Τέρας ενέργειας, «κλειδί» το φορμάρισμά του (vid)

Λένε πως οι άνθρωποι της παρόρμησης πιστεύουν στη μοίρα κι οι άνθρωποι της σκέψης στη πρόνοια. Υπό αυτό το πρίσμα μόνο μπράβο αξίζουν σε όσους κράτησαν τον Τζέιμς Γκιστ στην ομάδα, κόντρα στις φωνές που πέρσι τον αποκαλούσαν “αργό”, “αδιάφορο”, “ξενύχτη”, “παρωχημένο” και (αν είναι δυνατόν) “μονοδιάστατο”.
 
Ο Αμερικανός παίζει το μπάσκετ της ζωής του εδώ και μερικές εβδομάδες, χθες έγινε ξανά πατέρας, το παλικάρι έχει συνδυάσει την Αθήνα με τις καλύτερες αναμνήσεις της ζωής του κι εκτός απροόπτου θα γεράσει στην Καλογρέζα. Στα 31 του με σωστή συντήρηση και καλή προπόνηση για πλάκα έχει μπροστά του 3-4 καλά χρόνια αθλητικής ζωής, ποιος ξέρει ίσως στο αντίο του στην ενεργό δράση να έχει ισοφαρίσει την απίστευτη επίδοση του Μάικ Μπατίστ που έγινε δικός μας άνθρωπος μένοντας στην ίδια ομάδα επί εννιά σερί έτη, τρομακτικό ρεκόρ αν αναλογιστούμε ότι για τους Αμερικανούς αυτό που μιλά πάντα πρώτο είναι το χρήμα.
 
Το φορμάρισμα του Τζέιμς δίνει την ευκαιρία στον Παναθηναϊκό να ανακαλύπτει τρόπους να βγαίνει δυνατός μέσα από τα προβλήματα του αφού δεν είναι νέο το γεγονός πως Βουγιούκας, Όγκαστ δεν μπορούν να υπολογίζονται “σοβαρά” λεπτά στην Ευρωλίγκα.
 
Ένα ρόστερ χαρακτηρίζεται σωστά δομημένο όταν μπορεί να καλύψει για συγκεκριμένο διάστημα τέτοιες “απώλειες” μέσα στη χρονιά. Θεωρούμε πως ο Πασκουάλ έχει σε μεγάλο ποσοστό “τακτοποιήσει” μαεστρικά το έμψυχο δυναμικό, αν παρατηρείται κενό πίσω από Παππά και Ίαν δεν είναι αυτός που κανονίζει το μπάτζετ!
 
Η στελέχωση σε ένα ρόστερ λοιπόν είναι σαν τον ανθρώπινο σώμα. Πρέπει να λειτουργεί υποστηρικτικά και σε άμεση συνάρτηση με το γενικό σύνολο, υπό αυτό το πρίσμα καλύτερο υποστηρικτικό αθλητή από τον Γκιστ δεν θυμόμαστε να έχουμε ματαδεί κι ας έχουν περάσει από το Μαρούσι καραβιές σταρ! Άλλος ψηλός 206 εκατοστών με τέτοια ταχύτητα κι ευχέρεια να χαμηλώνει το κορμί του παίρνοντας στο κυνήγι από Σπανούληδες μέχρι κάτι γομάρια με τετράγωνες πλάτες δεν μας έρχεται στο νου…
 
Μονάδα που προέκυψε από σπόντα (ανταλλαγή με τον Αντι Πάνκο) κι από την πρώτη στιγμή που πάτησε ελληνικό έδαφος αποτέλεσε έναν από τους βασικούς εκφραστές του στυλ μπάσκετ και των καινοτομιών που ήθελε να λανσάρει ο Πεδουλάκης, την άμυνα “take no prisoners” που εξέφραζε η αφεντιά του, ο Διαμαντίδης, ο Λάσμε, ο Ματσιούλις κι ο Μπράμος που το 2013 και το 2014 έκαναν μια χαψιά τους πρωταθλητές Ευρώπης.
 
Όταν είσαι σωστά προετοιμασμένος (η πρόνοια που λέγαμε πιο πάνω) αρχικά κοιτάζεις και καταφέρνεις να κερδίσεις χρόνο με μια “εσωτερική προσαρμογή” ανεβάζοντας παιδιά στο rotation (Θανάσης, Λεκαβίτσιους) ή τους αλλάζεις θέση (Γκιστ) για να καλύψεις ντεφορμαρίσματα ή απειρία. Σπουδαία υπόθεση να έχει σήμερα προπονητής διπλοθεσίτες παίκτες (αν κι ο Τζέιμς κάνει -σχεδόν-τα πάντα στο γήπεδο), τέτοιοι αθλητές είναι που δύνανται να επουλώσουν πληγές για σεβαστό χρονικό διάστημα.
 
Ο Γκιστ αποτελεί τέρας ενέργειας, έχοντας προσθέσει στο ρεπερτόριό του και το παιχνίδι με πλάτη (όχι ότι του αρέσει ιδιαίτερα βέβαια) αποτελεί αθλητή που “ανοίγει” δρόμους στην πράσινη επίθεση δίνοντάς της και τον παράγοντα του “αβέβαιου” (με 60% εκτελεί από το τρίποντο ο αθεόφοβος ως τώρα στην Ευρωλίγκα) κάνοντας την πιο δυσανάγνωστη και λιγότερο προβλέψιμη για την αντίπαλη άμυνα.
 
Παράλληλα ενισχύει την αίσθηση φρεσκάδας στη φροντκορτ του Παναθηναϊκού βλέποντάς τον να μαρκάρει τους πάντες, να αρπάζει τα ριμπάουντ, να τελειώνει τις πάσες πάνω από τη στεφάνη του Νικ, να μπλοκάρει σουτ, αυτό το κλασικό high energy style του που ηλεκτρίζει το πλήθος κι η κερκίδα εκτίμησε πάνω του από την πρώτη στιγμή που τον είδε να μπιστάει τη μπάλα με το τριφύλλι στο μέρος της καρδιάς.
 
Η αφεντιά του μαζί με το Νικ, τον Ρίβερς και τον Σίνγκλετον αποτελούν το κουαρτέτο-”σκελετό” του πράσινου σχηματισμού, με την έννοια ότι προορίζονται από τον Τσάβι για τα “χοντρά” λεπτά. Από την αποτελεσματικότητα αυτής της “προσαρμογής” του συνόλου στις πλάτες των εμπειρότερων και κλασάτων άσων προκαλείται ο καλός βαθμός συνοχής που ενισχύεται από τις “ποικιλίες” του Παππά, το τρεχαλητό του Θανάση, τα μακρινά σουτ του Λοτζέσκι, την ενέργεια και τον ενθουσιασμό που βγάζει κάθε φορά που πατά γήπεδο ο Γκάμπριελ.
 
Ο Γκιστ είναι ο παλιότερος που υπάρχει στα αποδυτήρια, ένας εκ των βασικών εκφραστών αυτού που θέλει να παρουσιάσει ο κόουτς, θεμέλιος λίθος για χτίσιμο πάνω στις απλωμένες άμυνες που γουστάρει ο Καταλανός o οποίος χρησιμοποιεί τον Αμερικανό ως πρώτο παίχτη. Σε τέτοιου τύπου άμυνες, η διάταξη ξεκινά με τον πιο αθλητικό (ιδανικά και μακρύ) παίχτη στην… εμπροσθοφυλακή ώστε να κατευθύνεις τη μπάλα εκεί που πραγματικά θέλεις, να παγιδεύσεις, να κλέψεις ή να καθυστερήσεις την επίθεση.
 
Βλέπαμε τον Γκιστ να “καταπίνει” όποιο Μαδριλένο βρισκόταν στο δρόμο του την Παρασκευή και πραγματικά μακαρίζαμε τον Αργύρη Πεδουλάκη που μας έφερε αυτό το κελεπούρι στο διάβα μας…
*** Με τον Τζέιμς Γκιστ να επιστρέφει σε αγωνιστικό ρυθμό συνεχίστηκαν οι προπονήσεις του Παναθηναϊκού ενόψει του εντός έδρας αγώνα με την Μάλαγα (01/12) για την 10η αγωνιστική της Euroleague.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΑΤΗΣ

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Μπορεί να κάνει την διαφορά ακόμα και με… μαντήλι δεμένο στα μάτια

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s