27 χρόνια χωρίς τον «Πρίγκηπα» της Ροκ (Pcs&Vid)

«Ασυμβίβαστος. Αυθεντικός. Περιθωριοποιημένος. Αυθόρμητος. Βιωματικός. Αληθινός Ροκάς.» Η σύσταση αυτή ανήκει στον «Πρίγκιπα» της Ελληνικής Ροκ, τον Παύλο Σιδηρόπουλο. Ένας ροκάς δίχως προηγούμενο, που δεν φοβήθηκε να καταδυθεί στα σκοτεινότερα και στα πιο ύποπτα υπόγεια της ανθρώπινης ψυχής. Που βυθιζόταν στα πάθη της και που η φωνή της σιωπούσε μέσα στην κραυγή της.

Ένας βάρδος του ανθρώπινου δυναμισμού, της ανθρώπινης αυτοτέλειας και της αισθηματικής ανάδρασης. Μα ποιος δεν αγάπησε τη ροκ μουσική μέσα από τους ήχους του, τους στίχους του αλλά και τη φωνή του; Ποιος δεν ερωτεύτηκε μέσα από τις αλήθειες του, αλλά και ποιος δεν «φώναξε» μέσα από τις κραυγές της ψυχής του; Ποιος δεν μούδιασε στο άκουσμα του φευγιού του;

Η ιστορία του «Πρίγκιπα των Εξαρχείων»

Ταξιδεύοντας στην ηλιοκαμένη Αθήνα του ’48, συναντάμε την πρώτη ματιά του Παύλου. Θα ’ταν 20 Ιουλίου όταν εκείνος πρωτοαντίκρισε τον γαλάζιο ουρανό. Όταν η ανάσα του έγινε ένα με τον αέρα της εποχής. Μπορεί η Κυψέλη, όπου μεγάλωνε, να ήταν μία απ τις πολλές περιοχές των Αθηνών, η παρουσία του όμως έμελλε να ήταν μία και τεράστια σε σημαντικότητα, κάτι που αποδείχτηκε στο χρόνο.

Το αίμα του ήταν συνέχεια των Ζορμπά και της Έλλης Αλεξίου, απόγονος δύο ανθρώπων που δεν θα ενστερνιζόταν κανείς ότι πέρασαν και δεν ακούμπησαν καρδιές και εποχές. Κάπως έτσι, μπορούμε με παρρησία να πούμε ότι ήταν γραφτό το ποια θα ήταν η πορεία της δικής του ζωής: σπουδαία για μας και λίγη για εκείνον!Όμορφα, εύπορα δίχως πολλά διαβάσματα και υποχρεώσεις κύλησαν τα χρόνια της παιδικής κι εφηβικής ζωής του. Έχοντας στο πλευρό του την αδερφή του και τους γονείς του πορεύθηκε μέχρι την ενηλικίωσή του. Μπορεί, όπως προείπαμε, η μελέτη των σχολικών εγχειριδίων να μην ήταν η καθημερινή του ανάγκη και συνήθεια αλλά αυτό δεν εμπόδισε την εισαγωγή του στο Μαθηματικό της Θεσσαλονίκης.

Δεν άνηκε σ εκείνους τους φοιτητές που περίμεναν τη συντέλεια του κόσμου με χέρια σταυρωμένα, ούτε αναμειγνυόταν με τα φιλήσυχα πνεύματα της εποχής. Αντιθέτως, ήταν αρκετά ανήσυχος, ταραχώδης και αρκετά κακομαθημένος ως νέος, όπως δηλώνει κι ο Βαγγέλης Γερμανός παλαιότερα. Η συγγραφή από τη μία κι η μουσική από την άλλη είχαν καταλάβει την καρδιά του. Το γρατζούνισμα της κιθάρας όμως, είχε αρχίσει να αναμετράται επικίνδυνα μαζί του. Ήταν ηλίου φαεινότερο πως η μάχη ήταν άνιση. Το ταλέντο του και το πάθος του υπερνικούσε την όποια προσδοκία για ένα πτυχίο Μαθηματικού.

Το 1970 θεωρείται ίσως χρονιά ορόσημο για τον Παύλο, μιας κι η μελλοντική καριέρα του έβαζε τα θεμέλια της. Έρχεται τότε, η γνωριμία με τον Παντελή Δεληγιαννίδη (πρώην μέλος των Olympians) και η δημιουργία ενός ροκ διδύμου του «Δάμων και Φιντία»που ταράσσει τα μουσικά ροκ ύδατα. Παρέα λοιπόν, κατηφορίζουν προς την Αθήνα για να ηχογραφήσουν και να κυκλοφορήσουν το πρώτο τους προοδευτικό, για τα Ελληνικά δεδομένα, δισκάκι. Και ο τίτλος αυτού: Ξέσπασμα. Περιείχε δύο μόλις κομμάτια («Το ξέσπασμα» και το «Ο κόσμος τους»), που ήταν αρκετά για να δώσουν το στίγμα τους, για να κάνουν τον ακροατή να καταλάβει, πως εκεί κάτι συνέβαινε και μάλιστα πολύ σοβαρό: πως δημιουργούσαν. Κι η ποιότητα τους συναντούσε το ροκ. Το μουσικό αυτό κράμα; Εύφλεκτο!

Ένα χρόνο μετά, η Ελλάδα έρχεται αντιμέτωπη με το φαινόμενο «Ζωντανοί στο Κύτταρο», έναν Ροκ δίσκο που είναι ιστορικής σημασίας η αξία του. Οι φωνές που γεμίζουν τις μουσικές αυτού του live δίσκου ακούν στα ονόματα: Δημήτρης Πουλικάκος, Δάμων και Φιντία, Socrates Drank The Conium, Βαγγέλης Γερμανός, Μαρίζα Κωχ, Θανάσης Γκαϊφύλλιας και Δέσποινα Γλέζου. Η συμμετοχή του Παύλου και του Παντελή στιγματίζεται με το κομμάτι «Γέρο-Μαθιός» που άφησε τη δική του ιστορία.

«Με πλούσια μαλλιά
και γένια μακριά
ο γέρο-Μαθιός
ναι μοιάζει άγιος σωστός.

Ψηλά στα βουνά
παν χρόνια πολλά
που ζει μοναχός
αυτός κι ο Θεός»

Άγιο σωστό κι αλήτη συνάμα, πολλοί χαρακτήρισαν πέραν του «γέρο-Μαθιού» και τον Παύλο. Ήταν ο ασυμβίβαστος καλλιτέχνης που δεν φοβήθηκε να παντρέψει χημείες που σκοτώνουν, δεν δείλιασε μπροστά σε όποια κατηγορία ή εμπόδιο. Κάπου εκεί έρχεται και το τρίτο 45άρι δισκάκι στη σειρά μαζί με το συγκρότημα «Μπουρμπούλια», που πλαισίωναν τότε τον «γιουχαϊσμένο» Διονύση Σαββόπουλο. «Ντάμης ο Σκληρός» λέγεται το δισκάκι και φέρνει το τέλος της συνεργασίας. Λίγο η εποχή, λίγο το «αποβλητικό» που τους είχαν προσάψει, η διάλυση είναι γεγονός κι ο Παύλος επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη.

Κάπου εδώ τα 45αρια δισκάκια λαμβάνουν τέλος κι ο Παύλος κάνει μία παύση απ τα μουσικά τρεχάμενα ροκ ύδατα και καταφεύγει σε έναν ξένο για τα όνειρα του- χώρο εργασίας, το εργοστάσιο του πατέρα του. Φυσικό ήταν αυτό να διαρκέσει ακόμα πιο λίγο, μιας κι η ανάγκη όταν φωνάζει δεν μπορεί καμία σειρήνα να την σκεπάσει, αλλά αντιθέτως γίνεται εκκωφαντική και δεν ηρεμεί αν δεν βρει το λιμάνι που θα την αγαλλιάσει. Κάπως έτσι κι ο Παύλος, αρχίζει και πάλι να ψάχνεται στον κόσμο της μουσικής κι εκεί συναντά τον Γιάννη Μαρκόπουλο, όπου συνεργάζεται μαζί τους στα εξής έργα του: «Οροπέδιο» και «Θεσσαλικός κύκλος».

Η αναγνώριση του «μάγκα» της ροκ κι η επιτυχία

F2-Sidiropoulos

1978. «Φλου» λέγεται η πρώτη τεράστια επιτυχία που υπογράφει ο Παύλος κι ομολογούμε πως δεν διαθέτει τη χάρη του ονόματος. Ήταν μία δουλειά προσεγμένη, ένας συνειδησιακός απόηχος συναισθημάτων, αναγκών και αναδράσεων. Το συγκρότημα που χαίρει άκρας εκτίμησης μέχρι σήμερα, ακούει στο όνομα «Σπυριδούλα» και μαζί με τον Παύλο χαράζουν μία γερή γραμμή στον μουσικό κόσμο με αυτόν το δίσκο. Πρόκειται για μία κατάθεση ψυχής του Παύλου, που ακόμα διατηρεί την πρωτιά στο χώρο της ροκ δισκογραφίας, στις προτιμήσεις των ακροατών αλλά και στην ποιοτική του αξία.

 «Μια ιστορία θα σας πω
για το Μπάμπη το Μπάμπη τον φλου
που του ’λεγες βρε Μπάμπη τι τρέχει εδώ
σου ’λεγε φλου, φίλε μου όλα είναι φλου 


Πάντα πιωμένος κι άνεργος
ήταν ωραίος ο Μπάμπης ο φλου
μουρμουράει μόνος και διαρκώς
σου ’λεγε φλου, φίλε μου όλα είναι φλου

Αξίζει φυσικά να σημειώσουμε, πως ο μουσικός συντονιστής του όλου εγχειρήματος, είναι ο αείμνηστος Μάνος Ξυδούς και πως ο Παύλος Σιδηρόπουλος δεν υπέγραψε συμβόλαιο αλλά ένα -χαρτί- που έγραφε ότι αποποιείται πάσης οικονομικής απαιτήσεως από τον δίσκο. Κάθε του κίνηση συνυπογράφει το ασυμβίβαστο του χαρακτήρα του…

1982. «Εν λευκώ» συνεχίζει να πορεύεται μουσικά ο Παύλος κι έτσι τιτλοφορείται το πρώτο επίσημο άλμπουμ του δικού του γκρουπ, των «Απροσάρμοστων» που τον ακολουθούν μέχρι το τέλος του. Αυτός ο δίσκος καταδικάστηκε από τους κοντόφθαλμους σαν το δίσκο που προπαγανδίζει τη χρήση της ηρωίνης, σαν το δίσκο που διαφθείρει τις ψυχές και τα πνεύματα εκείνων που τον ακούν.

Ήταν έκδηλο, πως η εποχή δεν σήκωνε αλήθειες, αλλά ο Παύλος τις αγκάλιαζε και τις φώναζε. Τα μάτια του, η φωνή του, η κορμοστασιά του και όλη η ανθρώπινη ύπαρξη του δεν δίσταζε να βροντοφωνάξει την πραγματικότητα, δεν δίσταζε να βροντοφωνάξει στην πραγματικότητα. Ήταν εκεί για να μιλήσει. Για να πολεμήσει το φάντασμα που κυριαρχούσε τον κόσμο και να φανερώσει την αγρύπνια που τόσο καλά εμπόδιζαν.
Με υγρασία λοιπόν στα μάτια, τους εξομολογήθηκε:

«Πάλεψε τώρα να επιζήσεις
έξω απ’ το σπίτι ο άνεμος αγριεύει
κανείς δε σου ’μαθε ποτέ
πως κάποια μέρα θα χρειαστεί και να μισήσεις
έτσι η αγάπη σου είναι φόβος
ζωή απ’ τους άλλους έμαθε να κλέβει»

1985. «Zorba the freak» και άπλετο χιούμορ έρχονται να δώσουν το δικό τους χρώμα και ήχο. Η σκοτεινότητα, η μελαγχολική και καθόλου αισιόδοξη διάθεση δίνουν χώρο σε έναν ευχάριστο και αρκετά ζωντανό δίσκο. Στην παραγωγή κι όχι μόνο μαζί με τον Παύλο, ο Δημήτρης Πουλικάκος. Άλλος ένας δίσκος που μιλάει με γυμνά λόγια.

«Στα σκοτεινά δωμάτια ειν’ η ψυχή μας γυμνή και δε χωράν εκεί μυστικά»

1989.«Χωρίς μακιγιάζ» οι στίχοι κι η μουσική του συνεχίζουν να χαρίζουν στιγμές απίστευτου μουσικού κάλλους ο Παύλος κι οι Απροσάρμοστοι. Το άλμπουμ «Χωρίς μακιγιάζ» είναι απόρροια μιας ζωντανής ηχογράφησης στο Μετρό, την Κυριακή 19 Φεβρουαρίου. Εννέα τραγούδια, νέα και παλιά έρχονται να προστεθούν σ΄εκείνα που αντέχουν στο χρόνο και τη φθορά του κι αυτό το χρωστούν στην αλήθεια του δημιουργού τους.  

Το τέλος της ζωής του κι η συνέχεια της καριέρας

rok

Ο Παύλος ήταν φίλος της Ηρωίνης. Φίλος της ζωής που πνέει σε τεντωμένο σκοινί. Απαράμιλλη η ανάγκη της δημιουργίας αλλά άγνωστη η ανάγκη του για ζωή. Όπως κι ο ίδιος θα δήλωνε αν ζούσε: «Πρέζες υπάρχουνε πολλές! Δεν είναι μόνο η Ηρωίνη, αλλά η Ηρωίνη σκοτώνει. Αυτή είναι η μόνη διαφορά». Δυστυχώς, η πόρτα του θανάτου άνοιξε και μάλιστα πρόωρα. 6 Δεκεμβρίου του 1990, ανήμερα του Αγίου Νικολάου κι ο δικός μας Παύλος χαιρέτησε τον κόσμο μας. Η καρδιά του τον πρόδωσε ισχυρίζονται μερικοί. Άλλοι πάλι ισχυρίζονται ότι εκείνος πρόδωσε τον εαυτό του μπλέκοντας με χημείες που τον σκότωναν. Μπορεί εκείνος να έφυγε, αλλά η καριέρα του δε σταμάτησε μαζί του. Η σκιά του είχε ανάγκη τη δική μας συντροφιά κι εμείς τη δική του. Έτσι, οι απροσάρμοστοι συλλέγοντας ηχογραφήσεις που πρόλαβε να κάνει ο Παύλος πριν «φύγει», ηχογραφώντας και κάποια άλλα τραγούδια που τους άφησε, κυκλοφορούν το 1991 το δίσκο «Άντε και καλή τύχη μάγκες». Προς τιμήν του Παύλου, τραγούδησαν οι: Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας, Γιάννης Γιοκαρίνης, Γιάννης Αγγελάκας, Βασίλης Πετρίδης κι οι Απροσάρμοστοι.

«Αν ήσουν φίλος για παρέα διαλεχτή
Υπομονή θα ‘ρχόταν κι η σειρά σου
Μα συ προτίμησες να κάνεις το παπί
Και έπαιξες ρόλο μάγκα ξύπνιου και καπάτσου»

Θα μπορούσε -εύστοχα- κανείς να πει ότι οι στίχοι αυτοί γράφτηκαν από τον ίδιο μέσα σε ένα πλαίσιο διορατικότητας. Ένα χρόνο μετά, στα 1992, έρχεται η δημιουργία του δίσκου «Τα μπλουζ του Πρίγκιπα», ένας δίσκος που ήταν απόρροια πρόχειρων ηχογραφήσεων από το 1979 ως το 1981. Εδώ έρχεται το ρεμπέτικο να κάνει την εμφάνιση του μέσα από τους ήχους της ροκ. Μα ποιος είπε πως αυτά τα δύο είδη δεν είναι αλληλένδετα; Είναι και μάλιστα άρρηκτα κι εδώ αποδεικνύεται ξεκάθαρα μέσα από τη λιτότητα, την ευλάβεια και την απεραντοσύνη του καλλιτέχνη, γιατί ο Παύλος ήταν αληθινός καλλιτέχνης.

Οι Απροσάρμοστοι μαζί με τον Πάνο Ηλιόπουλο και την Μελίνα Σιδηροπούλου, έρχονται να κλείσουν τον κύκλο του Παύλόυ δισκογραφικά, κυκλοφορώντας τον δίσκο «Εν αρχή ην ο λόγος» το 1994. Ένας δίσκος γεμάτος από ζωντανές ηχογραφήσεις του Παύλου κι όχι μόνο από το 1978 έως το 1989. Στον εν λόγω δίσκο, συμπεριλαμβάνεται η συνέντευξη στην ΕΤ2 του Παύλου, όπως επίσης κι η απαγγελία ενός κειμένου από το περιοδικό «Μουσική». Οι άνθρωποι που έμειναν πίσω, προσπάθησαν να συλλέξουν όλα τα κομμάτια που σκόρπισε όντας εν ζωή ο Παύλος και να μας τα προσφέρουν απλόχερα. Δεν δείλιασε κανείς μπρος στο θάνατο του, αντιθέτως τον ύμνησαν ακόμα περισσότερο και τον τίμησαν.

Οι δίσκοι που κυκλοφόρησαν μετά προς τιμήν του ήταν πλείστοι και η σημαντικότητα του δεν έχασε ούτε «κλωστή» από την ύφανση της. Το τέλος του δεν υπογράφθηκε ακόμα και -μεταξύ μας- προβλέπεται αβέβαιο γιατί η αξία του θα μείνει στους αιώνες αναλλοίωτη.

Δισκογραφικά tips

F3-Sidiropoulos

Συμμετοχές του εν ζωή:

1. Ζωντανοί στο κύτταρο (Με τα τραγούδια του «Απογοήτευση» και ο «Γερο Μαθιός» 1971 Zodiac)
2. Θεσσαλικός κύκλος (Μαρκόπουλου) (EMI-COLUMBIA 1975)
3. Ανεξάρτητα (Μαρκόπουλου) (EMI 1975)
4. Οροπέδιο (Μαρκόπουλου) (EMI 1976)
5. Σε άλλη γη (Σταύρος Λογαρίδης) (1980)

Το «Σούπερμαν» με μουσική και στίχους Σιδηρόπουλου και το «Κάποιος Περνά’»
με στίχους Σιδηρόπουλου
6. Νοκ άουτ (Χατζηνάσιου) (Minos) (1986)
7. Τολμηρή επικοινωνία (Μαρκόπουλου) (CBS 1987)
8. Ηλεκτρικός Θησέας (Μαρκόπουλου) (CBS 1987)
9. Η Συναυλία στο Ηρώδειο (Μαρκόπουλου) (PHILIPS 1990)
10. Μαθήματα πατριδογνωσίας (Διάφοροι) (Lyra 1991)
11. Η Φαντασία στην εξουσία (Ρομαντικοί παραβάτες) (7η Διάσταση)
12. Σε δύο δίσκους του Δημήτρη Πουλικάκου.

Συλλογές του που κυκλοφόρησαν:
1. Παύλος Σιδηρόπουλος (EMI 1987)
2. Παύλος Σιδηρόπουλος (EMI 1993 διπλός)
3. Ο Ασυμβίβαστος και Πέντε Σπάνια τραγούδια (Lyra 1994)
Περιέχει το LP «Ο Ασυμβίβαστος» και τραγούδια με τους Δάμων και Φιντίας
(3) και τα Μπουρμπούλια(2)
4. Ταξιδεύοντας (7η Διάσταση 1996) Μαζί με το περιοδικό «Ποπ + Rock»
5. Επιτυχίες (ΜΒΙ 1997)
6. Στιγμές (1997) Μαζί με το περιοδικό «Δίφωνο»

TRIVIA

  • Το 1979 μαζί με τον Παπαντίνα, τον Νέστορα και τον Τζιμόπουλο, ο Παύλος Σιδηρόπουλος φτιάχνει το σχήμα «Εταιρία Καλλιτεχνών» με αγγλικό στίχο. Το σχήμα αυτό δεν κυκλοφόρησε κάποιον δίσκο. Ένα όμως τραγούδι από αυτήν την περίοδο, περιλαμβάνεται στον κατοπινό του δίσκο «Zorba the freak» και πρόκειται για το τραγούδι «Clown».
  • Αξιοσημείωτο είναι πως ο γνωστός ρόκερ Παύλος έκανε τη «βόλτα» του κι από τα μέρη της υποκριτικής. Πρωταγωνίστησε στην ταινία του Αντρέα Θωμόπουλου «Ο Ασυμβίβαστος» όπου και ερμηνεύει τα τραγούδια του soundtrack. Η ταινία μπορεί να μην κέρδισε τις εντυπώσεις αλλά το τραγούδι των τίτλων έκλεψε καρδιές. Το γνωστό σε όλους μας « Να μ αγαπάς» σάρωσε κυριολεκτικά όλες τις εποχές. Τον ίδιο καιρό πρωταγωνιστεί και σε μία ακόμη ταινία του Αντρέα Θωμόπουλου με τίτλο «Αλδεβαράν», με συμπρωταγωνιστή τον Δημήτρη Πουλικάκο, η οποία προβλήθηκε μόνο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
  • Στην μικρή καριέρα του ως ηθοποιός περιλαμβάνεται και μια τηλεοπτική εμφάνιση στο σήριαλ του Κώστα Φέρρη «Οικογένεια Ζαρντή», που προβλήθηκε στην ΕΡΤ-1. Εκεί έκανε το ρόλο ενός οπιομανούς γαλλοθρεμένου αστού στις αρχές του αιώνα.
  • Στα πρώτα του γραπτά υπέγραφε ως Παύλος Αστέρης. Πίστευε πως θα γίνει συγγραφέας μια μέρα κι έτσι είχε φτιάξει το δικό του ψευδώνυμο
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s