To ευρωπαϊκό… «τρίγωνο των Βερμούδων»

Το ΟΑΚΑ είναι το πιο κατηφορικό γήπεδο στην Ευρώπη με τους αντιπάλους “καπετάνιους” να πνίγονται ένας-ένας στο “τρίγωνο των Βερμούδων” του Τσάβι Πασκουάλ. Τι κι αν έλειπε ο “ναύαρχος” Καλάθης, οι “υπασπιστές” του έκαναν μια χαρά τη δουλειά με τον Λεκαβίτσιους να πιστοποιεί ότι είναι χρήσιμος ρολίστας για να κουμαντάρει τον παντοκράτορα για κανά δεκάλεπτο και το Ντένμοντ να δείχνει ότι δεν είναι τόσο…χάλια όσο έδειχνε το τελευταίο διάστημα.
 
Το πρόβλημα του συγκεκριμένου αθλητή είναι ψυχολογικό θεωρούμε, έχει μπλοκάρει από την απότομη αλλαγή επιπέδου στην καριέρα του, αγωνιζόμενος για οργανισμό που δεν συγχωρεί λάθη και μακρά περίοδο ντεφορμαρίσματος. Ευτυχώς που ο Αμερικανός έχει πέσει πάνω στον Πασκουάλ που τον καλύπτει διαρκώς, κόβοντας κάθε συζήτηση γι αντικατάστασή του.
 
Αποδίδοντας ωραίο, θεαματικό μπάσκετ (αναμενόμενο με τόσους Αμερικανούς στην αποστολή) ο Παναθηναϊκός καθάρισε τους “κίτρινους” σκοράροντας πάλι (σχεδόν) 90 πόντους (αυτό έλειπε απέναντι σ’ αυτή την άμυνα). Η συγκέντρωση των αναπληρωματικών κοντών έλυσε τα χέρια του κόουτς που έδωσε …κανονική μορφή στο rotation χρησιμοποιώντας σχεδόν όλα του τα όπλα που μέσα στο Μαρούσι παίρνουν “φωτιά”. Είναι εμφανές ότι το ΟΑΚΑ έχει μετατραπεί σε άβατο για τους αντιπάλους των πρασίνων.
 
Ίσως μονάχα η ΤΣΣΚΑ θα έρχονταν στα βόρεια αθηναϊκά προάστια έχοντας υπέρ της τα προγνωστικά, η σάλα έχει δημιουργήσει (χρόνια ολόκληρα) τους δικούς της μύθους, με το κοινό στα Βαλκάνια να είναι εξ ορισμού θερμότατο και να σπρώχνει με την ενέργειά του τους αθλητές σε επιτυχίες, σκαρώνοντας πολλάκις αφόρητες “ηλεκτρισμένες” καταστάσεις κατά των φιλοξενούμενων.
 
Με τόσους “πάνθηρες” στο ρόστερ που τρέχουν γρήγορα και πηδούν ψηλά λογικό είναι οι οπαδοί να “ποτίζονται” από τις μεγάλες ενέργειες, στέλνοντας στο παρκέ ασσύληπτα ντεσιμπέλ ενθουσιασμού που οπλίζουν με περισσότερη πίστη τους αθλητές. Ο τρόπος που “ρουφά” το κλειστό των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων τον αντίπαλο, σε συνάρτηση με το ”run and gun” αγωνιστικό στυλ το οποίο επιβάλλουν τα αθλητικά μαυράκια του νταμπλούχου, δημιουργούν εφιάλτες σε κάθε αντίπαλο.
 
Είμαστε βέβαιοι πως οι προπονητές που επισκέπτονταν την Αθήνα κυκλώνουν με τεράστια γράμματα στον πίνακα των αποδυτηρίων τις εντολές «απαγορεύονται τα λάθη, παίρνουμε τα ριμπάουντ, δεν τους αφήνουμε να τρέξουν», αλλά αυτό που παρατηρούμε -άμα οι δικοί μας βρουν ρυθμό -είναι πως καλούν απεγνωσμένοι τάιμ-άουτ προκειμένου να τσεκάρουν τι μάρκα είναι η μπάλα!
 
Ακόμα και με τον Καλάθη στον πάγκο οι πράσινοι “πέταγαν”, νίκη-αυτοπεποίθησης ενόψει Βελιγραδίου και της μετωπικής με τους γαύρους της Σερβίας που όπως τα αδελφάκια τους στον αθηναϊκό μώλο ανύπαρκτη παράδοση έχουν στο συγκεκριμένο σπορ.
 
Ο Παναθηναϊκός του Τσάβι χτίζει επιθέσεις βασισμένος σε λεπτομερειακό παιχνίδι αποστάσεων, ταχύτητα στο μισό γήπεδο, αμεσότητα στη κυκλοφορία της μπάλας, ώστε να δημιουργούνται κενά μέτρα προς εκμετάλλευση για τις “ποικιλίες” του Παππά ή τα ελεύθερα μακρινά σουτ των “μπόμπερ” από τους οποίους το ρόστερ ξεχειλίζει!
 
Σε προσωπικό επίπεδο θα θέλαμε να σταθούμε στον Λούκα Λεκαβίτσιους. Ο άνθρωπος αποτελεί “θεριστή” από τα εφτά μέτρα μετρώντας ως σήμερα 9/16 σουτ (57%!), παίρνοντας μάλιστα συγκεκριμένες, λιγοστές προσπάθειες σε κάθε παιχνίδι. Αυτοσυγκέντρωση στο μάξιμουμ! Ο τρόπος που επιτίθεται στην αντίπαλη άμυνα από το πρώτο δευτερόλεπτο είναι εντυπωσιακός κι άμεσα συνυφασμένος με αυτό που παρουσιάζουν οι πράσινοι στο ΟΑΚΑ. Τον «νιώθεί» από το πρώτο δευτερόλεπτο ο αντίπαλος παρότι το στυλ του στην εκτέλεση το λες και αντιτουριστικό. Αν είχε μεγαλύτερο μπόι θα ήταν όλα ιδανικά μα να μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας!
 
Τώρα οι πράσινοι παίζουν δύο κολλητά εκτός έδρας ματς τις επόμενες ημέρες κι αυτά θα αποτελέσουν σημαντικά τεστ για τον “Λέκα” μα και το Ντένμοντ που προ ωρών έκανε ουσιαστικό παιχνίδι αποβάλλοντας κάθε χαλαρότητα στο παιχνίδι του (δείτε μόνο πως βάζει το κορμί του στην άμυνα), αναπτύσσοντας περισσότερο τις playmaking ικανότητές του, παρότι η “φύση” του τον οδηγεί κατευθείαν στο καλάθι.
 
Είναι ΠΟΛΥ σημαντικό για τον Τσάβι να βγει αυτός ο αθλητής, θα είναι χρησιμότερο για το Τριφύλλι να έχει έναν καλό συμπληρωματικό κόμπο-γκαρντ κι όχι παίκτη με μεγαλύτερες προδιαγραφές από τον Μάρκους (και από ψηλότερο ράφι βεβαίως) που θα απαιτεί 15-20 λεπτά συμμετοχής. Ο κόουτς έχει σούπερ δίδυμο κοντών για βασικούς (τους Νίκους), δεν χρειάζεται να χαλάσει τη χημεία τους που έκανε αμάν και πως να “παντρέψει”…
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΑΤΗΣ
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s