Αχνοφαίνεται το… ριπίτ

Η λέξη αποτυχία που ακολουθεί την προσπάθεια της εθνικής στο Ευρωμπάσκετ είναι σχετική. Για σύνολο που κλήθηκε να χτιστεί την ύστατη στιγμή από τον Κώστα Μίσσα, χάνοντας λίγο πριν το τζάμπολ το μεγάλο της σταρ και… πάλι καλά να λέμε που πάλεψε να μπει στο χορό των μεταλλίων.
 
Αν κάτι αχνοφάνηκε για τη συνέχεια της αγωνιστικής περιόδου είναι πως ο Παναθηναϊκός έχει μεγάλη ευκαιρία να συνεχίσει την κυριαρχία τους μιας κι ο περιβόητος ελληνικός πυρήνας του βασικού αντιπάλου αποτελείται μεν από ενδιαφέροντες παίκτες, πλην όμως «εργάτες». Η δεξαμενή ταλέντων της Basket League μπορεί να έχει στερέψει από ιδιοφυείς τύπους σαν τον Διαμαντίδη και τον Παπαλουκά , από «πλαστικά» μεγάλα κορμιά σαν τους Φώτση, Τσαρτσαρή, Ντικούδη, ωστόσο το υλικό της δεν έχει άσχημο.
 
Ο Νίκος Παππάς π.χ που έχει πάρει ένα σωρό τίτλους με τον Παναθηναϊκό σ΄ αυτή την διοργάνωση έκανε ουσιαστικά ντεμπούτο του με το εθνόσημο, ο άνθρωπος είναι γεννημένος σκόρερ και στο μέλλον σίγουρα θα βοηθήσει μαζί με Καλάθη, Σλούκα. Χθες δεν πήρε προσπάθειες κι ο κόουτς τον απέσυρε νωρίς στον πάγκο μαζί μ’ όλους τους άλλους «ερυθρόλευκους» ρολίστες που λίγα πράγματα έκαναν για να βοηθήσουν τον Καλάθη που έμοιαζε να παλεύει μονάχος του.
 
Επειδή για τους δικούς μας τα γράφουμε συχνά, σήμερα λέμε ν’ ασχοληθούμε με τους αντιπάλους. Δεν ξέρουμε τι ψάρια θα πιάσουν οι ξένοι του Σφαιρόπουλου, αλλά αν και φέτος οι λιμανίσιοι σκοπεύουν να βασιστούν σε Σπανούλη, Πρίντεζη, βλέπουμε το ριπίτ να έρχεται γοργά. Ο Μάντζαρης, ο Παπανικολάου, ο Παπαπέτρου, ο Αγράβανης, αυγάτισαν τα λεπτά συμμετοχής τους τα τελευταία χρόνια, «τρίφτηκαν» σε τοπ ανταγωνιστικό επίπεδο αλλά κανείς δεν εξελίχθηκε σε πρώτης τάξεως μονάδα, ίσως γιατί είχαν την ατυχία να μην πέσουν στο δρόμο ενός προπονητή- «δασκάλου» τύπου Ίβκοβιτς που είναι μετρ στο ν’ αναδεικνύει παιδαρέλια.
 
Παρότι όλοι οι παραπάνω αποτελούν το «μπετόν» της σκληρής άμυνας που αρέσκεται να εφαρμόζει ο προπονητής τους, παραμένουν μετρημένοι κι απέριττοι στις επιθετικές τους ενέργειες, λογικό αφού ο σχεδιασμός δίνει τον πρώτο λόγο στο Λαρισαίο, το Συριανό και τους ξένους. Παρότι άπαντες διαθέτουν μακριά χέρια, σπουδαία σωματοδομή φωνάζουν πως θέλουν δουλειά σε πολλά κομμάτια του παιχνιδιού. Τέτοιου είδους αθλητές εάν βγουν από το σύστημα-σύνολο που έχουν συνηθίσει και μπουν σ’ ένα άλλο περιβάλλον μπορεί να μη φαίνονται το ίδιο χρήσιμοι. Ο Παπανικολάου π.χ που αποτελεί δύναμη της φύσης πέρασε και δεν άγγιξε σε Βαρκελώνη, Αμερική, ενώ για τον Μάντζαρη πολλοί ήταν εκείνοι της από εδώ πλευράς που ανέπνευσαν με ανακούφιση όταν ο τέως Περιστεριώτης δεν έκανε δεκτή την πρόταση της διοίκησης για συμβόλαιο με ετήσιες αποδοχές…1.000.000 ευρώ (!)
 
Ο μοναδικός (πλην Αντετοκούνμπο και Καλάθη) που έχει προδιαγραφές σταρ είναι ο Κώστας Σλούκας (μεγάλη καψούρα του Δημήτρη Γιαννακόπουλου) που έπραξε σωστά αποφασίζοντας να δουλέψει με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς από το να περιμένει τον Σπανούλη να κρεμάσει τα παπούτσια του. Ο ταλαντούχος γκαρντ διαθέτει το χαρακτηριστικό του clutch player στον μεγαλύτερο ίσως βαθμό από όλα τα παιδιά στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα κι αυτό δείχνει την πάστα και το mentality του, αυτός μάλιστα, άξιζε όλα τα λεφτά που έσπευσε να πετάξει στα πόδια του ο νταμπλούχος, έστω κι αν φέτος δεν κατάφερε να τον δελεάσει. Κρύο αίμα, υπολογίσιμος στο παρκέ στο τέλος των κλειστών αγώνων, έτοιμος να ηγηθεί και ν’ αυξήσει το κασέ του, το παλικάρι έχει ήδη κατακτήσει τρεις Ευρωλίγκες με περιθώρια να κατακτήσει άλλες τόσες κι ακόμα περισσότερες!
 
Συγκρίνοντας καταστάσεις οι δικοί μας διεθνείς πρέπει να αναλογιστούν πόσο τυχεροί είναι που δουλεύουν με τον Πασκουάλ, προπονητή που ανήκει στο πάνω ράφι της Ευρωλίγκας κι έχει στείλει τόσους αθλητές στο ΝΒΑ! Πέρσι π.χ τρίβαμε τα μάτια μας με την μετάλλαξη του Νίκου Παππά, του χρόνου περιμένουμε τον Χαραλαμπόπουλο, αυτή τη σεζόν μακάρι να ωφεληθεί ο Θανάσης Αντετοκούνμπο στον οποίο δίνεται η ευκαιρία να εξελίξει το παιχνίδι του. Να μάθει π.χ να σουτάρει με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, η άμυνα του είναι ήδη «A class» αν και με το πέρασμα του χρόνου μπορεί να την μετατρέψει σε «Α+». Το παλικάρι δίνει στον προπονητή επιλογές στην άμυνα, καθώς μπορεί ν΄ αλλάξει στα σκριν και να κυνηγήσει έναν κοντύτερο αντίπαλο ή να σπρώξει με τα μούσκουλά του ένα φουνταριστό «5», δέκα πόντους ψηλότερο.
 
Θα είναι αμαρτία για το ελληνικό μπάσκετ αυτό το παιδί -με τα εξωπραγματικά αθλητικά στοιχεία- καταλήξει ένας απλός συμπληρωματικός παίκτης, όπως είναι οι νεαροί συναθλητές του στον Ολυμπιακό.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΑΤΗΣ

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Η μεγάλη εμφάνιση του Νικ κόντρα στην Ρωσία (video)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s