉÌÏÆ

Και γράφω «εντελώς διαφορετικό» διότι πρόκειται να ανασύρω από το «χρονοντούλαπο» της ιστορίας μια μαύρη Παραμονή Πρωτοχρονιάς για τον μπασκετικό Παναθηναϊκό και τον κόσμο Του που όμως ήταν… διδακτική, όπως… διδακτικά θεωρώ πως είναι και τα «μηνύματα» που θέλω να περάσω από αυτό το κείμενο στους φίλους της ομάδας, απευθυνόμενος πάντοτε σε όσους νιώθουν από Παναθηναϊκά ιδεώδη και οπαδική κουλτούρα. Προς το… φινάλε του 2017 διότι αν ξεκινήσω με τα παρελθοντολογικά και τα σημειολογικά, είναι αλήθεια πως δεν έχω… σταματημό, γι αυτό και περνάω ευθείς αμέσως στο «μαύρο» ρεβεγιόν Πρωτοχρονιάς του 1995!

31 Δεκεμβρίου του 1995, σαν σήμερα 21 ολόκληρα χρόνια πίσω! Ο Παύλος Γιαννακόπουλος και η οικογένειά του «μοχθούσαν» εδώ και αρκετά χρόνια για να επαναφέρουν τον Παναθηναϊκό μας στην κορυφή. Πέραν του Γκάλη που ανέφερα πριν, Γιαννάκης, Βολκόφ, Πάσπαλιε, Κόμαζετς και άλλα ιερά τέρατα είχαν προλάβει να φορέσουν την ΕΝΔΟΞΗ φανέλα με το Τριφύλλι στο στήθος. Τα αποτελέσματα όμως μέχρι τότε δεν τους είχαν δικαιώσει και οι χαμένοι ημιτελικοί στα φάιναλ φορ του Τελ Αβίβ και της Σαραγόσα από αυτούς, μας είχαν κάνει όλους… νευρικούς. Πολύ νευρικούς. Παύλος και Θανάσης ωστόσο επέμεναν. Με πείσμα, όραμα, διάθεση και… χρήμα. Πολύ χρήμα. Το σωτήριον έτος 1995 είχε φέρει στο ρόστερ της μεγάλης μας καψούρας τον ΤΕΡΑΣΤΙΟΝ, ΕΝΑΝ και ΜΟΝΑΔΙΚΟ Ντομινίκ Γουίλκινς, που πλάι σε Στόγιαν, Γιαννάκη, Παταβούκα, Αλβέρτη κ.ο.κ είχαν αναλάβει να φέρουν ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ το Τριφύλλι στην κορυφή. Στον πάγκο, ακόμα μια εμβληματική μορφή του ευρωπαϊκού μπάσκετ… Ο Μπόζινταρ Μάλκοβιτς. Δεν τίθεται θέμα για τα όνειρα και τις μεγάλες φιλοδοξίες που υπήρχαν. Ωστόσο ακόμα και με αυτό το ρόστερ, κάτι έδειχνε να μην «δένει» στους πρώτους μήνες εκείνης της ιστορικής σεζόν. Το μπάσκετ που απέδιδε ο… χωρίς αστέρια τότε Παναθηναϊκός δεν ήταν αυτό που όλοι περιμέναμε, συμπεριλαμβανομένου και του 10χρονου πιτσιρικά, που 21 χρόνια μετά ανασύρει από το «χρονοντούλαπο» το μεγαλύτερο «χαστούκι» της εποχής Ντομινίκ που όμως αποδείχτηκε διδακτικό. Γιατί μερικές φορές τα διδάγματα είναι αυτά που πρέπει να μένουν στα άσχημα.

Παραμονή Πρωτοχρονιάς στο κλειστό των Πατησίων, ρομαντικές εποχές που και τότε στην Ελλάδα παίζαμε μπάσκετ εν μέσω εορτών. Τί εν μέσω δηλαδή που θυμάμαι έντονα το συγκεκριμένο ματς να τελειώνει ελάχιστη ώρα πριν αποχαιρετήσουμε το 1995 και… καλημερίσουμε το 1996 το οποίο αποτελεί έως σήμερα -κατ εμέ- την καλύτερη χρονιά του ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ μας συνολικά σαν Σύλλογος.

ntominik

Εκείνη την νύχτα λοιπόν, στο κλειστό του Σπόρτινγκ, οι «πράσινοι» του Ντομινίκ, του Στόγιαν και του Μάλκοβιτς έπεφταν θύματα μιας έκπληξης ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ και ΠΡΩΤΟΥ ΜΕΓΕΘΟΥΣ, χάνοντας 87-84 από τον Σπόρτινγκ του μεγάλου Μίτσελ Ουίγκινς ο οποίος μας είχε κερδίσει μόνος του στην κυριολεξία! 33 πόντους με 19/19 βολές παρακαλώ, ανατρέποντας «σόλο» το +19 με το οποίο είχε προηγηθεί ο Παναθηναϊκός στο ξεκίνημα του ματς (12-31, 2/2 και 3/3 τρίποντα Παταβούκα και Αλβέρτη αντίστοιχα)! Και κάπως έτσι, η Πρωτοχρονιά του 10χρονου «πιτσιρικά» χαλούσε εν μέσω γκρίνιας, αναθεμάτων και ότι μπορεί να φανταστεί κανείς στο σπιτι που έβλεπα τον αγώνα, όπου είχε μαζευτεί όλο το σόι. Φανταστείτε τώρα να έχεις χάσει από το Σπόρτινγκ και όλοι οι… μεγαλύτεροι γύρω σου να σχολιάζουν ύστερα τον αγώνα. Εφιάλτης για τα παιδικά μου μάτια.

ntropi

Δεν σας κρύβω πως θυμήθηκα εκείνη την αναμέτρηση καθώς το συναίσθημα της… Πρωτοχρονιάς που χάλασε, το ένιωσα και… προχθές μετά την οδυνηρή ήττα στη Βαλένθια. Ποιός από εμάς άλλωστε δεν έχει σε πλήρη εξάρτηση τη διάθεση του και την ψυχολογία του σε σχέση με τα αποτελέσματα του Παναθηναϊκού μας; Ποιός μπορεί να ξεχάσει το Πάσχα του 2002 που συνδιάστηκε με την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού στην Μπολόνια ας πούμε για να αναφερθώ σε κάτι… αντίστροφο; Φυσικά και δεν τίθεται καμία σύγκριση των… εποχών καθώς πλέον ο Εξάστερος Παναθηναϊκός αποτελεί ένα μεγαθήριο για το ευρωπαϊκό μπάσκετ και τα «θεμέλια» για να παραμείνει τέτοιο εις τους αιώνες των αιώνων έχουν πια μπει. Ανασύρω όμως εκείνον τον Πρωτοχρονιάτικο εφιάλτη για να θυμίσω σε ΟΛΟΥΣ πως δεν τα είχαμε πάντοτε όλα έτοιμα σε αυτόν τον Σύλλογο και κάποιοι αγωνίστηκαν για να γίνουμε αυτό που είμαστε σήμερα. Οι δύο «πρωτεργάτες» ΣΑΦΩΣ και δεν είναι άλλοι από τον Παύλο και τον Θανάση Γιαννακόπουλο.

Εκείνο το… άνευ προηγουμένου στραπάτσο λοιπόν την Πρωτοχρονιά του 1995 στα Πατήσια, μπορεί τώρα να το… διαβάζετε στο Fighting Soul και να γελάτε ωστόσο τότε είχε φέρει… θύελλες στην ομάδα και τα ρεπορτάζ της εποχής προανήγγειλαν εξελίξεις και… κεφάλια στην επιστροφή του Παύλου Γιαννακόπουλου από την Γαλλία όπου βρισκόταν. Δείτε χαρακτηριστικά ένα απόσπασμα…

«Στη Γαλλία όπου βρίσκεται ο Παύλος Γιαννακόπουλος έκανε ουσιαστικά Πρωτοχρονιά στο τηλέφωνο καθώς είχε μεγάλες τηλεφωνικές συζητήσεις με τους άμεσους συνεργάτες του προκειμένου να διερευνηθούν τα αίτια των δύο διαδοχικών εκτός έδρας ηττών σε μια εποχή μάλιστα που η ομάδα φαινόταν άτρωτη μετά τους θριάμβους σε Πο και Μπολόνια Δεν μπορώ να καταλάβω πώς χάνει αυτή η ομάδα με τέτοιο τρόπο από ομάδες πιο ανίσχυρες αναρωτήθηκε δικαιολογημένα ο πρόεδρος φανερά απογοητευμένος αλλά και ενοχλημένος. Η επιστροφή του πιθανότατα να οριοθετήσει εξελίξεις.

ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΕΝ ΑΝΑΜΟΝΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Στο αγωνιστικό τμήμα ο Μαλίκοβιτς προσπάθησε να ηρεμήσει τα πνεύματα στη χτεσινή πρωινή προπόνηση. Μετά τον εξάψαλμο στα αποδυτήρια του Σπόρτιγκ μετά την ήττα χτες δεν έκανε καν αναφορά στο ματς. Τα χαρακτηριστικά του ήταν ωστόσο παγωμένα και την οργή του γνώρισαν οι παίκτες από το γεγονός ότι 16 ώρες μετά το ματς η προπόνηση ήταν παραπάνω από εξαντλητική μια ώρα τροχάδην και σπριντ επεφύλαξε ο Μπόζα στους πράσινους. Όσον αφορά τα αίτια της ήττας Ο Μαλίκοβιτς τα επικεντρώνει στην κάκιστη άμυνα – ατομική και ομαδική – στην αρνητική απόδοση όλων των πλέι μέικερ έτσι εξήγησε και τις κατά πολλούς ανεξήγητες συνεχείς αλλαγές του α’ μέρους όταν η ομάδα ήταν μπροστά στο σκορ ελέγχοντας το ρυθμό και την ανάθεση του Γουίγκινς στον Γιαννάκη στο ντεφορμάρισμα βασικών παικτών και την πενιχρή παρουσία του Βράνκοβιτς στην επίθεση. Για τον κόουτς μάλιστα το ντεφορμάρισμα μπορεί να χαρακτηρισθεί φυσιολογικό – μετά την αγωνιστική έκρηξη των τελευταίων δύο μηνών – η απόδοση του Βράνκοβιτς όμως όχι. Σ όλα τα τάιμ άουτ ζήτησα να πηγαίνει η μπάλα στον Στόγιαν Κακώς δεν τον αξιοποιήσαμε είπε στους παίκτες του τους οποίους άλλωστε το βράδυ της Κυριακής κατακεραύνωσε λέγοντας Όταν δεν είμαστε σοβαροί και δεν παίζουμε άμυνα θα χάνουμε από κάθε ομάδα. Δεν υπάρχουν πια εύκολες ή μικρές ομάδες η εμφάνιση ήταν τραγική Αλλά κι ο ψηλός δεν γλίτωσε Να ζητάς την μπάλα συνεχώς Είναι αδικαιολόγητο να μη μετέχεις στις επιθέσεις και να βγάζεις την μπάλα στην περιφέρεια είπε στον Βράνκοβιτς. Η τραγική απόδοση στα Πατήσια είναι κατά γενική ομολογία η αιτία της ήττας από τον Σπόρτιγκ χτες ωστόσο ιδιαίτερη συζήτηση έγινε μεταξύ των στελεχών του ΤΑΚ και για τη διαιτησία Κανείς δεν μπορούσε να εξηγήσει πως ο Σπόρτιγκ σούταρε 42 βολές τις 19 από τις οποίες ο Γουίγκινς. Αυτά ωστόσο μπρος σε τέτοια κακή απόδοση είναι μάλλον προφάσεις εν αμαρτίαις. Ο Παναθηναϊκός συνεχίζει την προετοιμασία εν όψει Ρεάλ με μια προπόνηση σήμερα το απόγευμα και η αποστολή στη Μαδρίτη θ αναχωρήσει αύριο το πρωί.»

Εν τέλει, ο Παύλος γύρισε από την Γαλλία και όχι μόνο δεν προέβη σε σαρωτικές αλλαγές αλλά με προσωπικές κινήσεις, από εκείνες που τον ανέδειξαν -μέχρι σήμερα- ως τον κορυφαίο παράγοντα της Ιστορίας του Παναθηναϊκού Α.Ο. συσπείρωσε το κλίμα στην ομάδα μετά το «στραπάτσο» από τον Σπόρτινγκ. Η ΠΙΟ ΣΠΑΝΙΑ ΑΠ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΑΣΤΟΥΡΕΣ όχι μόνο νίκησε στη Μαδρίτη την Ρεάλ λίγες μέρες μετά, αλλά λίγους μήνες μετά στα μέσα του ΜΑΓΙΚΟΥ 1996 κατέκτησε στο Παρίσι το ΠΡΩΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ, δείχνοντας τα ΑΡΧΙΔΙΑ της σε ολόκληρη την υφήλιο. Όπως ακριβώς το γράφω. Αυτά τα «ΑΡΧΙΔΙΑ» πρέπει να τα θυμόμαστε ΠΑΝΤΟΤΕ στον Σύλλογο, σε ότι κατάσταση κι αν βρίσκεται η ομάδα μας, ότιδηποτε εποχές κι αν διανύουμε. Διότι κάποιοι «μόχθησαν» στο παρελθόν για να γίνουμε αυτοί που είμαστε σήμερα, διότι κάποιες φορές οι ήττες και οι άσχημες στιγμές πρέπει να μας ΣΥΣΠΕΙΡΩΝΟΥΝ σαν κόσμο και όχι να μας… ΔΙΧΑΖΟΥΝ.

vrankovic

Διότι δεν γίναμε όλοι Παναθηναϊκοί εν μέσω Πρωταθλημάτων, Κυπέλλων και φάιναλ φορ και κάποιοι ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ αυτήν την ΤΕΡΑΣΤΙΑ ομάδα περισσότερο μετά από «κατραπακιές» σαν αυτή της 31η Δεκεμβρίου του 1995 στα Πατήσια. Διότι τα «κατεβασμένα» κεφάλια του Παναθηναϊκού κόσμου τις παραμονές του 1996 έγιναν ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ και ΑΝΕΙΠΩΤΗ ΚΑΥΛΑ λίγους μήνες μετά. Διότι αν είμαστε ενωμένοι και ΟΛΟΙ μας βάζουμε πάνω από πρόσωπα, καταστάσεις και… αγωνίες το καλό του Παναθηναϊκού Ομίλου, η ΙΣΤΟΡΙΑ θα επαναληφθεί. Πάντοτε, όμως με τα Παναθηναϊκά ιδεώδη, την οπαδική κουλτούρα και τις ΑΞΙΕΣ που πρεσβεύει ο Σύλλογος σε πρώτη γραμμή! Άλλωστε, πολλές από αυτές τις αξίες για τις οποίες κάνουμε συχνά πυκνά λόγο στο Fighting Soul τις έθεσαν πριν από πολλά πολλά χρόνια ο Παύλος και ο Θανάσης Γιαννακόπουλος. Και για την τωρινή διοίκηση, τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο που έχει αναλάβει το βαρύ (σαν ιστορία..) φορτίο αποτελεί ΙΕΡΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να τηρούνται στο ακέραιο σε όλα τα θέματα που αφορούν τον Παναθηναϊκό μας σαν Σύλλογο…

Σαν μαύρισα λίγο την… ψυχή ίσως με εκείνη την «μαύρη» νύχτα στο Σπόρτινγκ όμως όπως γουστάρω να λέω πάντα, οι νίκες γεννούν φιλάθλους και οι ήττες… ΟΠΑΔΟΥΣ! Και για τον… 10χρονο πιτσιρικά του κειμένου πάντοτε εκείνο το ματς θα αποτελεί… ΟΔΗΓΟ στις αποτυχίες. Από τότε, σε ότι αφορά τα αγιάτρευτα συναισθήματα καψούρας που τρέφω στον μπασκετικό Παναθηναϊκό, κάθε Πρωτοχρονιά κάπου ανάμεσα στα χαμηλωμένα φώτα και τις ευχές που πάντα έχουν μέσα λίγο… Παναθηναϊκό, εγώ βλέπω τον Στόγιαν να περνάει πάνω από τον Κόρφα στην πιο τρελή κούρσα της ζωής του, τον Ντέγιαν να δείχνει στους γαύρους το «Τριφύλλι», τον Φώτση να βάζει 6/6 τρίποντα σε τελικό με τον ολυμπιακό και τον Μήτσο να φωνάζει τον Φράνγκι για να το σηκώσουν μαζί στο Βερολίνο. Παράλληλα, μέσα από τα… γερασμένα μάτια του κυρίου Παύλου, έβλεπα τον Γκάλη, τον Ντομινίκ, τoν Μπάιρον Σκοτ, τον Σάρας, τον Ομπράντοβιτς, τον Πέκοβιτς, τον Ρέμπρατσα, τον… Ντράζεν που παραλίγο να τον έφερνε κι αυτόν. Ο μπασκετικός Παναθηναϊκός, η ζωή μας ΟΛΗ!

paylos1

KAΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ !!!

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Ποιο Παναθηναϊκό πρόσωπο… λατρέψατε λιγάκι παραπάνω το 2017; (poll)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s