Το «άντρο» της Εγκληματικής οργάνωσης και της ανομίας

Διαβάζουμε διάφορα για το συμβάν με τον ξυλοδαρμό του …κασκαντέρ με την πράσινη φανέλα στο άντρο της Ε.Ο. Κάμποσοι που έχουν κάνει επάγγελμα να παρακινούν τον κόσμο στη βία, έχυναν κροκοδείλια δάκρυα για όσα έγιναν εις βάρος του ανθρώπου που (ένας Θεός ξέρει πως) γλίτωσε τη μόνιμη εγκεφαλική βλάβη (με τόσα χτυπήματα στο κεφάλι πάλι καλά που στέκεται στα πόδια του ο χριστιανός)- λες και δεν περιμέναμε τις μανούρες, έχουν γίνει τρις χειρότερα στο σπίτι της ανομίας. Από ξυλοδαρμούς δημοσιογράφων, παραγόντων, προπονητών, διαιτητών, παρατηρητών μέχρι αρρωστημένα πανό εις βάρος πρωθυπουργών (!) -όπως το περιβόητο για τον Κώστα Καραμανλή για την πατρότητα των παιδιών του, σ’ εποχές που ήταν στα μαχαίρια με τον μέγα… ευεργέτη.
 
Αφού δηλητηριάζουμε τα πάντα βάζοντας τα επικοινωνιακά μας μαντρόσκυλα να περάσουν γραμμή “σας πηδάμε κι ηδονιζόμαστε να σας βλέπουμε να σκούζετε λόγω της παρασκηνιακής μας δύναμης”, καθόμαστε μετά κι αναρωτιόμαστε για τις επιπτώσεις του “φαρμακιού”.
 
Εύνοια πάντα υπήρχε υπέρ του ισχυρού στο ελληνικό ποδόσφαιρο, κανείς μεγαλοπαράγοντας δεν πήγε ποτέ με το σταυρό στο χέρι αλλά αυτό που γίνεται από το 1997 και μετά ξεπερνά κάθε φαντασία. Με διακύβευμα τα πακέτα του Τσάμπιονς Λιγκ έχουν γίνει ΤΑ όργια, ενώ άπαξ κι ο οπαδισμός έγινε επιδοτούμενος καταλήγοντας …επάγγελμα, οι καταστάσεις ξέφυγαν εντελώς. Ας ξεχάσουμε το ρομαντισμό που υπήρχε παλιότερα, όταν αναφερόμαστε σε ΠΑΕ επιβάλλεται να εξετάζουμε δύο πράγματα, πρώτον τις πράξεις τους (που κρίνονται κι επικρίνονται) και δεύτερον (που αποτελεί το αληθινό πρόβλημα) ΤΙΣ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥΣ. Αυτές είναι που μαρτυρούν το αδιέξοδο.
 
Οσο πιο οπαδικές γίνονται οι διοικήσεις, όσο περισσότερο φροντίζουν για τα κέφια των οπαδών αναγνωρίζοντας σ’ αυτούς το μόνο κοινό που απέμεινε, τόσο χειρότερα θα γίνονται τα πράγματα. Υπό αυτό το πρίσμα ΟΛΑ τα συμβάντα στο Καραϊσκάκη είναι ΧΡΗΣΙΜΟΤΑΤΑ μιας και δείχνουν το ποδόσφαιρο που οραματίζεται ο “χαλίφης” κι οι άνθρωποί του, πολλοί εκ των οποίων είναι μέσα στην εξέδρα εν ώρα παιχνιδιών αποτελώντας “φάρο” για τους υπολοίπους, επικίνδυνο φαινόμενο γι ανθρώπους που αμφιβάλλουμε αν ξέρουν ν’ αρθρώσουν πέντε λέξεις στη σειρά.
 
Όταν σ’ επίπεδο κορυφής κάνεις παντιέρα ατάκες τύπου ”διδάξαμε ήθος” και νωρίτερα τις “κότες” του Κόκκαλη, όταν βάζεις κεφαλή στον Ερασιτέχνη άτομο για το οποίο η Αστυνομία είχε κάμποσα στοιχεία να ψαχτεί για τα τραγικά γεγονότα της Λαυρίου δίνεις το σύνθημα και μετατρέπεις απλά στελέχη του μηχανισμού σου σε…πρωθυπουργούς. Ανάλογη συνοδεία ασφαλείας χρειάζονται ΟΛΟΙ για να περάσουν π.χ τα σύνορα της Καλλιθέας ανεβαίνοντας προς Αθήνα και δεν είναι απαραίτητο εκείνη την ημέρα να διεξάγεται ποδοσφαιρικό παιχνίδι.
 
Το χειρότερο είναι πως αφού κάνουν ότι κάνουν δεν δικαιολογούνται έστω για τα μάτια το κόσμου, μπορείς να πεις ότι μια δικαιολογία (όσο υποκριτική κι αν είναι) οδηγεί σε μια εκτόνωση, φανερώνεις τουλάχιστον ένα βαθμό μεταμέλειας. Στη σύγχρονη εποχή της Ε.Ο ξεχάστε τα κι αυτά, δεν υπάρχει διάθεση ούτε για δικαιολογίες (έστω κι άγαρμπες), πραγματικά το έχουν πιστέψει οι φουκαράδες ότι είναι το ίδιο το… κράτος! Γελάγαμε προ μηνών με τις αγωνιώδεις προσπάθειες Βασιλειάδη να βάλει στο ίδιο τραπέζι τους μεγαλομετόχους να συζητήσουν τα θέματα βίας. Φυσικά και μπορείς να τα βρεις με κάποιον με τον οποίο έχεις τσακωθεί (πιο πρόσφατο παράδειγμα τα κολλητηλίκια Αλαφούζου-Ε.Ο) μα είναι δύσκολο να συζητήσεις με κάποιον που χαίρεται βιαιότητες, χυδαίες πρακτικές κι επιπλέον είναι μοναχοφαγάς σε βαθμό αηδίας, δείτε τι γίνεται τόσο καιρό με το ζήτημα του γηπέδου της ΑΕΚ ή παλιότερα με τον Βοτανικό όταν ο Κωστάρας ο Νικολακόπουλος έβγαινε φόρα παρτίδα στη στήλη του κι έγραφε “στον Ολυμπιακό χαίρονται με τις εξελίξεις, το καλύτερο θα ήταν να έπαιρναν διαβεβαιώσεις ότι ο μεγάλος αντίπαλος δεν πρόκειται να φτιάξει γήπεδο ΠΟΤΕ”…
 
Αυτά γεννάνε μόνο βία, από το 1997 έχουν πιάσει ένα σχοινί κι ο ένας μετά τον άλλο σέρνουν το γαϊτανάκι, αμα δείτε τι γράφεται στα σάιτ και τις εφημερίδες που τους πατρονάρουν διαπιστώνεις ότι γουστάρουν κάργα όχι μόνο τις δικές τους “επιτυχίες” αλλά και το γεγονός ότι σε κανένα αντίπαλο δεν επιτρέπεται να τους πλησιάσει. Κακό του κεφαλιού τους, γιατί αν αρχίζεις τα “καουμποϊλίκια” όταν έχεις δεμένο από χίλιες μπάντες το πρωτάθλημα (τα φράγκα της ΟΥΕΦΑ δηλαδή), εύκολα ψυχανεμίζεσαι πως τώρα που το “χαλιφάτο” δεν φοβίζει κανένα στην ΕΠΟ οι καταστάσεις θα εκτραχυνθούν ακόμα περισσότερο.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΑΤΗΣ

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s